Adopter Sajgon
Mand · Voksen · 8 år
God dag, det er Chef fra Lobux - Sajgon! Jeg vil gerne sige et par ord om mig selv, fordi jeg føler, at jeg ikke får nok anerkendelse fra offentligheden. Jeg er en energisk, følsom og meget loyalt hund. Jeg har en krone af fans blandt frivillige. De siger, at jeg er sjov, intelligent og ualmindelig. Da jeg kom til dyreafgiften, vidste jeg ikke, hvad der skete med disse mennesker, før da var jeg låst inde i en anden kedelig dyreafgift og havde set meget lidt i livet. Jeg vidste ikke, at et menneske kunne være venligt og støttende, men her hos Paluch viste det sig, at der findes mennesker, der bryder sig om mig, og jeg elsker dem virkelig. Når jeg elsker nogen, gør jeg det med hele mit hjerte, men jeg er stadig usikker i kontakter med nye mennesker. Jeg kan vise mine tænder, når jeg hilser, men kun fordi jeg engang oplevede dårlige ting. Når jeg ser, at jeg forstås, vendes jeg 180 grader. Mine venner kan lave plejeprocedurer og tage mig til dyrlægen. Jeg elsker at gå på promenade med dem! Tid med et menneske er meget vigtigt for mig, og jeg ønsker virkelig at bruge mere tid med en ven. Jeg vil definitivt åbne op til min nye plejer og gøre mit bedste for at lære alle de nye ting, der handler om at leve hjemme. Jeg har lært at gå på snor, det er ikke mit favoritobjekt, men jeg elsker at være tæt på mine mennesker, så jeg trækker ikke i snoren overhovedet. For nylig har jeg lært mange nye ting. Jeg har mestret at køre i bil, jeg kommer ind alene! Jeg besøger også forskellige byhave og klarer mig rigtig godt. Jeg har været i et rigtigt hjem, sandsynligvis første gang i mit liv. Jeg er stadig bange for at gå ind i rum og sætte mine pude på et glat gulv, men at gå på tæppe er helt perfekt for mig. Jeg elsker legetøj, og som en terrier, trækker, grave, løbe og morsomhed er mit liv. Nogle gange vil jeg spille, og nogle gange bruger jeg disse adfærdsformer til at håndtere stress. Det hjælper mig meget, når et menneske forstår og sammen med mig finder måder at håndtere forskellige ting. Jeg er stadig del af det, der stresser mig. Jeg kan ikke helt håndtere mange stimulanser, jeg foretrækker at leve i et lidt mindre busy område end bycentret og med en rolig plejer. Jeg frygter, at børn måske er for meget for mig. Jeg havde gode relationer med hunde, men jeg har været i dyreafgiften så længe, at alt dette larm og alle hunderne har begyndt at iritere mig. Jeg ved, hvordan det gøres, men jeg præfererer ikke at have at gøre med alle disse hunde i en periode. Måske efter noget hvile hjemme bliver jeg mere forsonet med andre hunde, men for det skal jeg et hjem, en sofabænk og en støttende, forstående plejer. Jeg ville foretrække at leve alene i et hus, men jeg udelukker ikke muligheden for at blive vant til en rolig hund. Jeg har aldrig mødt andre dyr end hunde, så jeg ved ikke, hvordan jeg vil reagere på dem. Under min ophold på dyreafgiften begyndte biler også at iritere mig. Det iriterer mig, at de kører så hurtigt, det var ikke et problem før, men det irriterer mig virkelig, mens jeg sidder her, og jeg bliver mere og mere irriteret. Jeg vil virkelig, virkelig leve i mit eget! Hvor længe skal jeg vente, efter alt det, jeg er en så dejlig hund! Nogle gange adlyder jeg ikke den typiske sovepude-hund, men har kun tydelige hunde chancen for at finde et hjem? På grund af sin mistillid til ukendte vil Sajgon have brug for flere introduktionspromenader end angivet i adoption proceduren, samt en hjemmebesøg.
