Adopter Dulux
Croisé · Mâle
Dulux était autrefois un chien de la race du Ovejero Polaco. Il l'était - car il ne ressemble plus à cela, et certainement pas un PON au jour où il est venu à notre fondation. Il est apparu soudainement - sale, négligé, avec des nœuds de cheveux au lieu de pelage. Personne ne savait d'où il venait ou combien de temps il avait été seul. Heureusement, il a trouvé une bonne personne qui l'a temporairement accueilli dans un jardin. L'propriétaire l'a laissé rester, a fait un abri temporaire pour lui et a commencé à venir le nourrir. Grâce à elle, il a survécu à l'hiver. Presque trois mois ont passé. Un chien seul dans le jardin et une seule personne qui s'était souvenue de lui. La femme âgée l'a aidé autant qu'elle le pouvait, mais un vrai aide devait arriver. Quand nous l'avons pris en charge, nous avons vu à quel point il était négligé. Son pelage était un gros croûte avec des nœuds. De grands nœuds serrés tiraient la peau et causaient de la douleur à chaque mouvement. Tout devait être rasé, car il n'était plus possible de le démêler. La pire chose était la grosse bosse sur sa queue, qui avait très mauvaise allure et laissait peu d'espoir que Dulux atteigne un vieillissement. Grâce à l'aide des donateurs, nous avons réussi à organiser des fonds pour une opération rapide afin d'enlever la bosse, qui - heureusement - s'est révélée être une modification bénigne. Et puis nous savions que Dulux avait encore une chance pour une bonne vie. Il a besoin d'un foyer, idéalement avec un jardin et une cour qui seront son sanctuaire. Dulux n'avait jamais l'air d'un chien d'une publicité pour peinture, mais nous croyons qu'un jour il le sera. Si vous voulez voir dans quel état il est venu nous rendre visite - consultez les photos sur le lien de la collection :
Lire l'original (pl)
Dulux był kiedyś psem w typie polskiego owczarka nizinnego. Był - bo już od dawna go nie przypomina, a już na pewno nie wyglądał jak PON w dniu, kiedy trafił do naszej fundacji. Pojawił się nagle – brudny, zaniedbany, z dredami zamiast sierści. Nie wiadomo skąd przyszedł ani jak długo wcześniej był sam. Na szczęście trafił na dobrą osobę i zyska tymczasowe schronienie na ogródkach działkowych. Właścicielka działki pozwoliła mu zostać, zrobiła mu prowizoryczne schronienie i zaczęła przychodzić, aby go karmić. Dzięki niej przetrwał zimę. Tak minęły prawie trzy miesiące. Samotny pies na działce i tylko jeden człowiek, który o nim pamiętał. Starsza pani pomogła mu na miarę swoich możliwości, ale prawdziwa pomoc dopiero musiała nadejść. Kiedy go przejęliśmy, zobaczyliśmy, jak bardzo był zaniedbany. Jego sierść była jedną wielką skorupą z kołtunów. Ogromne, zbite dredy ciągnęły skórę i sprawiały mu ból przy każdym ruchu. Trzeba było wszystko ogolić, bo nie dało się już tego rozczesać. Najgorszy był jednak ogromny guz na ogonie, który wyglądał bardzo źle i nie pozostawiał wiele nadziei na to, że Dulux dożyje późnej starości. Dzięki pomocy darczyńców udało nam się zorganizować fundusze na szybki zabieg usunięcia guza, który - na szczęście - okazał się łagodną zmianą. I wtedy już wiedzieliśmy, że Dulux ma jeszcze szansę na dobre życie. Potrzebuje domu najlepiej z ogrodem i terenem, który będzie jego enklawą. Dulux nigdy nie wyglądał jak pies z reklamy farb, ale wierzymy, że jeszcze kiedyś będzie. Jeśli chcecie zobaczyć w jakim stanie trafił do nas - podejrzyjcie zdjęcia pod linkiem zbiórki:
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
