Υιοθετήστε τον/την Je suis jeune et gentil, mais cela n&rsquo
Μεικτής φυλής · Άγνωστο
Προχθές βράδυ, δεν κατάλαβα όταν πήρε την τσάντα και με έβαλε μέσα, σαν ένα ανεπιθύμητο πακέτο... Μετά έφυγε προς το φιλανθρωπικό κέντρο, είχε αναζητήσει επίπονα τις ώρες λειτουργίας και είχε επιλέξει αυτή την ημέρα. Πρέπει να πει κανείς ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι άνευ λογικής, το Σάββατο είναι η μόνη ημέρα που έχουν δημοσιεύσει τις ώρες λειτουργίας. Περίμενε μέχρι τη λήξη της ώρας και με έριξε κάτω από το κουδούνι και την πινακίδα "φιλανθρωπικό κέντρο για σκύλους", μετά φύγε χωρίς να κοιτάξει πίσω... Είχα ψύχος, ήμουν φοβισμένος... Ακούσα θόρυβο, σκύλοι φωνάζοντας, κατάλαβαν ότι συνέβαινε κάτι ανορθόδοξο και ανθρώπινο. Ήταν σκοτεινό, μπορούσα να δω μόνο τα φώτα του αυτοκινήτου που περνούσαν, φοβήθηκα ότι ένα απ' αυτά θα με τραβήξει μέσα στη μαύρη μου τσάντα. Μετά άκουσα θόρυβο, το περιβολιό άνοιξε, φεύγανε... και με είδαν... αυτός οικειότητα, όπως πάντα, νόμισαν ότι ήταν η γενναιοδωρία ενός ανθρώπου που ευγενικά άφησε μια τσάντα... και κατάλαβαν... Τρέμοντας απ' το κρύο στη μικρή μου τσάντα, τα έβαλα γρήγορα δίπλα στη θερμότητα. Ήμουν παγωμένος... Τι έκανα για να αξιολογηθώ ως κοινό πακέτο μπροστά από την πύλη ενός φιλανθρωπικού κέντρου; Γεννηθήκα ως ιδιώτης, ξέρεις αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκουν την αποκοπή/ορχιστόμηση αναντικειμενική, αυτούς που μετά δημοσιεύουν αγγελίες και δώριζαν αναγνωρίσιμα κουτούκια σε όποιον ήθελαν. Ήμουν ένα καταπληκτικό μικρό σκυλάκι, μετά μεγάλωσα, και θα έπρεπε να είχα αποκοπεί κι εγώ, να είχα αναγνωριστεί, να είχα εμβολιαστεί... αλλά δεν ήθελε να ξοδέψει τίποτα! Έτσι η απλούστερη λύση ήταν να με ρίξει... μπροστά από τις πύλες ενός φιλανθρωπικού κέντρου, ώστε να μην βρω το δρόμο για να επιστρέψω. Γιατί να καλέσεις; Γιατί να πατήσεις το κουδούνι; Είναι εκεί για αυτό, όχι; Φιλανθρωπικό κέντρο για σκύλους ή όχι, δεν έχει σημασία, και αν αγαπάς τα ζώα, δεν τιμάς, ένας ακόμα, ένας λιγότερος, βρίσκεις μια λύση! Σήμερα, απλά θέλω να ευχαριστήσω τους εθελοντές που μου προσέχουν και με φιλοξενούν, είμαι ακόμα άγχος και πολύ λυπημένος. Ευτυχώς, ήταν ακόμα στο φιλανθρωπικό κέντρο, διαφορετικά ποιος θα με βρήκε;
Διάβασε αρχικό (fr)
Hier soir, je n’ai pas compris quand il a sorti le sac et qu’il m’a posé dedans, comme un paquet devenu trop encombrant… Puis il s’est dirigé vers le refuge, il avait vainement cherché les horaires et avait choisi ce jour là. Il faut dire qu’ils sont idiots aussi, le samedi est le seul jour où ils ont publié des horaires d’ouverture. Il a attendu la fermeture et m’a déposé, sous la sonnette et le panneau refuge canin, puis est parti sans se retourner… J’ai eu froid, j’ai eu peur… J’entendais du bruit, des chiens aboyer, ils avaient compris eux que quelque chose d’anormal et d’inhumain était en train de se produire. Il faisait nuit, je ne voyais que les phares des voitures passer, j’avais peur que l’une d’entre elle ne vienne m’écraser dans mon sac tout noir. Puis, j’ai entendu du bruit, le portail s’est ouvert, ils allaient partir…et ils m’ont vu…naïvement, comme toujours, ils ont cru à la générosité de l’humain qui avait gentiment déposé un sac…et ont compris… Transi de froid dans mon petit sac, ils m’ont vite installé au chaud. J’étais tétanisé… Qu’ai-je fait pour mériter d’être jeté comme un vulgaire paquet devant la porte d’un refuge ? Je suis né chez des particuliers, vous savez ceux qui trouvent la stérilisation inutile, ceux qui ensuite mettent des annonces et cèdent des bébés non identifiés à n’importe qui. J’étais un mignon bébé, puis j’ai grandi, et il aurait fallu me stériliser moi aussi, me faire identifier, me vacciner…mais il ne voulait rien dépenser ! Alors la solution la plus simple était de me jeter…devant les grilles d’un refuge afin que je ne retrouve pas mon chemin. Pourquoi téléphoner ? Pourquoi sonner ? Ils sont là pour ça, non ? Refuge canin ou pas, on s’en fiche bien, et puis quand on aime les animaux, on ne compte pas, un de plus, un de moins, on trouve une solution ! Aujourd’hui, je veux juste remercier les bénévoles qui prennent soin de moi et me cajolent, je suis encore stressé et tellement triste. Heureusement qu’ils étaient encore au refuge, sinon qui m’aurait trouvé ?
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
