Υιοθετήστε τον/την Finja
Θηλυκό · Νεαρό · 3 έτη
Οπς! Εδώ πάω, η μικρή Φιντζα με το κακό πράγμα στην πλάτη μου! Θυμάσαι ακόμη; Είμαι το πρόβατο που βρέθηκε στο Β 420 Μπουργκμπροχλ τη 24η Οκτωβρίου 2023, και τι να πω: κανείς δεν με έχει χάσει, και αυτό παρά τα σοβαρά τραύματά μου. Ωστόσο, εδώ στο φιλανθρωπικό καταφύγιο, έχω υπερ-αγαπημένους ανθρώπους που νομίζουν ότι είμαι τελείως υπέροχο, και πραγματικά μετακινήθηκα σε οικογένεια φροντίδας. Παρόλα αυτά, το ζωντανεύω εδώ ως "Γκοτ στη Γαλλία" και παρόλο που θα έπρεπε να ηρεμήσω, άρχισα γρήγορα να νιώθω την έμπνευση να τρέξω. Η μητέρα μου στη φροντίδα δοκίμασε όλα για να με κρατήσει ήρεμο – μετά απ' όλα, τα μικρά πόδια μου χρειαζόταν να θεραπευτούν – αλλά ξεφύγα απ' τα χέρια της και άνοιξα την ιδιωτική μου τροχιά τρέξιμο. Απλά, τα πόδια μου τα έκαναν πολύ καλά, και ο κόσμος μου ήταν στη σωστή θέση. Ωστόσο, αυτό το τροχαλία ήταν ακόμα σ' ένα από τα πόδια μου. Αλλά αφού όλα έχουν θεραπευτεί και έχουν γεμίσει, τελικά αφαιρείται. Αχ, ... υπήρχε κάτι άλλο! Έτσι όχι μόνο αφαιρέθηκε το υλικό... αχ, έχω και ηλικιακά ίσως περάσει λίγο, και υπάρχει αυτή η μετάβαση από παιδί σε έφηβο... δηλαδή: έχω γίνει λίγο παχύτερο. Αχ, μπορώ να σου πω, αυτό ήταν κάτι. Δεν κατάλαβα τίποτα απ' ό,τι συνέβαινε σε με, και μόλις δύο εβδομάδες αργότερα ξανασυνέβη. Έτσι αντί να κάνω τη στερεότητα κατά τη χειρουργική. Τώρα οι νεύρες προς τα έξω, και ελπίζω να μπορώ να μετακινηθώ στο τελικό μου σπίτι σύντομα. Ονειρεύομαι έναν παίκτη, ένα πολύ προστατευμένο από κυκλοφορία ρωσικό περιβάλλον, για να μην συμβεί ποτέ ξανά κάτι τέτοιο σοβαρό. Το πιο σημαντικό είναι ένας άνθρωπος που διαβάζει κάθε επιθυμία απ' τα μάτια μου. Αν θέλεις, είμαι ένας τελείως τρελός νούμερο και έχω το κακό στην πλάτη μου. Ενδιαφέρεσαι τώρα; Τότε συνδεθείτε αμέσως στο φιλανθρωπικό καταφύγιο, και θα κάνουν ένα ραντεβού με το σπίτι της φροντίδας μου.
Διάβασε αρχικό (de)
Hoppla! Hier komme ich, die kleine Finja mit dem Schalk im Nacken! Erinnert Ihr Euch noch an mich? Ich bin das Fundkitten von der B 420 Burgbrohl vom 24.10.2023 und was soll ich sagen: Keiner hat mich bisher vermisst und das, wo ich so schwere Verletzungen hatte. Aber egal, denn ich habe hier im Tierheim superliebe Menschen, die mich total klasse finden und dann durfte ich doch tatsächlich auf eine Pflegestelle umziehen. Mann, das ist ein Leben hier wie „Gott in Frankreich“ und obwohl ich mich schonen sollte, verspürte ich schnell den Drang, zu rennen. Meine Pflegemama hat alles versucht, um mich ruhig zu halten – schließlich sollten meine Beinchen ja heilen – bin ich ihr als bald aus dem Arm gesprungen und hab meine persönliche Rennbahn eröffnet. Kurzum, meine Beine habe es super mitgemacht und meine Welt war in Ordnung. Allerdings war dieses blöde Metall halt immer noch in einem Beinchen. Aber da alles super abgeheilt und zusammengewachsen ist, wurde es dann jetzt endlich entfernt. Ähhh, … da war noch etwas! Also mir wurde nicht nur das Material… ähhh ich bin da ja in der Zeit auch etwas älter geworden und da gibt es so einen Übergang vom Kind zum Pubertier… sprich: ich wurde rollig. Auweia, ich kann Euch sagen, das war ja vielleicht was. Ich habe überhaupt nicht verstanden, was mit mir passiert und kaum 2 Wochen später direkt wieder. Da lag es dann nahe, während der OP meine Kastration gleich mitzumachen. Jetzt werden bald die Fäden gezogen und dann darf ich hoffentlich ganz bald in mein endgültiges Zuhause umziehen. Ich träume von einem Sparringspartner, einem sehr verkehrsberuhigten, ländlichen Umfeld, damit mir nie wieder so ein schlimmer Unfall passiert. Das Allerwichtigste ist Personal, was mir jeden Wunsch von den Augen abliest. Ach übrigens, ich bin eine ganz verrückte Nudel und habe den Schalk im Nacken. Na, neugierig geworden? Dann melde Dich direkt im Tierheim und die machen dann einen Termin mit meiner Pflegestelle aus. Bis ganz bald Eure Finja
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
