Adoptar a Dulux
Mestizo · Macho
Dulux era una perra de raza Perro de Pastoreo de Baja Polaca. Él fue - porque ya no se parece a eso, y ciertamente no parecía un PON el día en que llegó a nuestra fundación. Apareció repentinamente - sucio, descuidado, con trenzas en lugar de pelo. Nadie sabía de dónde venía o cuánto tiempo había estado solo. Afortunadamente, encontró a una buena persona y encontró temporalmente refugio en un jardín. La dueña lo dejó quedarse, le hizo un refugio improvisado y comenzó a venir a alimentarlo. Gracias a ella sobrevivió al invierno. Casi tres meses pasaron. Un perro solitario en el terreno y solo una persona que lo recordaba. La anciana mujer lo ayudó tanto como pudo, pero la ayuda real tenía que llegar. Cuando lo tomamos, vimos lo descuidado que estaba. Su pelaje estaba muy endurecido con nudos. Grandes trenzas enmarañadas tiraban de la piel y le causaban dolor con cada movimiento. Todo tenía que ser afeitado, porque ya no era posible desenredarlo. Lo peor era la gran hinchazón en su cola, que tenía muy mala apariencia y dejaba poco esperanza de que Dulux llegara a la vejez. Gracias a la ayuda de los donantes, logramos organizar fondos para una operación rápida para eliminar la hinchazón, que - afortunadamente - resultó ser un cambio benigno. Y entonces supimos que Dulux aún tenía una oportunidad para una buena vida. Necesita un hogar, preferiblemente con un jardín y un patio que sea su enclave. Dulux nunca parecía un perro de un anuncio de pintura, pero creemos que algún día lo será. Si quieres ver en qué condiciones llegó a nosotros - revisa las fotos en el enlace de la colección:
Leer original (pl)
Dulux był kiedyś psem w typie polskiego owczarka nizinnego. Był - bo już od dawna go nie przypomina, a już na pewno nie wyglądał jak PON w dniu, kiedy trafił do naszej fundacji. Pojawił się nagle – brudny, zaniedbany, z dredami zamiast sierści. Nie wiadomo skąd przyszedł ani jak długo wcześniej był sam. Na szczęście trafił na dobrą osobę i zyska tymczasowe schronienie na ogródkach działkowych. Właścicielka działki pozwoliła mu zostać, zrobiła mu prowizoryczne schronienie i zaczęła przychodzić, aby go karmić. Dzięki niej przetrwał zimę. Tak minęły prawie trzy miesiące. Samotny pies na działce i tylko jeden człowiek, który o nim pamiętał. Starsza pani pomogła mu na miarę swoich możliwości, ale prawdziwa pomoc dopiero musiała nadejść. Kiedy go przejęliśmy, zobaczyliśmy, jak bardzo był zaniedbany. Jego sierść była jedną wielką skorupą z kołtunów. Ogromne, zbite dredy ciągnęły skórę i sprawiały mu ból przy każdym ruchu. Trzeba było wszystko ogolić, bo nie dało się już tego rozczesać. Najgorszy był jednak ogromny guz na ogonie, który wyglądał bardzo źle i nie pozostawiał wiele nadziei na to, że Dulux dożyje późnej starości. Dzięki pomocy darczyńców udało nam się zorganizować fundusze na szybki zabieg usunięcia guza, który - na szczęście - okazał się łagodną zmianą. I wtedy już wiedzieliśmy, że Dulux ma jeszcze szansę na dobre życie. Potrzebuje domu najlepiej z ogrodem i terenem, który będzie jego enklawą. Dulux nigdy nie wyglądał jak pies z reklamy farb, ale wierzymy, że jeszcze kiedyś będzie. Jeśli chcecie zobaczyć w jakim stanie trafił do nas - podejrzyjcie zdjęcia pod linkiem zbiórki:
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado el mes pasado
