Adoptă ANECZKA
Rasă mixtă · Masculin · Adult · 4 ani
Birth year: 2022 ANECZKA came to us thanks to the Municipal Police. She was found on the road in a tragic condition - motionless, terrified and injured. Everything indicated that she had been hit by a car and left to herself. The diagnosis was devastating: broken pelvis, broken tail and serious damage to the bladder. The impact was so strong that ANECZKA still cannot urinate on her own and must be manually expressed. Every day was a fight for her comfort, for the smallest improvement, for the hope that one day she will be able to live without pain. In the first days, she almost did not move. She lay quietly, as if she had lost the strength to fight. And yet, from week to week, she slowly began to come back to life. Today, she can move on her own, although still very unsteadily. Her pelvis still needs time to fully heal. Every step costs her great effort. What is most moving is that despite all the suffering she experienced from humans and fate, ANECZKA has not lost her trust. She is extremely gentle and longs for closeness. Just extend your hand, and she immediately presses into it and starts to purr quietly, as if wanting to say that she still believes in goodness. ANECZKA very much needs a calm, loving home. One where she will never experience pain, fear or loneliness again.
Citire originală (pl)
Rok urodzenia: 2022 Aneczka trafiła do nas dzięki Straży Miejskiej. Została znaleziona przy drodze w tragicznym stanie — nieruchoma, przerażona i obolała. Wszystko wskazywało na to, że została potrącona przez samochód i pozostawiona sama sobie. Diagnoza była druzgocąca: połamana miednica, złamany ogon i poważnie uszkodzony pęcherz. Uderzenie było tak silne, że Aneczka do dziś nie potrafi samodzielnie oddawać moczu i musi być manualnie odsikiwana. Każdy dzień był walką o jej komfort, o najmniejszą poprawę, o nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie mogła żyć bez bólu. Przez pierwsze dni niemal się nie ruszała. Leżała cicho, jakby straciła już siłę, by walczyć. A jednak z tygodnia na tydzień zaczęła powoli wracać do życia. Dziś porusza się już samodzielnie, choć nadal bardzo chwiejnie. Jej miednica wciąż potrzebuje czasu, by całkowicie się zrosnąć. Każdy krok kosztuje ją ogromny wysiłek. Najbardziej porusza jednak to, że mimo całego cierpienia, którego doświadczyła z rąk człowieka i losu, Aneczka nie straciła zaufania. Jest niezwykle łagodna i spragniona bliskości. Wystarczy wyciągnąć rękę, a ona od razu wtula się w dłoń i zaczyna cicho mruczeć, jakby chciała powiedzieć, że nadal wierzy w dobro. Aneczka bardzo potrzebuje spokojnego, pełnego miłości domu. Takiego, w którym już nigdy nie zazna bólu, strachu i samotności.
Cont gratuit — 10 contacte incluse
Listat acum 4 săptămâni
