Υιοθετήστε τον/την Irbis
Αρσενικό · Νεαρό · 1 έτος
4 Αυγούστου: Η Γκρετστάρ Ίρμπις, ένα Αμερικανικό Στάφορντσαϊρ Τεριέ, έκλεισε ένα χρόνο ζωής. Όπως φαίνεται από το μητρώο, τέσσερα άτομα εμπλέκονται στη μοίρα του σκύλου από τη στιγμή της γέννησής του έως την επέτειο. Αρχικά, ήμασταν επιφυλακτικοί. Ωστόσο, αφού γνωρίσαμε την Ίρμπις, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε από πού προερχόταν η επιθετικότητα. Ήταν γνώστης των βασικών εντολών. Ναι, οι ορμόνες ήταν σε έξαρση, ήταν έτοιμος να "καταλάβει" τα πάντα που κινούνταν και δεν κινούνταν και, λαμβάνοντας απόρριψη, μπορούσε να γίνει πιο θυμωμένος, κάτι που οι μη ειδικοί θα μπορούσαν να μπερδέψουν με επιθετικότητα. Αλλά αυτό το πρόβλημα επιλύεται γρήγορα με την εκσπερμάτωση. Καταφέραμε να βρούμε ένα σπίτι για την Ίρμπις - ελπίζαμε πολύ ότι ήταν το σωστό. Επιμείναμε ότι ένας εκπαιδευτής σκύλων θα εμπλεκόταν ενώ ο σκύλος ήταν ακόμα στο καταφύγιο, καθώς και να συνεργαστεί με έναν ειδικό αμέσως μετά την υιοθεσία. Όλα παρατηρήθηκαν. Δυστυχώς, η ευφορία ότι ο σκύλος ήταν πολύ καλύτερος από το καταφύγιο και ο εκπαιδευτής σκύλων προειδοποίησε, αποδείχθηκε ισχυρότερη από την προσοχή. Κάνουμε ένα λάθος που χαλαρώνουμε πολύ γρήγορα, το αποτέλεσμα του οποίου ήταν η επιστροφή του σκύλου στο καταφύγιο. Είναι η Ίρμπις ακόμα επιθετική; Όπως όλοι οι εκπρόσωποι αυτής της φυλής, έχει ζωοαγρίση κατά των άλλων ζώων στα γονίδια της (ευτυχώς, δεν το βιώνουμε πλήρως στο καταφύγιο). Ωστόσο, όταν τον βγάζετε έξω, πρέπει πάντα να θυμάστε αυτό, να προβλέπετε κρίσιμες καταστάσεις αρκετές βήματα μπροστά. Και μια υποχρεωτική απαίτηση είναι ένα σχολείο σκύλων - να μάθουν να ελέγχουν αυτή την επιθετικότητα ώστε να μην γυρίσει ενάντια στον ιδιοκτήτη, καθώς και κοινωνικοποίηση με άλλα ζώα. Σε ένα οικιακό περιβάλλον όπου η επικοινωνία είναι μόνο με τους δικούς τους ανθρώπους, η Ίρμπις είναι ένα κόσμημα - μπορείτε να δείτε ότι οι πρώτοι ή οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες έχουν δουλέψει με το σκυλί και το έχουν διδάξει. Μπορείτε να παρακολουθήσετε την Ίρμπις σε μορφή βίντεο κάνοντας κλικ στο εικ
Διάβασε αρχικό (lv)
4. augustā Amerikāņu Stafordšīras terjeram Gretstar Irbis palika gads. Kā redzams no reģistra, starp piedzimšanas brīdi un gada jubileju pār suņa likteni noteicēji ir bijuši jau četri cilvēki. Sākumā bijām piesardzīgi. Taču, iepazīstot Irbi, neizpratām: kur agresija? Pamatkomandas zinošs jaunulis. Jā, hormoni trakoja, viņš bija gatavs “ņemt priekšā” visu, kas kust un nekust, un, saņemot atraidījumu, varēja kļūt nīgrāks, ko nezinātāji tad varēja noturēja par agresiju. Bet šī problēma gana ātri risinās ar kastrāciju. Bijām paguvuši Irbim jau atrast mājas — ļoti cerējām, ka īstās un vienīgās. Uzstājām, ka kinologs jāiesaista, sunim vēl patversmē esot, kā arī uzreiz pēc adopcijas jāstrādā kopā ar speciālistu. Viss tika ievērots. Diemžēl eiforija, ka suns ir daudz labāks, nekā patversme un kinologs brīdināja, izrādījās spēcīgāka par piesardzību. Pārāk ātri atslābstot, tika pieļauta kļūda, kuras rezultāts — suņa atgriešanās patversmē. Vai Irbis tomēr ir agresīvs? Sunim, kā visiem šīs šķirnes pārstāvjiem, gēnos ierakstīta zooagresija pret citiem dzīvniekiem (par laimi, patversmē to pilnībā neizjūtam). Taču, esot mājās un ejot ar viņu pastaigās, par to vienmēr būs jāatceras, paredzot kritiskas situācijas vairākus soļus uz priekšu. Un obligāta prasība ir suņu skola — iemācoties šo agresiju kontrolēt, lai tā nepavēršas pret saimnieku, kā arī socializācija citu dzīvnieku ielokā. Mājas vidē, kur komunikācija ir tikai ar saviem cilvēkiem, Irbis esot zelta gabaliņš — ir redzams, ka pirmie jeb visilgākie īpašnieki ar suni tomēr ir strādājuši un viņu mācījuši. Skatīt Irbi videoformātā var, uzklikšķinot uz pievienotās sociālo tīklu ikonas zem foto!
Καταχωρημένα προηγούμενη εβδομάδα
