Zipo adopteren
Kruisbried · Onbekend
Hallo, mijn naam is Zipo. Ik ben pas hier. Ze vroegen me om me voor te stellen aan iedereen en mijn verhaal te delen zodat jullie me kunnen leren kennen. Nou, ik begin met zeggen dat ik een jaar en zes maanden oud ben en dat ik voorheen niet Zipo heette. Dit is mijn nieuwe naam omdat ik nu een nieuw leven heb. Ik had een familie niet zo lang geleden. Ik weet niet of het beter of erger was dan bij anderen, maar het was mijn familie en ik hield van ze. Ik had een vellige vriend, enige ouders en zelfs een grootmoeder. Mijn ouders straften me vaak, zeggend dat ik niet goed gedragde, dat ik vervelend was... Ik had veel tijd in een achtertuin doorgebracht waar ik niet kon rennen of springen. Al wat ik wilde, was spelen en laten zien dat ik een goeie jongen kon zijn. Niemand leerde me hoe ik moest spelen of hoe ik moest gedragen, dus deed ik wat ik voor het juiste aanzag. Al wat ik kreeg waren meer terechtwijzingen, opbiechten en de boosheid van mijn ouders. Dat maakte me onzeker, bang en wantrouwend en maakte de situatie alleen maar erger. Toen kwam het baby'tje. Mijn ouders hadden minder tijd voor mij, en ik voelde me alleen zoals nooit tevoren. Ik was woedend op de wereld, en de wereld was woedend op mij. Al wat ik wilde, was geliefd worden, maar ik kreeg dat niet. Op een dag namen ze alle speelgoedjes, stopten ze in de kofferbak en namen ze mij mee. Ze lieten me op de dierenasiel achter, sloot de deur en keek niet meer terug. Het was erg pijnlijk. Ze hadden me verlaten. Ik was bang. Traurig. En omringd door onbekende honden en mensen. Ik ging niet uit mijn kooi en toonde mijn tanden aan wie er dichtbij kwam. Langzaam begon ik te vertrouwen op de mensen op het dierenasiel. Ze noemen hen vrijwilligers. Ik maakte ook enkele vellige vrienden. Hier straffen ze me niet of worden ze voortdurend boos met me. Ik ga wandelen, en ze geven me hotdogs! Bedankt dat je mijn verhaal hebt gehoord, en ik hoop dat de wijzen mannen me een familie brengen die me niet zal terechtwijzen en me heel, heel veel zal liefhebben. Bel, vraag, adopteer:
Origineel lezen (es)
Hola me llamo Zipo. Soy nuevo aquí. Me han pedido que me presente ante todos ustedes y cuente mi historia para que todos puedan conocerme. Bueno empezaré por decir que tengo año y medio y que antes no me llamaba Zipo. Este es mi nuevo nombre porque ahora tengo una nueva vida. Yo tuve una familia hasta hace bien poco. No sé si mejor o peor que otras pero era mi familia y yo los amaba. Tenía una compañera peluda, unos papás y hasta una abuela. Mis papás me regañaban mucho, decían que no me portaba bien, que molestaba… Me pasaba mucho tiempo en un patio donde no podía correr ni saltar. Yo, lo único que quería era jugar y demostrar que podía ser un buen chico. Nadie me enseñó a jugar ni como me debía comportar así que, yo hacía lo que creía era correcto. Lo único que conseguía eran más reproches, regañinas y enfados de mis papás. Eso hizo que tuviese inseguridad, miedo y desconfianza y eso sólo agravó la situación. Luego llegó el bebé. Mis papás tenían menos tiempo para mi, me sentí solo como nunca antes, me enfadé con el mundo y el mundo conmigo. Lo único que quería es que me quisiesen pero no lo conseguí. Un día, cogieron todos mis juguetes, los metieron en el maletero del coche y a mi con ellos. Me dejaron en el refugio, cerraron la puerta y no miraron atrás. Fue muy doloroso. Me habían abandonado. Estaba asustado. Triste. Y rodeado de perros y personas desconocidas. No salía de mi caseta y enseñaba dientes a todo aquel que se me acercara. Poco a poco fui cogiendo confianza con los humanos del refugio. Les llaman voluntarios. También hice algún amigo peludo. Aquí no me regañan ni están siempre enfadados conmigo, Salgo a pasear y ¡ME DAN SALCHICHÓN! Gracias por oír mi historia y ojalá los Reyes Magos me traigan una familia que no me regañe y me quiera mucho, mucho. Llama, pregunta, adopta:
Gelist 2 maanden geleden
