Levis örökbefogadása
Keverék fajta · Férfi
Levis egy kis kutya, aki született és nevelkedett egy szeméttelepen. Milyen szomorú, hogy ez történik... De sajnos ez igaz. Ő nem kapott semmit, amit a kutyák kapnak, akik gyerekkorukban meleg takarókban bújócskáznak, mindig van egy finom ételre számíthatnak, és az emberi gondozójuk – egy iránytű, aki bevezeti őket az ifjúkorból a felnőttkorba, és tanítja őket arra, hogyan legyenek erősek, bátrak és félelemmentesek a jövőben. Mivel ez hiányzott a mi kis párunktól, nem tudja élvezni az életet, amire jogosult. Levis félti az emberi érintést, elkerüli a szemkontaktust is, ami azt jelentheti, hogy valószínűleg korábban senkinek sem volt érdeke. Azonban van egy dolog, ami reményt ad nekünk, mégpedig az, hogy nagy érdeklődése van a körülötte lévő világ iránt. Szívesen hagyja el a házikót, hogy figyelje más kutyák játszani, és valószínűleg álmodozik arról, hogy képes lenne valakivel rohanni és játszani, vagy üldözni egy labdát. Nos, várni fogunk egy kicsit ilyen eredményekhez, de hiszünk abban, hogy lesz egy nap, amikor Levisek megkéri a fül mögötti simogatást, és minden félelme eltűnik. Munkálkodunk, nem adjuk fel, ugyanis minden kutyának jogosult egy boldog végkifejletre. Kérem, imádkozzanak!
Olvasd el az eredetit (pl)
Levis to malutki psiak, który urodził się i wychowywał na wysypisku śmieci. Jakże przykro to brzmi… Ale to prawda, niestety. Nie dostał od losu tego, co dostają psiaki, które swoje dzieciństwo spędzają wtulone w ciepłe kocyki, zawsze mogą liczyć na dokładkę pysznej karmy i mają swojego ludzkiego opiekuna - przewodnika, który wprowadza ich w dorosłość i uczy jak być silnym, odważnym i nieustraszonym w przyszłości. I ponieważ tego zabrakło w życiu naszego maluszka, nie potrafi on cieszyć się życiem tak, jak na to zasługuje. Levis boi się dotyku człowieka, unika też wszelkich spojrzeń, co może świadczyć o tym, że prawdopodobnie nigdy wcześniej nikogo nie interesował. Jest jednak taka rzecz, która daje nam nadzieję, a mianowicie jego ogromne zainteresowanie otaczającym go w fundacji światem. Chętnie wychodzi z budy, żeby obserwować zabawy innych psów i pewnie sobie marzy o tym, by też móc się z kimś poganiać, albo pobiegać za piłeczką. Cóż, na takie efekty będziemy musieli jeszcze trochę poczekać, ale wierzymy, że nadejdzie taki dzień, w którym Levisek poprosi o drapanie za uchem i jego wszelkie lęki znikną. Pracujemy, nie poddajemy się, w końcu każdy pies zasługuje na happy end. Trzymajcie kciuki!
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
