Det giver mening at være frivillig i Kattens Værn adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Peter Lauridsen is de afgelopen drie jaar vrijwilliger geweest bij Kattens Værn in Brøndby. Iedere maandag om 08:00 komt hij, controleert het dagelijkse schema dat in elk vertrek is opgehangen, en laadt vervolgens zijn reinigingswagen en begint met het werk. Hier moeten kattebakken leeggehaald worden, handdoeken veranderd en kooien gereinigd worden. Vloeren vegen en mogen is ook onderdeel van de routine, en versleten of beschadigde speelgoed wordt vervangen. Begon als katverzorger Het was ooit zijn buren die hem hierheen lokten - dat was in 2018. Ook een vrouw was toen vrijwilliger. "Ik begon als katverzorger voor een paar uur per week. Dat betekent zorgdragen voor de katten - vooral die met de meeste angst en het meest terughoudend zijn. Het is buitengewoon belonend wanneer je hun vertrouwen wint", zegt Peter. Op een dag had er een personeelskortstond door ziekte, en bood Peter aan te helpen. Het voelde zo goed dat hij zijn status veranderde naar vrijwilliger. Het was midden in de kittensaison, toen het internet absoluut het drukst is. Er is nog steeds tijd om voor de katten te zorgen, maar dit gebeurt meestal tegelijkertijd met Peters werk. In een situatie waarin de dierenasiel vol zit - en er nog meer te doen is - is er zelden voldoende tijd. Peter houdt van alle dieren, maar "ik ben erg blij met katten", benadrukt hij: "Ze zijn liefdevol en aanwezig. Ze accepteren je of ze accepteren je niet. En je doet geen wandeling met een kat zoals met een hond; dat is eigenlijk niet goed voor mijn gezondheid", zegt Peter. Hij is een vroegtijdige pensioenner en heeft een invalide rugblessure. Toen de blijdschap herontdekt werd Als kind had hij een kat. In het volwassen leven kreeg hij weer een kat toen de burenkat bij hem binnenkwam. De buurman werkt nu in een andere dierenbeschermingsorganisatie en draagt bij door kitten in tijdelijke opvang te nemen. Aske kon dat niet echt aan. Peters vriendin vond dat ze moesten proberen of Aske bij hen zou willen wonen. Dat deed hij. "En toen is de blijdschap over katten herontdekt", zegt Peter. Ja, soms voelt men zich er toe gedreven om een van de katten mee naar huis te nemen, en in principe mag men tot drie katten hebben waar Peter woont. Maar zoals aangeduid, is dat iets wat Aske niet veel waardeert. Leren op de baan Je leert op de baan als vrijwilliger, en shifts duren vier uur. Als je geïnteresseerd bent, kan je ook worden ingeschakeld bij urgente behoefte. En je werkt niet alleen, maar krijgt ondersteuning van een medewerker. Het vereist niet veel kwalificaties, maar je moet een tetanusvaccinatie hebben gekregen: Katbeten kunnen gevaarlijk zijn. Peter kan zeker aanbevelen om vrijwilliger te worden: Als je cat-vriendelijk bent - en mogelijk zelf geen kat hebt - en wil helpen om een verschil te maken voor de katten (en de medewerkers) - dan maakt het veel zin om vrijwilliger te zijn.
Origineel lezen (da)
Peter Lauridsen har gennem de seneste tre år været frivillig hos Kattens Værn i Brøndby. Hver mandag kl. 08.00 når han møder, checker han dagsplanen, der er hængt op i hver af stuerne, og så pakker han ellers sin rengøringsvogn og går i gang. Her skal tømmes kattebakker, skiftes håndklæder og gøres rent i burene, her skal støvsuges og vaskes gulv, og slidt eller defekt legetøj bliver skiftet ud. Startede som kattenusser Det var i sin tid Peters nabo, der lokkede ham herud – det var i 2018. Hun var selv frivillig. »Jeg startede som kattenusser i nogle timer en gang om ugen. Det indebærer, at man tager sig af kattene – især dem, der udviser størst utryghed, og som er mest tilbageholdne. Det er utroligt givende, når man vinder deres tillid,« fortæller Peter. En dag manglede her personale på grund af sygdom, og Peter tilbød at hjælpe med. Det bekom ham så vel, at han ændrede status til frivillig. Det var midt i killingesæsonen, hvor der er absolut travlest på internaterne. Der er stadig tid til at nusse om kattene, men det sker som oftest samtidig med, han arbejder. I en situation med et fyldt internat – og desto mere at gøre – er der dog sjældent rigtig tid. Peter holder meget af alle dyr, men »men jeg er meget glad for katte,« understreger han: »De er kælne og nærværende. Enten accepterer de én, eller også gør de ikke. Og så skal man ikke gå tur med en kat som med en hund; det er mit helbred ikke rigtig til,« fortæller Peter. Han er førtidspensionist og døjer med en invaliderende rygskade. Da glæden blev genvakt Som barn havde han kat. I voksenlivet fik han først kat igen, da naboens kat flyttede ind. Naboen arbejdede nu i en anden dyreværnsorganisation og bidrog blandt andet med at tage killinger i pleje. Det kunne Aske ikke rigtig med. Peters kæreste syntes, de skulle forsøge, om Aske ville bo hos dem. Det ville han. »Og så blev glæden ved katte jo genvakt,« fastslår Peter. Jo, man får ind imellem lyst til at tage nogle af kattene med hjem, og principielt må man have op til tre katte dér, hvor Peter bor. Men som antydet er det ikke noget, Aske ville sætte stor pris på. Læres op Man læres op som frivillig, og vagterne strækker sig over fire timer. Er man interesseret, kan man også tilkaldes, hvis der opstår et pludseligt behov. Og man arbejder ikke alene, men suppleres af en medarbejder. Her kræves ikke voldsomt mange kvalifikationer, men man skal have fået en stivkrampevaccination: Kattebid kan være farlige. Peter kan godt anbefale at blive frivillig: Er man katteglad – og måske ikke selv kan have kat – og vil man være med til at gøre en forskel for kattene (og for medarbejderne) – så giver det i høj grad mening at være frivillig.
Gelist 2 maanden geleden
