Ralfas adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Oud · 9 jaren
Hallo! Ik ben Ralfas! Ik ben 8 jaar oud en ik denk dat het al duidelijk was in mijn jeugd dat ik op een dag in een dierenasiel terecht zou komen. Mijn eigenaars namen me als klein puppy'tje op. Ze hielden me thuis. Ik was een gelukkig klein pupje: ik blafte veel, ik sliep veel en ik beet veel. Mijn eigenaar werd er genoeg van. In plaats van me te leren om buiten te bijten, zette ze me in de tuin. Ze maakten een kooi en sloegen hem op. Ik dacht dat ik daar voor altijd zou blijven. Ik had het verkeerd. Mijn eigenaars scheidde en na een tijdje nam mijn eigenaar me terug naar het appartement. Aanvankelijk gedroeg ik me als een idioot daar, maar toen introduceerde ze me aan de kist en leerde ik rustiger te worden op mijn veilige plek. Ze probeerde echt en ik dacht dat ik daarvoor altijd zou blijven. Opnieuw had ik het verkeerd! Ik ben een sterke hond en reageer veel op andere honden buiten, dus mijn eigenaar kon me niet meer aan. In plaats van me te leren niet te reageren op die honden of rustiger te reageren, gaf mijn eigenaar me aan de dierenasiel. Meteen liet ik alle mijn nadeligheden zien: reacties op honden, en uiteindelijk zelfs het feit dat ik mijn etensbord bewaakt. Nu geven ze me van hun handen :) Dat was mijn doel geweest, maar ze begrijpen het nog steeds niet :D De mensen zijn verdeeld in twee kampen: één kant zegt dat ik een lastige hond ben, de andere is mijn hele juridische team, die zegt dat ik een geweldige hond ben die mensen, kinderen, speels en dat ik gewoon geen grote fan ben van honden is iets wat mijn vorige eigenaars simpelweg niet konden aan. Ze zeggen dat ze me een harde vrijwilliger zullen toewijzen en hij zal me een rustige, intelligente hond maken die langs honden loopt zonder problemen. Aanvankelijk was ik bang dat ik hier voor altijd zou blijven. Maar tot nu toe had ik al veel keer gelijk, ik hoop dat ik ook nu gelijk heb. Als je mijn bericht deelt, zou dat echt helpen om dichter bij een toekomstige eigenaar te komen en mezelf weer te verrassen. Dank je!
Origineel lezen (lt)
Hi! Aš Ralfas! Man 8 metai ir, man atrodo, kad jau vaikystėj buvo aišku, kad atsidursiu prieglaudoj. Šeimininkai pasiėmė mane mažą liauškį. Augino namie. Aš buvau linksmas mažas šuniukas: daug siaučiau, daug miegojau ir daug sysiojau. Šeimininkas užsikniso. Ir vietoj to, kad mokytų mane sysioti lauke, ištribino į tą lauką gyventi. Pastatė voljerą ir uždarė. Galvojau, kad visam laikui. Klydau. Išsiskyrė mano šeimininkai ir po kurio laiko šeimininkė pasiėmė mane į butą. Iš pradžių draskiausi ten kaip kvailys, bet paskui mane supažindino su narvu ir išmokau sau saugioj vietoj nurimti. Ji tikrai stengėsi ir aš jau galvojau, kad liksiu ten visam laikui. Ir vėl klydau! Aš esu stiprus šuo ir lauke labai reaguoju į šunis, tai šeimininkė per silpna mane išlaikyt. Vietoj to, kad mokytų mane nereaguoti į tuos šunis arba reaguot ramiau, šeimininkė atidavė mane į prieglaudą. Čia iškart parodžiau visus savo minusus: reakcijas į šunis, galiausiai dar ir tai, kad saugau maisto dubenėlį. Dabar mane maitina iš rankų :) Toks ir buvo mano tikslas, tik panos dar nesupranta :D Jos susiskirstė į dvi stovyklas: vienoje pusėje tos, kurios sako, kad aš esu sudėtingas šuo, kitoje - visa mano advokačių kontora, teigianti, kad esu nuostabus šuo, mylintis žmogų, vaikus, žaismingas, o tai, kad nesu didelis šunų fanas tėra dalykas, su kuriuo prieš tai buvę mano žmonės tiesiog nesitvarkė. Kalba, kad man priskirs kažkokį ten kietą savanorį ir jis padarys mane pro šunis ramiausiai praeinančiu inteligentu. Kažkaip pradžioj buvau išsigandęs, kad galiu likti čia amžinai. Bet iki šiol ne kartą klydau, tikiuosi, kad klystu ir dabar. Jei pasidalintumėt mano skelbimu, labai padėtumėt man priartėti prie būsimo šeimininko ir vėl save nustebinti. Ačiū! ____________________________________
Gelist 4 maanden geleden