Læs original (pl)
Dzień dobry, tu prezes Łobuzów - Sajgon! Chciałbym opowiedzieć kilka słów o sobie, bo wydaje mi się, że nie jestem wystarczająco doceniony przez publiczność. Jestem energicznym, wrażliwym i bardzo oddanym swoim ludziom pieskiem. Mam wianuszek fanek wśród wolontariuszek. Mówią, że jestem śmieszny, bystry i niezwykły. Kiedy trafiłem do schroniska zupełnie nie wiedziałem o co chodzi z tymi ludźmi, wcześniej siedziałem zamknięty w jakimś innym smutnym schronisku i niewiele w życiu widziałem. Nie wiedziałem, że człowiek może być miły i wspierający, ale tutaj na Paluchu okazało się, że są ludzie, którzy się o mnie troszczą i bardzo ich pokochałem. Jak już kogoś pokocham, to całym swoim sercem, ale nadal jestem niepewny w kontaktach z nowymi osobami. Potrafię na przywitanie pokazać ząbki, ale to tylko dlatego, że kiedyś doświadczyłem złych rzeczy. Jak zobaczę, że jestem zrozumiany, to zamieniam się o 180 stopni. Moi zaprzyjaźnieni ludzie mogą wykonywać zabiegi pielęgnacyjne i zabrać mnie do weterynarza. Uwielbiam chodzić z nimi na spacery! Czas z człowiekiem jest dla mnie bardzo ważny i bardzo chciałbym móc więcej czasu spędzać z przyjacielem. Na pewno otworzę się na swojego nowego opiekuna i będę starał się najlepiej jak umiem nauczyć się tych wszystkich nowych rzeczy związanych z życiem w domu. Nauczyłem się chodzić na smyczy, nie jest to mój ulubiony przedmiot, ale za to bardzo lubię być blisko moich ludzi, więc zupełnie nie ciągnę na smyczy. Ostatnio uczę się też wielu nowych rzeczy. Opanowałem jeżdżenie samochodem, sam wsiadam! Odwiedzam też różne miejskie parki i radzę sobie świetnie. Byłem też w prawdziwym domu, chyba po raz pierwszy w życiu. Boję się jeszcze wchodzić do pomieszczeń i stawiać łapki na śliskiej podłodze, ale tuptanie po dywanie idzie mi wspaniale. Uwielbiam zabawki i, jak przystało na terriera, szarpanie, kopanie, bieganie i wygłupy to moje życie. Czasem lubię się pobawić, a czasem te zachowania wykorzystuję do radzenia sobie ze stresem. Bardzo mi pomaga jak człowiek to rozumie i razem ze mną szuka sposobów na radzenie sobie z różnymi rzeczami. Bo jeszcze ciągle część rzeczy mnie stresuje. Nie umiem do końca poradzić sobie z dużą ilością bodźców, wolałbym mieszkać w troszkę mniej ruchliwej niż centrum miasta okolicy i ze spokojnym opiekunem. Boje się, że dzieci to mogłoby być dla mnie za dużo. Z psami kiedyś dobrze się dogadywałem, ale już tak długo siedzę w schronisku, że ten cały hałas i wszystkie psy zaczęły mnie już męczyć. Niby wiem jak to się robi, ale wolałbym już nie musieć przez jakiś czas zadawać się z tymi wszystkimi psami. Może jak trochę odpocznę w domu to zrobię się bardziej wyrozumiały dla innych psów, ale w tym celu potrzebuję domu, kanapy i wspierającego, rozumiejącego opiekuna. Raczej wolałbym mieszkać w domu sam, ale nie wykluczam, że mógłbym się przyzwyczaić do spokojnego psiaka. Nigdy nie poznałem innych zwierząt poza pieskami, więc nie wiem jak na nie zareaguję. Podczas pobytu w schronisku zaczęły mnie też wkurzać samochody. Denerwuje mnie, że tak szybko jeżdżą, kiedyś to nie był problem, ale już bardzo doskwiera mi siedzenie tutaj i jestem coraz bardziej rozdrażniony. Bardzo, bardzo chciałbym już mieszkać na swoim! Ile można czekać, przecież jestem takim kochanym pieskiem! Może nie zawsze zachowuję się jak typowy piesek kanapowy, ale czy tylko oczywiste psy mają szansę na dom? W związku z nieufnością do nieznajomych, Sajgon będzie potrzebował większej ilości spacerów zapoznawczych, niż ta określona w procedurze adopcji, jak również wizyty domowej. Zosia 792585686 Paulina 786 822 011
Listet for 4 måneder siden
