Υιοθετήστε τον/την Sajgon
Αρσενικό · Ενήλικας · 8 έτη
ΚΑΛΗΣ ΜΕΡΑ, ΕΙΜΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΛΟΜΠΟΥΞ - ΣΑΤΖΓΟΝ! Θα ήθελα να πω μερικά λόγια για τον εαυτό μου, γιατί νιώθω ότι δεν εκτιμούμαι αρκετά από το κοινό. Είμαι ένας ενεργός, ευαίσθητος και πολύ πιστός σκύλος. Έχω μια φανατική ομάδα από εθελοντές. Λένε ότι είμαι χαριτωμένος, έξυπνος και εξαιρετικός. Όταν έφτασα στο κέντρο διάσωσης ζώων, δεν ήξερα τι συνέβαινε με αυτούς τους ανθρώπους, πριν από αυτό ήμουν κλεισμένος σε ένα άλλο λυπηρό κέντρο διάσωσης ζώων και είδα πολύ λίγα στη ζωή. Δεν ήξερα ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι φιλικός και υποστηρικτικός, αλλά εδώ στο Παλούτσι αποδείχτηκε ότι υπάρχουν άνθρωποι που με φροντίζουν και τους αγαπάω πολύ. Όταν αγαπώ κάποιον, αγαπάω με όλη μου την καρδιά, αλλά είμαι ακόμα ανασφαλής στις επαφές με τους νέους ανθρώπους. Μπορώ να φανερώσω τα δόντια μου κατά την επίσκεψη, αλλά μόνο γιατί έχω βιώσει πολύ κακά πράγματα.Όταν βλέπω ότι κατανοούνται, γυρνώ 180 βαθμούς. Οι φίλοι μου μπορούν να κάνουν πράξεις γρατζουνιάς και να με πάνε στον ιατρό. Μου αρέσει να περπατώ μαζί τους! Η ώρα με έναν άνθρωπο είναι πολύ σημαντική για εμένα και θέλω πραγματικά να περάσω περισσότερο χρόνο με ένα φίλο. Θα ανοίξω απόλυτα στο νέο μου φροντιστή και θα κάνω τα πάντα για να μάθω όλα αυτά τα νέα πράγματα σχετικά με τη ζωή στο σπίτι. Μάθα να περπατάς με τσουβαλιά, δεν είναι το αγαπημένο μου αντικείμενο, αλλά το αγαπάω πολύ να είμαι κοντά στους ανθρώπους μου, οπότε δεν τραβάω την τσουβαλιά καθόλου. Πρόσφατα έμαθα πολλά νέα πράγματα. Είμαι τώρα έτοιμος για ταξίδι σε αυτοκίνητο, μπαίνω μόνος μου! Επίσης επισκέπτομαι διάφορα πάρκα της πόλης και αντιμετωπίζω πολύ καλά. Είχα μια πραγματική οικία, πιθανότατα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Είμαι ακόμα φοβισμένος να μπει σε δωμάτια και να τοποθετήσει τα πόδια μου σε γλιστρώδες πάτωμα, αλλά το καρπάτι μου είναι ιδανικό για μένα. Μου αρέσουν τα παιχνίδια και, όπως πρέπει για έναν τεριέρ, τραβάνε, ταράξεις, τρέξιμο και χαρούμενα πράγματα είναι η ζωή μου. Μερικές φορές θέλω να παίξω, και άλλες φορές χρησιμοποιώ αυτές τις συμπεριφορές για να αντιμετωπίσω το άγχος. Βοηθάει πολύ όταν ένας άνθρωπος κατανοεί και μαζί μου ξεκινάει να αναζητά τρόπους για να αντιμετωπίσει διάφορα πράγματα. Είμαι ακόμα μέρος των πραγμάτων που με ταράζουν. Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω πολλά ερεθίσματα, προτιμώ να ζω σε ένα λιγότερο ασφαλισμένο περιβάλλον από το κέντρο της πόλης και με έναν ήρεμο φροντιστή. Φοβάμαι ότι τα παιδιά μπορεί να είναι πολύ για εμένα. Χρησιμοποιούσα ν
Διάβασε αρχικό (pl)
Dzień dobry, tu prezes Łobuzów - Sajgon! Chciałbym opowiedzieć kilka słów o sobie, bo wydaje mi się, że nie jestem wystarczająco doceniony przez publiczność. Jestem energicznym, wrażliwym i bardzo oddanym swoim ludziom pieskiem. Mam wianuszek fanek wśród wolontariuszek. Mówią, że jestem śmieszny, bystry i niezwykły. Kiedy trafiłem do schroniska zupełnie nie wiedziałem o co chodzi z tymi ludźmi, wcześniej siedziałem zamknięty w jakimś innym smutnym schronisku i niewiele w życiu widziałem. Nie wiedziałem, że