Adopter ANECZKA
Krydsede raser · Mand · Voksen · 4 år
Fødselsår: 2022 ANECZKA kom til os takket være bypolitiet. Hun blev fundet på vejen i en tragisk tilstand – ubevægelig, skræmt og såret. Alt tydede på, at hun havde været ramt af en bil og efterladt alene. Diagnosen var ødelæggende: brudt bekkenben, brudt hale og alvorlig skade på blæren. Indvirkningen var så kraftig, at ANECZKA stadig ikke kan urinere selv og må manuelt udtrykkes. Hver dag var en kamp for hendes bekvemmelighed, for det mindste fremskridt og for håbet om, at hun én dag kan leve uden smerte. De første dage bevægede hun næsten ikke sig. Hun lå stille, som om hun havde mistet kræfterne til at kæmpe. Og alligevel begyndte hun gradvist fra uge til uge at komme tilbage til livet. I dag kan hun bevæge sig selv, selvom hun stadig er meget usikker. Hendes bekken har stadig brug for tid til at helbrede fuldt ud. Hvert trin koster hende stor anstrengelse. Det mest rørende er, at trods alt lidet, hun har oplevet fra mennesker og skæbnen, har ANECZKA ikke mistet sin tillid. Hun er ekstremt venlig og drømmer om nærhed. Udstræk din hånd, og hun trykker med det samme ind mod den og begynder at gnurrede stille, som om hun vil sige, at hun stadig tror på godhed. ANECZKA har brug for et roligt, elskende hjem. Et sted, hvor hun aldrig igen vil opleve smerte, frygt eller ensomhed.
Læs original (pl)
Rok urodzenia: 2022 Aneczka trafiła do nas dzięki Straży Miejskiej. Została znaleziona przy drodze w tragicznym stanie — nieruchoma, przerażona i obolała. Wszystko wskazywało na to, że została potrącona przez samochód i pozostawiona sama sobie. Diagnoza była druzgocąca: połamana miednica, złamany ogon i poważnie uszkodzony pęcherz. Uderzenie było tak silne, że Aneczka do dziś nie potrafi samodzielnie oddawać moczu i musi być manualnie odsikiwana. Każdy dzień był walką o jej komfort, o najmniejszą poprawę, o nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie mogła żyć bez bólu. Przez pierwsze dni niemal się nie ruszała. Leżała cicho, jakby straciła już siłę, by walczyć. A jednak z tygodnia na tydzień zaczęła powoli wracać do życia. Dziś porusza się już samodzielnie, choć nadal bardzo chwiejnie. Jej miednica wciąż potrzebuje czasu, by całkowicie się zrosnąć. Każdy krok kosztuje ją ogromny wysiłek. Najbardziej porusza jednak to, że mimo całego cierpienia, którego doświadczyła z rąk człowieka i losu, Aneczka nie straciła zaufania. Jest niezwykle łagodna i spragniona bliskości. Wystarczy wyciągnąć rękę, a ona od razu wtula się w dłoń i zaczyna cicho mruczeć, jakby chciała powiedzieć, że nadal wierzy w dobro. Aneczka bardzo potrzebuje spokojnego, pełnego miłości domu. Takiego, w którym już nigdy nie zazna bólu, strachu i samotności.
Listet for 3 måneder siden
