Υιοθετήστε τον/την Zipo
Μεικτής φυλής · Άγνωστο
Γεια σας, το όνομά μου είναι Zipo. Είμαι νέος εδώ. Με ζήτησαν να παρουσιάσω τον εαυτό μου σε όλους και να μοιραστώ την ιστορία μου, ώστε να με γνωρίσετε. Καλά, θα ξεκινήσω λέγοντας ότι είμαι ένα και μισό χρόνια και ότι πριν, δεν με ονομάζανε Zipo. Αυτό είναι το νέο μου όνομα γιατί τώρα έχω μια νέα ζωή. Είχα μια οικογένεια πριν από λίγο καιρό. Δεν ξέρω αν ήταν καλύτερη ή χειρότερη από άλλες, αλλά ήταν η δική μου οικογένεια και την αγαπούσα. Είχα ένα φίλο με τρίχα, κάποιους γονείς και ακόμα μια γιαγιά. Οι γονείς μου με απειλούσαν συχνά, λέγοντας ότι δεν ήμουν καλά συμπεριφερόμενος, ότι ήμουν κουραστικός... Πέρασα πολύ χρόνο στο πίσω μέρος του σπιτιού, όπου δεν μπορούσα να τρέξω ή να κουνηθώ. Αυτό που ήθελα ήταν να παίξω και να δείξω ότι μπορούσα να είμαι ένας καλός κύριος. Κανείς μου δεν μάθει πώς να παίξω ή πώς να συμπεριφερθώ, οπότε έκανα αυτό που νόμιζα ότι ήταν σωστό. Αυτό που έπαιρνα ήταν μόνο περισσότερες ταραχές, απειλές και η θυμός των γονιών μου. Αυτό με κατάστησε αβέβαιο, φοβισμένο και αμφιβόλως, και η κατάσταση έγινε ακόμα χειρότερη. Τότε ήρθε το βρέφος. Οι γονείς μου είχαν λιγότερο χρόνο για μένα, και νιώσαμε μόνος πιο πολύ από ποτέ. Ήμουν θυμωμένος με τον κόσμο και ο κόσμος ήταν θυμωμένος μαζί μου. Αυτό που ήθελα ήταν να αγαπηθώ, αλλά δεν το πήρα. Ένας μέρα, πήραν όλα τα παιχνίδια μου, τα βάλανε στο αυτοκίνητο και με πήραν μαζί τους. Με αφήσαν στο φιλανθρωπικό κέντρο ζώων, κλείσαν την πόρτα και δεν έριξαν καθόλου μια ματιά πίσω. Ήταν πολύ πονούλα. Σε αφήσαν. Ήμουν φοβισμένος. Λυπημένος. Και περιβαλλόμενος από ξένα σκύλα και ανθρώπους. Δεν ξεκόλλησα ποτέ από το σκυλοτροφείο μου και έδειχνα τα δόντια μου σε όποιον έρχονταν κοντά. Αργά-αργά, άρχισα να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους στο φιλανθρωπικό κέντρο. Τους λένε εθελοντές. Έκανα και κάποιους φίλους με τρίχα. Εδώ, δεν με τιμωρούν ή δεν είναι συνεχώς θυμωμένοι. Πηγαίνω για περιπάτους και μου δίνουν ζεστά πατάτα! Σας ευχαριστώ που με ακούσατε, και ελπίζω οι Μάγοι να μου φέρουν μια οικογένεια που δεν θα με τιμωρεί και θα με αγαπά πολύ πολύ. Καλέστε, ρωτήστε, υιοθετήστε:
Διάβασε αρχικό (es)
Hola me llamo Zipo. Soy nuevo aquí. Me han pedido que me presente ante todos ustedes y cuente mi historia para que todos puedan conocerme. Bueno empezaré por decir que tengo año y medio y que antes no me llamaba Zipo. Este es mi nuevo nombre porque ahora tengo una nueva vida. Yo tuve una familia hasta hace bien poco. No sé si mejor o peor que otras pero era mi familia y yo los amaba. Tenía una compañera peluda, unos papás y hasta una abuela. Mis papás me regañaban mucho, decían que no me portaba bien, que molestaba… Me pasaba mucho tiempo en un patio donde no podía correr ni saltar. Yo, lo único que quería era jugar y demostrar que podía ser un buen chico. Nadie me enseñó a jugar ni como me debía comportar así que, yo hacía lo que creía era correcto. Lo único que conseguía eran más reproches, regañinas y enfados de mis papás. Eso hizo que tuviese inseguridad, miedo y desconfianza y eso sólo agravó la situación. Luego llegó el bebé. Mis papás tenían menos tiempo para mi, me sentí solo como nunca antes, me enfadé con el mundo y el mundo conmigo. Lo único que quería es que me quisiesen pero no lo conseguí. Un día, cogieron todos mis juguetes, los metieron en el maletero del coche y a mi con ellos. Me dejaron en el refugio, cerraron la puerta y no miraron atrás. Fue muy doloroso. Me habían abandonado. Estaba asustado. Triste. Y rodeado de perros y personas desconocidas. No salía de mi caseta y enseñaba dientes a todo aquel que se me acercara. Poco a poco fui cogiendo confianza con los humanos del refugio. Les llaman voluntarios. También hice algún amigo peludo. Aquí no me regañan ni están siempre enfadados conmigo, Salgo a pasear y ¡ME DAN SALCHICHÓN! Gracias por oír mi historia y ojalá los Reyes Magos me traigan una familia que no me regañe y me quiera mucho, mucho. Llama, pregunta, adopta:
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