człowiek może być miły i wspierający, ale tutaj na Paluchu okazało się, że są ludzie, którzy się o mnie troszczą i bardzo ich pokochałem. Jak już kogoś pokocham, to całym swoim sercem, ale nadal jestem niepewny w kontaktach z nowymi osobami. Potrafię na przywitanie pokazać ząbki, ale to tylko dlatego, że kiedyś doświadczyłem złych rzeczy. Jak zobaczę, że jestem zrozumiany, to zamieniam się o 180 stopni. Moi zaprzyjaźnieni ludzie mogą wykonywać zabiegi pielęgnacyjne i zabrać mnie do weterynarza. Uwielbiam chodzić z nimi na spacery! Czas z człowiekiem jest dla mnie bardzo ważny i bardzo chciałbym móc więcej czasu spędzać z przyjacielem. Na pewno otworzę się na swojego nowego opiekuna i będę starał się najlepiej jak umiem nauczyć się tych wszystkich nowych rzeczy związanych z życiem w domu. Nauczyłem się chodzić na smyczy, nie jest to mój ulubiony przedmiot, ale za to bardzo lubię być blisko moich ludzi, więc zupełnie nie ciągnę na smyczy. Ostatnio uczę się też wielu nowych rzeczy. Opanowałem jeżdżenie samochodem, sam wsiadam! Odwiedzam też różne miejskie parki i radzę sobie świetnie. Byłem też w prawdziwym domu, chyba po raz pierwszy w życiu. Boję się jeszcze wchodzić do pomieszczeń i stawiać łapki na śliskiej podłodze, ale tuptanie po dywanie idzie mi wspaniale. Uwielbiam zabawki i, jak przystało na terriera, szarpanie, kopanie, bieganie i wygłupy to moje życie. Czasem lubię się pobawić, a czasem te zachowania wykorzystuję do radzenia sobie ze stresem. Bardzo mi pomaga jak człowiek to rozumie i razem ze mną szuka sposobów na radzenie sobie z różnymi rzeczami. Bo jeszcze ciągle część rzeczy mnie stresuje. Nie umiem do końca poradzić sobie z dużą ilością bodźców, wolałbym mieszkać w troszkę mniej ruchliwej niż centrum miasta okolicy i ze spokojnym opiekunem. Boje się, że dzieci to mogłoby być dla mnie za dużo. Z psami kiedyś dobrze się dogadywałem, ale już tak długo siedzę w schronisku, że ten cały hałas i wszystkie psy zaczęły mnie już męczyć. Niby wiem jak to się robi, ale wolałbym już nie musieć przez jakiś czas zadawać się z tymi wszystkimi psami. Może jak trochę odpocznę w domu to zrobię się bardziej wyrozumiały dla innych psów, ale w tym celu potrzebuję domu, kanapy i wspierającego, rozumiejącego opiekuna. Raczej wolałbym mieszkać w domu sam, ale nie wykluczam, że mógłbym się przyzwyczaić do spokojnego psiaka. Nigdy nie poznałem innych zwierząt poza pieskami, więc nie wiem jak na nie zareaguję. Podczas pobytu w schronisku zaczęły mnie też wkurzać samochody. Denerwuje mnie, że tak szybko jeżdżą, kiedyś to nie był problem, ale już bardzo doskwiera mi siedzenie tutaj i jestem coraz bardziej rozdrażniony. Bardzo, bardzo chciałbym już mieszkać na swoim! Ile można czekać, przecież jestem takim kochanym pieskiem! Może nie zawsze zachowuję się jak typowy piesek kanapowy, ale czy tylko oczywiste psy mają szansę na dom? W związku z nieufnością do nieznajomych, Sajgon będzie potrzebował większej ilości spacerów zapoznawczych, niż ta określona w procedurze adopcji, jak również wizyty domowej. Zosia 792585686 Paulina 786 822 011
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
