Υιοθετήστε τον/την Levis
Μεικτής φυλής · Αρσενικό
Ο Λεβις είναι ένα μικρό σκύλος που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αποθήκη αχρήστων. Πόσο λυπηρό φαίνεται... Αλλά είναι αλήθεια, δυστυχώς. Δεν έπαιρνε αυτό που τα κουταβάκια παίρνουν όταν μεγαλώνουν σε ζεστά σεντόνια, έχουν πάντα μια νόστιμη γεύση να περιμένουν και έχουν τον ανθρώπινο φροντιστή τους - έναν οδηγό που τα εξοικειώνει με την ενηλικίωση και τα μαθαίνει πώς να είναι ισχυρά, θαρραλέα και ανέφικτα στο μέλλον. Επειδή αυτό λείπει από τη ζωή του μικρού μας, δεν μπορεί να απολαύσει τη ζωή όπως την ξαναπεριμένει. Ο Λεβις φοβάται το ανθρώπινο αγγίγισμα, αποφεύγει επίσης όλη την οπτική επαφή, το οποίο μπορεί να υποδηλώνει ότι προηγουμένως δεν το ενδιέφερε καθόλου κανείς. Ωστόσο, υπάρχει ένα πράγμα που μας δίνει ελπίδα, δηλαδή η μεγάλη του ενδιαφέρον για τον κόσμο γύρω του. Χαρούμενα βγαίνει από το καταφύγιο για να παρατηρήσει τα άλλα σκυλιά να παίζουν και πιθανώς όνειρεύεται να μπορεί να τρέξει και να παίξει με κάποιον, ή να κυνηγήσει μια μπάλα. Καλά, θα πρέπει να περιμένουμε λίγο για τέτοια αποτελέσματα, αλλά πιστεύουμε ότι θα έρθει μια μέρα όπου ο Λεβισέκ θα ζητήσει ένα σκουπίσιμο πίσω από το αυτί και όλα τα φόβα του θα χαθούν. Εργαζόμαστε, δεν παρατηρούμε, τελικά, κάθε σκύλος ταξιδεύει σε ένα ευτυχισμένο τέλος. Κρατήστε τα δάκτυλα σας!
Διάβασε αρχικό (pl)
Levis to malutki psiak, który urodził się i wychowywał na wysypisku śmieci. Jakże przykro to brzmi… Ale to prawda, niestety. Nie dostał od losu tego, co dostają psiaki, które swoje dzieciństwo spędzają wtulone w ciepłe kocyki, zawsze mogą liczyć na dokładkę pysznej karmy i mają swojego ludzkiego opiekuna - przewodnika, który wprowadza ich w dorosłość i uczy jak być silnym, odważnym i nieustraszonym w przyszłości. I ponieważ tego zabrakło w życiu naszego maluszka, nie potrafi on cieszyć się życiem tak, jak na to zasługuje. Levis boi się dotyku człowieka, unika też wszelkich spojrzeń, co może świadczyć o tym, że prawdopodobnie nigdy wcześniej nikogo nie interesował. Jest jednak taka rzecz, która daje nam nadzieję, a mianowicie jego ogromne zainteresowanie otaczającym go w fundacji światem. Chętnie wychodzi z budy, żeby obserwować zabawy innych psów i pewnie sobie marzy o tym, by też móc się z kimś poganiać, albo pobiegać za piłeczką. Cóż, na takie efekty będziemy musieli jeszcze trochę poczekać, ale wierzymy, że nadejdzie taki dzień, w którym Levisek poprosi o drapanie za uchem i jego wszelkie lęki znikną. Pracujemy, nie poddajemy się, w końcu każdy pies zasługuje na happy end. Trzymajcie kciuki!
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
