Mikiņš adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 4 jaren
Mikiņš - Een kat die een levensstijl bedacht. Er was een tijd waarin alle katten van Ulubele alleen binnen woonden - de grinnikende en solitair levende in particuliere huizen, de sociaalere in hun eigen katkamers, de kittens in de kinderkamer. Alles tot het moment dat een speciaal "Latvisch getigerd" - natuurlijk erg schuw en wild - een lang geplande vluchtplannen uitvoerde en door de deuren van de katentuin glipte. Hij kon niet overtuigd worden terug te keren, maar ging ook niet ver - niemand zou willen weigeren gegarandeerde maaltijden. Het Schuurtje is het centrale ontvangstpunt voor bezoekers van Ulubele, waar iedereen aankomend - vrijwilligers, adoptanten, belangstellenden - zich inschrijft, en waar donatiegoederen worden geplaatst. Binnen enkele dagen markeerde de jonge getigerde kat het Schuurtje. Hij zat op de hoogste plank, keek aandachtig toe, maar vluchtte snel bij elke vorm van aandacht. Met de tijd verlaagde het observatiepost tot een niveau lager, totdat nieuwsgierigheid en een onweerstaanbare zwakheid voor lekkers hem ertoe brachten om naar beneden te komen, dichterbij te komen en met mensen te praten. Eerst won hij vertrouwen van één persoon - degene die altijd echte blikjes in zijn zak had. Vervolgens kon hij rondkijken en andere tweebeenders evalueren - gewend geraakt aan het feit dat handen niet alleen snacks boden, maar ook vriendelijk streelden en warm en gezellig waren als ze tegen de bank van het Schuurtje gedrukt werden, rustend tegen voeten. Mensen zijn geweldig. Op dat moment kreeg de anonieme getigerde kat de naam Mikiņš en werd een volwaardig lid van het team van het Schuurtje van Ulubele. Nu vier jaar oud, is Mikiņš een zelfverzekerde, trots en erg praatzieke kat, die de net aangekomen dekens zachtheid waardeer en gelukkig begroet bezoekers tijdens vrije uren om te klagen dat hij vandaag niets lekkers gekregen heeft. Hij is altijd op wacht en houdt het perimter van het Schuurtje in de gaten. Nog belangrijker, Mikiņš is een uitstekende persoonlijke groeitrainer voor een hele groep volgelingen van de schuurtjelifestyle. Leopold, Dracula, Congo, Gray, Driznaks - ze zijn allemaal bewoners van de Kattegaarden, straatkatten die naar de opvang kwamen als schuwe wilde dieren, die mensen vermijden, maar niet overtuigd konden worden om alleen in de Grot te wonen. Een na de ander volgden ze het inspirerende voorbeeld van Mikiņš en werden geleidelijk (plank voor plank) bewonderaars van een sociaal bestaan, eerlijk bewakend het Schuurtje, gesproken met bezoekers, liefdevol ingeslopen en geëvalueerd de zachtheid van verschillende automerkken, en dankbaar hun bijdrage naast de kom geplaatst - een gevangen muis. Geen van hen lijkt op het schuwe wilde dier dat zich voor mensen verbergt. Nu dat de schuurtjelifestyle volgelingen heeft, denkt Mikiņš dat hij klaar is om naar huis te gaan, waar hij de hoofdpersoon zou zijn. Zijn levensstijl zou een privéhuis vereisen met de mogelijkheid om erin en uit te lopen zoals gewenst (en zijn eigen bank), veel mensen om nieuws mee te bespreken, maar zijn wens om een onafhankelijke kat te zijn respecteren. Hoewel zeer vriendelijk en vriendelijk, bevalt het niet om opgepakt te worden - hij blaast of krabt niet, maar reageert licht beledigd, trots tilt zijn hoofd en loopt weg. Want hij is een kat die weet hoe hij zijn leven naar zijn eigen inzicht moet organiseren. Een kat die een levensstijl bedacht. En hij heeft volgelingen! Op dit moment is Mikiņš een zelfverzekerde, sterke man in de bloei van zijn leven. "Eerste blik, eerste glimlach..." - zo "markeerde" Mikiņš zichzelf in het Schuurtje van Ulubele. Nog steeds erg jong en onzeker. Een kat die een levensstijl bedacht. Kleine Mikiņš’ dromen zijn zo zacht dat ze uitkomen. Mikiņš, zoals een ware koninklijke hofmuzikant, heeft besloten om de bruikbaarheid van alle gedoneerde dekens, handdoeken en stukjes stof te testen.
