Adopter Levis
Croisé · Mâle
Levis est un petit chien qui est né et élevé sur un dépôt d'ordures. Cela fait si triste... Mais c'est vrai, malheureusement. Il n'a pas eu ce que les chiots reçoivent qui passent leur enfance blotti dans des couvertures chaudes, qui ont toujours un repas délicieux à prévoir, et qui ont leur soigneur humain - un guide qui les introduit à l'âge adulte et qui leur apprend comment être forts, courageux et sans peur à l'avenir. Comme cela manquait dans la vie de notre petit, il n'est pas capable de profiter de la vie comme il le mérite. Levis a peur du contact humain, évite également tout contact visuel, ce qui peut indiquer qu'il n'était probablement jamais intéressé par quelqu'un avant. Cependant, il y a une chose qui nous donne de l'espoir, à savoir son grand intérêt pour le monde qui l'entoure. Il quitte volontiers la cabane pour regarder les autres chiens jouer et dort probablement devenir capable de courir et de jouer avec quelqu'un, ou de poursuivre une balle. Eh bien, nous devrons attendre un peu pour obtenir de tels résultats, mais nous croyons qu'un jour viendra où Levisek demandera un gratouillage derrière l'oreille et que tous ses craintes disparaîtront. Nous travaillons, nous ne abandonnons pas, après tout, chaque chien mérite une fin heureuse. Croisez les doigts !
Lire l'original (pl)
Levis to malutki psiak, który urodził się i wychowywał na wysypisku śmieci. Jakże przykro to brzmi… Ale to prawda, niestety. Nie dostał od losu tego, co dostają psiaki, które swoje dzieciństwo spędzają wtulone w ciepłe kocyki, zawsze mogą liczyć na dokładkę pysznej karmy i mają swojego ludzkiego opiekuna - przewodnika, który wprowadza ich w dorosłość i uczy jak być silnym, odważnym i nieustraszonym w przyszłości. I ponieważ tego zabrakło w życiu naszego maluszka, nie potrafi on cieszyć się życiem tak, jak na to zasługuje. Levis boi się dotyku człowieka, unika też wszelkich spojrzeń, co może świadczyć o tym, że prawdopodobnie nigdy wcześniej nikogo nie interesował. Jest jednak taka rzecz, która daje nam nadzieję, a mianowicie jego ogromne zainteresowanie otaczającym go w fundacji światem. Chętnie wychodzi z budy, żeby obserwować zabawy innych psów i pewnie sobie marzy o tym, by też móc się z kimś poganiać, albo pobiegać za piłeczką. Cóż, na takie efekty będziemy musieli jeszcze trochę poczekać, ale wierzymy, że nadejdzie taki dzień, w którym Levisek poprosi o drapanie za uchem i jego wszelkie lęki znikną. Pracujemy, nie poddajemy się, w końcu każdy pies zasługuje na happy end. Trzymajcie kciuki!
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
