Adopter Dulux
Kryssbrett · Hann
Dulux var en hund av polsk lavlandssheepdog-type. Han var – fordi han ikke ligner det lengre, og sikkert ikke så ut som en PON den dagen han kom til vår stiftelse. Han dukket opp plutselig – smutsig, glemt, med dreadlocks i stedet for pels. Ingen visste hvor han kom fra eller hvor lenge han hadde vært alene. Heldigvis fant han en god person og fikk midlertidig tilflukt i et hagelag. Eieren la ham være, laget en midlertidig bolig til ham og begynte å gi ham mat. Takket være henne overlevde han vinteren. Nesten tre måneder gikk. En ensom hund på laget og kun én person som husket ham. Den eldre kvinnen hjalp ham så mye hun kunne, men riktig hjelp måtte komme. Da vi tok ham over så vi hvor glemt han hadde vært. Hans pels var en stor kruste med matts. Store, fastmattede dreadlocks trakk huden og forårsaket smerte ved hver bevegelse. Alt måtte skjæres av, fordi det ikke lenger var mulig å brette ut det. Det verste var den store knullen på halebenen, som så meget dårlig ut og ga lite håp om at Dulux skulle nå eldre alder. Takket være donorenes hjelp klarte vi å organisere midler til en hurtig operasjon for å fjerne knollen, som – heldigvis – viste seg å være en ufarlig forandring. Og da visste vi at Dulux fortsatt hadde en sjanse til et godt liv. Han trenger et hjem, helst med have og hage som skal være hans øyeblikk. Dulux så aldri ut som en hund fra en malerannonse, men vi tror han blir det en dag. Hvis du vil se i hvilken stand han kom til oss – sjekk bildene på samlingen link:
Les original (pl)
Dulux był kiedyś psem w typie polskiego owczarka nizinnego. Był - bo już od dawna go nie przypomina, a już na pewno nie wyglądał jak PON w dniu, kiedy trafił do naszej fundacji. Pojawił się nagle – brudny, zaniedbany, z dredami zamiast sierści. Nie wiadomo skąd przyszedł ani jak długo wcześniej był sam. Na szczęście trafił na dobrą osobę i zyska tymczasowe schronienie na ogródkach działkowych. Właścicielka działki pozwoliła mu zostać, zrobiła mu prowizoryczne schronienie i zaczęła przychodzić, aby go karmić. Dzięki niej przetrwał zimę. Tak minęły prawie trzy miesiące. Samotny pies na działce i tylko jeden człowiek, który o nim pamiętał. Starsza pani pomogła mu na miarę swoich możliwości, ale prawdziwa pomoc dopiero musiała nadejść. Kiedy go przejęliśmy, zobaczyliśmy, jak bardzo był zaniedbany. Jego sierść była jedną wielką skorupą z kołtunów. Ogromne, zbite dredy ciągnęły skórę i sprawiały mu ból przy każdym ruchu. Trzeba było wszystko ogolić, bo nie dało się już tego rozczesać. Najgorszy był jednak ogromny guz na ogonie, który wyglądał bardzo źle i nie pozostawiał wiele nadziei na to, że Dulux dożyje późnej starości. Dzięki pomocy darczyńców udało nam się zorganizować fundusze na szybki zabieg usunięcia guza, który - na szczęście - okazał się łagodną zmianą. I wtedy już wiedzieliśmy, że Dulux ma jeszcze szansę na dobre życie. Potrzebuje domu najlepiej z ogrodem i terenem, który będzie jego enklawą. Dulux nigdy nie wyglądał jak pies z reklamy farb, ale wierzymy, że jeszcze kiedyś będzie. Jeśli chcecie zobaczyć w jakim stanie trafił do nas - podejrzyjcie zdjęcia pod linkiem zbiórki:
Listet for 4 måneder siden
