Υιοθετήστε τον/την Cali
Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 19 έτη
Γεια σας, είμαι η Cali, δυστυχώς χάσα τους ανθρώπους μου και το σπίτι μου λόγω της τραγικής πλημμύρας το καλοκαίρι. Μετά την αποχώρηση του νερού, βρήκα το θάρρος να βγω από την κρυψώνα μου και να επιστρέψω στο σπίτι. Αλλά δεν υπήρχε τίποτα όπως πριν... οι ανθρώποι μου εξαφανίστηκαν και το σπίτι μου έγινε ακατοίκητο. Τρέχα περιμένοντας γύρω από το σπίτι και τις περιοχές του, αλλά δεν υπήρχε απλά κανείς. Το όλο καλοκαίρι ξεπέρασα μόνη μου, μέχρι που τα παλιά μου οστά δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν. Δυστυχώς, οι ανθρώποι μου δεν επέστρεψαν. Προσεκτικοί γείτονες με παρατήρησαν και ειδοποίησαν το φιλανθρωπικό κέντρο. Επειδή είμαι πολύ φοβισμένη, έπρεπε να με πιάσουν με παγίδα. Αρχικά δεν εμπιστευόμουν τους ξένους, αλλά ήμουν τόσο θαμμένη που πήγα φυσικά σε αυτό το παράξενο κουτί. Ευτυχώς, επειδή το ρολόι εδώ λέει πως ήμουν ήδη στο τελευταίο δευτερόλεπτο, όπως μου λένε τα φροντιστές μου. Ακόμα λίγες μέρες μόνη εκεί έξω, και δεν θα τα κατάφερνα. Εδώ, πρώτα με ξαναπήγαν και με παρουσίασαν στον ιατρό. Έκαναν το πλήρες πρόγραμμα, πήραν αίμα, έκαναν ακτινογραφία του στομάχι μου (οι άνθρωποι το λένε έτσι), και έκαναν τα δόντια μου (τα λίγα που ακόμα υπάρχουν) να φροντιστούν. Κατά τις πολλές εξετάσεις βρέθηκε ότι τα νεφρά μου δεν είναι τελείως καλά. Γι' αυτό, τώρα παίρνω ένα "ροφήμα" στη τροφή μου, το οποίο καταναλώνω χωρίς κανένα πρόβλημα. Το νέο μου σπίτι θα πρέπει να είναι αγροτικό και να είναι περισσότερο ήσυχο σπίτι. Δεν πρέπει να ζει εκεί παιδί, επειδή είμαι πολύ φοβισμένη. Ιδανικά θα ήθελα ένα σπίτι με μεγαλύτερους, εμπειρικούς ιδιοκτήτες γάτας που μου δίνουν το χώρο που χρειάζομαι και έχουν πολλή υπομονή προς εμένα. Είμαι επίσης συμβατή με άλλες γάτες, όσον αφορά αυτό, όσο είναι και πολύ ήσυχες. Έρχεστε προς με σύντομα και μάθετε με. Δεν θέλω να πρέπει να μείνω εδώ για όλη μου τη ζωή και θέλω να βρω ξανά ένα όμορφο σπίτι.
Διάβασε αρχικό (de)
Hallo, ich bin der Cali, leider habe auch ich durch das schlimme Hochwasser im Sommer meine Menschen und auch mein Zuhause verloren. Nachdem das Wasser weg war, habe ich mich wieder aus meinem Versteck heraus getraut und bin nach Hause gelaufen. Da war aber leider nichts mehr wie früher.... meine Menschen waren weg und mein Zuhause unbewohnbar. Immer wieder bin ich durch das Haus und drumherum gelaufen, aber da war einfach niemand mehr. Ganz alleine habe ich mich dann den Sommer über durchgeschlagen, bis meine alten Knochen nicht mehr konnten. Meine Menschen sind leider auch nicht wieder gekommen. Aufmerksame Nachbarn haben mich beobachtet und dann das Tierheim informiert. Da ich sehr ängstlich bin, musste man mich leider mit einer Falle fangen. Fremden Menschen traue ich erstmal nicht, aber ich war so ausgehungert, dass ich natürlich gleich in diesen komischen Kasten rein bin. Zum Glück, denn die Uhr stand schon auf kurz vor zwölf für mich, sagen meine Pfleger hier. Noch ein paar Tage länger alleine da draußen und ich hätte es nicht geschafft. Hier bin ich dann erstmal aufgepäppelt und dem Tierarzt vorgestellt worden. Da wurde das volle Programm gemacht, man hat mir Blut abgenommen, ein Bild von meinem Bauch gemacht (röntgen nennen das die Menschen), meine Zähne (die paar, die noch vorhanden sind) wurden saniert. Bei den vielen Untersuchungen kam heraus, dass meine Nieren nicht mehr ganz OK sind. Dafür bekomme ich nun einen "Saft" in mein Futter, den trinke ich ohne Probleme mit. Mein neues Zuhause sollte auch wieder ländlich sein und eher ein ruhiger Haushalt sein. Kinder sollten dort nicht wohnen, dafür bin ich viel zu ängstlich. Am liebsten hätte ich ein Zuhause bei älteren katzenerfahrenen Menschen, die mir meinen Freiraum, den ich brauche, lassen und viel Geduld mit mir haben. Mit anderen Katzen bin ich verträglich wenn diese ebenfalls sehr ruhig sind. Also kommt mich schnell besuchen und lernt mich kennen. Ich möchte nicht den Rest meines Lebens hier bleiben müssen und wieder ein schönes Zuhause finden. Bis bald, Euer Cali
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
