Dulux adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Dulux was once a dog of the Polish Lowland Sheepdog type. He was - because he no longer resembles that, and certainly did not look like a PON on the day he came to our foundation. He appeared suddenly - dirty, neglected, with dreadlocks instead of fur. No one knew where he came from or how long he had been alone. Fortunately, he found a good person and temporarily found shelter in a garden plot. The owner allowed him to stay, made a makeshift shelter for him, and started coming to feed him. Thanks to her, he survived the winter. Almost three months passed. A lonely dog on the plot and only one person who remembered him. The elderly woman helped him as much as she could, but real help had to come. When we took him over, we saw how neglected he was. His fur was a big crust with mats. Large, matted dreadlocks pulled the skin and caused him pain with every movement. Everything had to be shaved, because it was no longer possible to comb it out. The worst was the huge lump on his tail, which looked very bad and left little hope that Dulux would reach old age. Thanks to the donors' help, we managed to organize funds for a quick operation to remove the lump, which - fortunately - turned out to be a benign change. And then we knew that Dulux still had a chance for a good life. He needs a home, preferably with a garden and a yard that will be his enclave. Dulux never looked like a dog from a paint advertisement, but we believe he will be one day. If you want to see in what condition he came to us - check the photos at the collection link:
Origineel lezen (pl)
Dulux był kiedyś psem w typie polskiego owczarka nizinnego. Był - bo już od dawna go nie przypomina, a już na pewno nie wyglądał jak PON w dniu, kiedy trafił do naszej fundacji. Pojawił się nagle – brudny, zaniedbany, z dredami zamiast sierści. Nie wiadomo skąd przyszedł ani jak długo wcześniej był sam. Na szczęście trafił na dobrą osobę i zyska tymczasowe schronienie na ogródkach działkowych. Właścicielka działki pozwoliła mu zostać, zrobiła mu prowizoryczne schronienie i zaczęła przychodzić, aby go karmić. Dzięki niej przetrwał zimę. Tak minęły prawie trzy miesiące. Samotny pies na działce i tylko jeden człowiek, który o nim pamiętał. Starsza pani pomogła mu na miarę swoich możliwości, ale prawdziwa pomoc dopiero musiała nadejść. Kiedy go przejęliśmy, zobaczyliśmy, jak bardzo był zaniedbany. Jego sierść była jedną wielką skorupą z kołtunów. Ogromne, zbite dredy ciągnęły skórę i sprawiały mu ból przy każdym ruchu. Trzeba było wszystko ogolić, bo nie dało się już tego rozczesać. Najgorszy był jednak ogromny guz na ogonie, który wyglądał bardzo źle i nie pozostawiał wiele nadziei na to, że Dulux dożyje późnej starości. Dzięki pomocy darczyńców udało nam się zorganizować fundusze na szybki zabieg usunięcia guza, który - na szczęście - okazał się łagodną zmianą. I wtedy już wiedzieliśmy, że Dulux ma jeszcze szansę na dobre życie. Potrzebuje domu najlepiej z ogrodem i terenem, który będzie jego enklawą. Dulux nigdy nie wyglądał jak pies z reklamy farb, ale wierzymy, że jeszcze kiedyś będzie. Jeśli chcecie zobaczyć w jakim stanie trafił do nas - podejrzyjcie zdjęcia pod linkiem zbiórki:
Gratis account — 10 contacten inbegrepen
Gelist vorige maand
