Levis adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Levis is een klein hondje dat op een vuilnisbelt is geboren en opgegroeid. Hoe triest dat klinkt... Maar het is waar, helaas. Hij heeft niet gekregen wat pups krijgen die hun jeugd in warme dekens doorbrengen, altijd een lekkere maaltijd te vertrouwen hebben en hun menselijke verzorger - een gids die hen introduceert in de volwassenheid en leert hoe ze sterk, dapper en moedig zullen zijn in de toekomst. Omdat dit ontbrak aan onze kleine vriend, kan hij het leven niet genieten zoals hij verdient. Levis heeft angst voor menselijke aanraking, vermijdt ook alle oogcontact, wat aantoont dat hij waarschijnlijk nog nooit geïnteresseerd was in iemand. Toch is er één ding dat ons hoop geeft, namelijk zijn grote interesse in de wereld om hem heen. Hij gaat graag uit de hut om andere honden te zien spelen en droomt waarschijnlijk ervan om met iemand te kunnen rennen of te spelen of een bal te jagen. Nou, we zullen even moeten wachten op zo'n resultaat, maar we geloven dat er een dag komt waarop Levisek om een schraap achter de oor vraagt en al zijn angsten verdwijnen. We werken, we geven niet op, want elke hond verdient een gelukkig einde. Houd je vingers vast!
Origineel lezen (pl)
Levis to malutki psiak, który urodził się i wychowywał na wysypisku śmieci. Jakże przykro to brzmi… Ale to prawda, niestety. Nie dostał od losu tego, co dostają psiaki, które swoje dzieciństwo spędzają wtulone w ciepłe kocyki, zawsze mogą liczyć na dokładkę pysznej karmy i mają swojego ludzkiego opiekuna - przewodnika, który wprowadza ich w dorosłość i uczy jak być silnym, odważnym i nieustraszonym w przyszłości. I ponieważ tego zabrakło w życiu naszego maluszka, nie potrafi on cieszyć się życiem tak, jak na to zasługuje. Levis boi się dotyku człowieka, unika też wszelkich spojrzeń, co może świadczyć o tym, że prawdopodobnie nigdy wcześniej nikogo nie interesował. Jest jednak taka rzecz, która daje nam nadzieję, a mianowicie jego ogromne zainteresowanie otaczającym go w fundacji światem. Chętnie wychodzi z budy, żeby obserwować zabawy innych psów i pewnie sobie marzy o tym, by też móc się z kimś poganiać, albo pobiegać za piłeczką. Cóż, na takie efekty będziemy musieli jeszcze trochę poczekać, ale wierzymy, że nadejdzie taki dzień, w którym Levisek poprosi o drapanie za uchem i jego wszelkie lęki znikną. Pracujemy, nie poddajemy się, w końcu każdy pies zasługuje na happy end. Trzymajcie kciuki!
Gelist 4 maanden geleden
