Adopter Pimpero
Hann · Senior · 12 år
Pimpero mistet hjemmet sitt og selv om han ikke forstår menneskets beslutninger, er det ett ting han fremdeles forstår perfekt, hvor mye han trenger en person. Han ble etterlat på dyrehjemmet fordi ingen kom tilbake for å hente ham. Alt som gjenstår for ham er hans navn. Vi vet ikke hvorfor. Det er virkelig vanskelig å forstå når du møter Pimpero selv bare en stund. Fordi han er en av de hundene som stille kommer inn i hjertet ... og blir der. Han er veldig følsom og følende. Han triller fortsatt litt med følelser, spesielt på promenader. Da vil han helst gå rett ved siden av beinet ditt, som om han frykter å gå selv en skritt bort. En gang i melom ser han opp og søker vår blikk. Som om han spør: "Er du der? Kommer du med meg?" Denne kontakt gir ham et trygghetssans som han så desperat trenger nå. Og når han kommer tilbake til kassen sin, hopper han umiddelbart opp på kneene dine. Han omfatter deg med sitt små kropp, som om han vil gleme en stund at det er gjerder rundt ham. Pimpero trenger ikke mye. Et varmt hjørne. Stille promenader. Og en person ved siden av hvem han kan gå tett, uten frykt. Han er en vakker, venlig, eldre hund. En som elsker med hele sitt hjerte og som virkelig fortjener å føle hva det er å ha et hjem. Kanskje noen vil se inn i øynene hans og si: "Kom Pimpero, du er allerede hjemme."
Les original (pl)
Pimpero stracił dom i choć nie rozumie ludzkich decyzji, jedno wciąż rozumie doskonale, jak bardzo potrzebny jest mu człowiek. Został w schronisku, bo nikt po niego nie wrócił. Pozostało mu tylko imię. Nie wiemy dlaczego. Naprawdę trudno to zrozumieć, gdy pozna się Pimpero choć przez chwilę. Bo to jeden z tych psiaków, które wchodzą do serca cichutko… i już tam zostają. Jest bardzo delikatny, wrażliwy. Wciąż trochę drży z emocji, zwłaszcza na spacerze. Wtedy najchętniej idzie tuż przy nodze, jakby bał się oddalić choć na krok. Co chwilę spogląda w górę, szuka naszego wzroku. Jakby pytał: „Jesteś? Idziesz ze mną?”. Ten kontakt daje mu poczucie bezpieczeństwa, którego tak bardzo teraz potrzebuje. A kiedy wraca do boksu, od razu wskakuje na kolana. Przytula się całym swoim malutkim ciałkiem, jakby chciał na chwilę zapomnieć, że wokół są kraty. Pimpero nie potrzebuje wiele. Ciepłego kąta. Spokojnych spacerów. I człowieka, przy którym będzie mógł iść blisko, bez strachu. To przecudny, łagodny, starszy psiak. Taki, który kocha całym sercem i naprawdę zasługuje, żeby jeszcze poczuć, czym jest dom. Może ktoś spojrzy w jego oczy i powie: „Chodź Pimpero, już jesteś u siebie.”
Listet for 4 måneder siden
