Adoptă Pimpero
Masculin · Vârstnic · 12 ani
Pimpero lost his home and although he doesn't understand human decisions, one thing he still understands perfectly, how much he needs a person. He was left at the animal shelter because no one came back for him. All that's left for him is his name. We don't know why. It's really hard to understand when you meet Pimpero even for a moment. Because he is one of those dogs that quietly enter the heart... and stay there. He is very delicate and sensitive. He still trembles a bit with emotion, especially on walks. Then he would rather walk right next to your leg, as if afraid to go even a step away. Every now and then he looks up, searching for our gaze. As if asking: "Are you there? Are you coming with me?" This contact gives him a sense of security that he so desperately needs right now. And when he returns to his kennel, he immediately jumps onto your knees. He hugs you with his little body, as if wanting to forget for a moment that there are bars around him. Pimpero doesn't need much. A warm corner. Quiet walks. And a person by whose side he can walk close, without fear. He is a beautiful, gentle, older dog. One who loves with all his heart and truly deserves to feel what it is like to have a home. Maybe someone will look into his eyes and say: "Come Pimpero, you're already home."
Citire originală (pl)
Pimpero stracił dom i choć nie rozumie ludzkich decyzji, jedno wciąż rozumie doskonale, jak bardzo potrzebny jest mu człowiek. Został w schronisku, bo nikt po niego nie wrócił. Pozostało mu tylko imię. Nie wiemy dlaczego. Naprawdę trudno to zrozumieć, gdy pozna się Pimpero choć przez chwilę. Bo to jeden z tych psiaków, które wchodzą do serca cichutko… i już tam zostają. Jest bardzo delikatny, wrażliwy. Wciąż trochę drży z emocji, zwłaszcza na spacerze. Wtedy najchętniej idzie tuż przy nodze, jakby bał się oddalić choć na krok. Co chwilę spogląda w górę, szuka naszego wzroku. Jakby pytał: „Jesteś? Idziesz ze mną?”. Ten kontakt daje mu poczucie bezpieczeństwa, którego tak bardzo teraz potrzebuje. A kiedy wraca do boksu, od razu wskakuje na kolana. Przytula się całym swoim malutkim ciałkiem, jakby chciał na chwilę zapomnieć, że wokół są kraty. Pimpero nie potrzebuje wiele. Ciepłego kąta. Spokojnych spacerów. I człowieka, przy którym będzie mógł iść blisko, bez strachu. To przecudny, łagodny, starszy psiak. Taki, który kocha całym sercem i naprawdę zasługuje, żeby jeszcze poczuć, czym jest dom. Może ktoś spojrzy w jego oczy i powie: „Chodź Pimpero, już jesteś u siebie.”
Cont gratuit — 10 contacte incluse
Listat acum 2 luni
