Adoptujte Pimpero
Mužský · Starý · 12 roky
Pimpero ztratil svůj domov a i když nerozumí lidským rozhodnutím, jedno pozná dokonale, jak moc potřebuje člověka. Byl opuštěn v zvířecím útulku, protože nikdo se nevrátil pro něj. Pro něj ještě zbývá jen jeho jméno. Nevíme proč. Je opravdu těžké pochopit, když se setkáš s Pimperem i jen na chvíli. Protože je to jeden z těch psů, kteří ti tichounce vstoupí do srdce... a zůstanou tam. Je velmi jemný a citlivý. Stále ještě trochu třese emocemi, zejména při procházkách. Pak by raději šel hned vedle tvé nohy, jako by měl strach jít ani o krok dál. Někdy se podívá nahoru, hledá náš pohled. Jako by ptal: „Jsi tady? Budeš mě doprovázet?“ Tato komunikace mu dává pocit bezpečí, který potřebuje tak zoufale právě teď. A když se vrátí do svého boxu, okamžitě skočí ti na klín. Objímá tě svým malým tělem, jako by chtěl na chvíli zapomenout, že kolem něj jsou mříže. Pimpero nepotřebuje mnoho. Teplý roh. Tiché procházky. A člověka, kdo bude u jeho strany, kam se může blízko chodit, bez strachu. Je to krásný, milej starší pes. Kdo miluje celým srdcem a opravdu zaslouží cítit, co to je mít domov. Možná někdo pohlédne do jeho očí a řekne: „Pojď Pimpero, už jsi doma.“
Přečíst původní (pl)
Pimpero stracił dom i choć nie rozumie ludzkich decyzji, jedno wciąż rozumie doskonale, jak bardzo potrzebny jest mu człowiek. Został w schronisku, bo nikt po niego nie wrócił. Pozostało mu tylko imię. Nie wiemy dlaczego. Naprawdę trudno to zrozumieć, gdy pozna się Pimpero choć przez chwilę. Bo to jeden z tych psiaków, które wchodzą do serca cichutko… i już tam zostają. Jest bardzo delikatny, wrażliwy. Wciąż trochę drży z emocji, zwłaszcza na spacerze. Wtedy najchętniej idzie tuż przy nodze, jakby bał się oddalić choć na krok. Co chwilę spogląda w górę, szuka naszego wzroku. Jakby pytał: „Jesteś? Idziesz ze mną?”. Ten kontakt daje mu poczucie bezpieczeństwa, którego tak bardzo teraz potrzebuje. A kiedy wraca do boksu, od razu wskakuje na kolana. Przytula się całym swoim malutkim ciałkiem, jakby chciał na chwilę zapomnieć, że wokół są kraty. Pimpero nie potrzebuje wiele. Ciepłego kąta. Spokojnych spacerów. I człowieka, przy którym będzie mógł iść blisko, bez strachu. To przecudny, łagodny, starszy psiak. Taki, który kocha całym sercem i naprawdę zasługuje, żeby jeszcze poczuć, czym jest dom. Może ktoś spojrzy w jego oczy i powie: „Chodź Pimpero, już jesteś u siebie.”
Zobrazeno před 4 měsíci
