Dulux adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Dulux was ooit een hond van de Poolse laaglandschapenras. Hij was - want hij lijkt er niet meer op en zag zeker niet uit als een PON toen hij bij onze stichting kwam. Hij verscheen plotseling - vuil, verwaarloosd, met krullen in plaats van vacht. Niemand wist waar hij vandaan kwam of hoe lang hij alleen had gezeten. Gelukkig vond hij een goed mens en tijdelijk onderdak in een tuin. De eigenaar liet hem blijven, maakte een tijdelijke schuilplaats voor hem en begon hem te voeden. Dankzij haar overleefde hij de winter. Bijna drie maanden verstreken. Een eenzame hond op het terrein en slechts één persoon die hem herinnerde. De oude vrouw hielp hem zo goed ze kon, maar echte hulp moest komen. Toen we hem overnamen, zagen we hoe verwaarloosd hij was. Zijn vacht was een grote korst met plakken. Grote, geplakte krullen trokken de huid en veroorzaakten pijn bij elke beweging. Alles moest worden geschoren, want het was niet meer mogelijk om het uit te kammen. Het ergste was de grote knol op zijn staart, die er heel slecht uitzag en weinig hoop liet dat Dulux oud zou worden. Dankzij de hulp van donateurs konden we middelen verzamelen voor een snelle operatie om de knol te verwijderen, die - gelukkig - een goedaardige verandering bleek te zijn. En dan wisten we dat Dulux nog een kans had op een goed leven. Hij heeft een huis nodig, liever met een tuin en een erf dat zijn vesting is. Dulux zag er nooit uit als een hond uit een schilderadvertentie, maar wij geloven dat hij dat ooit wel zal worden. Als je wilt zien in welke toestand hij ons kwam - bekijk de foto's op de verzamelingslink:
Origineel lezen (pl)
Dulux był kiedyś psem w typie polskiego owczarka nizinnego. Był - bo już od dawna go nie przypomina, a już na pewno nie wyglądał jak PON w dniu, kiedy trafił do naszej fundacji. Pojawił się nagle – brudny, zaniedbany, z dredami zamiast sierści. Nie wiadomo skąd przyszedł ani jak długo wcześniej był sam. Na szczęście trafił na dobrą osobę i zyska tymczasowe schronienie na ogródkach działkowych. Właścicielka działki pozwoliła mu zostać, zrobiła mu prowizoryczne schronienie i zaczęła przychodzić, aby go karmić. Dzięki niej przetrwał zimę. Tak minęły prawie trzy miesiące. Samotny pies na działce i tylko jeden człowiek, który o nim pamiętał. Starsza pani pomogła mu na miarę swoich możliwości, ale prawdziwa pomoc dopiero musiała nadejść. Kiedy go przejęliśmy, zobaczyliśmy, jak bardzo był zaniedbany. Jego sierść była jedną wielką skorupą z kołtunów. Ogromne, zbite dredy ciągnęły skórę i sprawiały mu ból przy każdym ruchu. Trzeba było wszystko ogolić, bo nie dało się już tego rozczesać. Najgorszy był jednak ogromny guz na ogonie, który wyglądał bardzo źle i nie pozostawiał wiele nadziei na to, że Dulux dożyje późnej starości. Dzięki pomocy darczyńców udało nam się zorganizować fundusze na szybki zabieg usunięcia guza, który - na szczęście - okazał się łagodną zmianą. I wtedy już wiedzieliśmy, że Dulux ma jeszcze szansę na dobre życie. Potrzebuje domu najlepiej z ogrodem i terenem, który będzie jego enklawą. Dulux nigdy nie wyglądał jak pies z reklamy farb, ale wierzymy, że jeszcze kiedyś będzie. Jeśli chcecie zobaczyć w jakim stanie trafił do nas - podejrzyjcie zdjęcia pod linkiem zbiórki:
Gelist 4 maanden geleden