Origineel lezen (lv)
Šķūņa MIKIŅŠ – Kaķis, kurš izdomāja Dzīvesveidu Bija laiks, kad visi Ulubeles kaķi dzīvoja tikai iekštelpās – nesaticīgie un vienpatņi mitinājās privātos būros, komunikablie – savā vaļā kaķu istabās, bēbīši – bērnudārzā. Tas viss līdz brīdim, kad kāds īpaši šķirnīgais “Latvijas strīpainais”- pēc dabas ļoti bailīgs mežonītis – realizēja ilgi loloto bēgšanas plānu un izspruka pa kaķu mājas durvīm. Atpakaļ nekādi nebija pierunājams nākt, taču arī nekur tālu negāja – neviens jau labprātīgi neatteiksies no garantētām pusdienām.. Šķūnis – centrālais Ulubeles apmeklētāju sagaidīšanas postenis, kurā piesakās visi atbraukušie – brīvprātīgie, adoptētāji, interesenti un kurā tiek novietotas ziedotās lietas. Pēc neilga laika strīpainais kaķupuika “uzzīmējās” Šķūnī. Sēdēja uz visaugstākā plaukta, uzmanīgi vēroja, bet no jebkādas uzmanības apliecinājumiem ātri izvairījās. Ar laiku novērošanas postenis kļuva par vienu plaukta līmeni zemāks, līdz ziņkārība un nepārvarama vājība uz gardumiem lika nokāpt uz zemes, pienākt un sākt runāties ar cilvēku. Visupirms uzticību ieguva viens – tas, kuram kabatā vienmēr bija ĪSTIE konserviņi. Un tad jau varēja apskatīties apkārt un novērtēt arī citus divkājainos – pierast, ka rokas ne tikai pasniedz kārumus, bet arī tīkami glauda un ir tik silti piespiesties klāt uz Šķūņa dīvāna, pieglausties kājām. Un vispār cilvēki ir forši. Ar to brīdi anonīmais strīpainais ieguva vārdu MIKIŅŠ un kļuva par pilntiesīgu Ulubeles Šķūņa komandas biedru. Tagad 4 g.v.Mikiņš ir pašpārliecināts, brangs un ļoti runātīgs runcis, kurš novērtē tikko Šķūnī atvesto segu mīkstumu un no miega brīvajās stundās laipni sagaida apmeklētājus, lai pasūdzētos, ka šodien nekā garšīga nav dabūjis. Viņš vienmēr ir uz vietas un pieskata Šķūņa perimetru. Kas vēl svarīgāk – Mikiņš ir izcils personības izaugsmes treneris veselam bariņam Šķūna dzīvesveida sekotāju. Leopolds, Drakula, Kongo, Pelēkais, Driznaks – viņi visi ir Kaķu dārza iemītnieki, ielu koloniju kaķi, kas nonāca patversmē kā bailīgi mežoņi, vairījās no cilvēkiem, bet nebija pierunājami uzturēties tikai Dārzā. Viens pēc otra viņi sekojuši Mikiņa iedvesmojošajam piemēram un soli pa solim (plauktu pa plauktam) kļuvuši par sociāla dzīvesveida cienītājiem, kuri godprātīgi dežūrē Šķūnī, parunājas ar apmeklētājiem, mīl ielīst un novērtēt dažādu automašīnu marku sēdekļu mīkstumu un pateicībā par gardām ēdienreizēm katru dienu blakus bļodiņai lepni noliek savu pienesumu – nomedītu peli. Neviens no viņiem vairs neatgādina bailīgu mežonīti, kas slēpjas no cilvēkiem. Tagad, kad Šķūņa dzīvesveids guvis sekotājus, Mikiņš domā, ka būtu gatavs doties uz mājām, kurās viņš būtu Galvenais. Viņa dzīvesveidam atbilstoša būtu privātmāja ar iespēju staigāt iekšā un ārā pēc patikas (un savu dīvāniņu), pietiekami daudz cilvēku, ar kuriem pārrunāt jaunumus, bet kuri respektētu viņa vēlmi būt neatkarīgam kaķim. Lai arī bezgala mīļš un draudzīgs, viņam nepatīk, ja viņu mēģina ņemt rokās – viņš nešņāc un neskrāpē, bet mazliet aizvainots, lepni paceltu galvu aiziet prom. Jo viņš taču ir kaķis, kurš zina, kā vajag iekārtoties dzīvē pēc savas saprašanas. Kaķis, kurš izdomājis dzīvesveidu. Un viņam ir sekotāji! Šobrīd Mikiņš ir pašpārliecināts, miesu un spēku uzaudzējis vīrs pašos spēka gados. “PIrmais skats, pirmais smaids…” – tā Mikiņš “uzzīmējās” Ulubeles Šķūnī. Vēl pavisam slaids un nepārliecināts par sevi.Kaķis, kurš izdomāja dzīvesveidu Mazā Mikiņa sapņi ir tik saldi, ka piepildās. Mikiņš kā īsts karaliskā galma “sēņu vīrs”apņēmies izmēģināt visu ziedoto segu, dvieļu un auduma gabalu faktūru pielietojamību.
Gelist 2 maanden geleden
