Adoptera Dulux
Korsad ras · Han
Dulux var en hund av polskt låglandsschäfertyp. Han var – eftersom han inte längre liknade det, och säkert inte såg ut som en PON den dag han kom till vår stiftelse. Han uppstod plötsligt – smutsig, försummad, med piskar istället för päls. Ingen visste var han kom ifrån eller hur länge han varit ensam. Lyckligtvis hittade han en bra person och fann tillfällig skydd i en trädgård. Ägaren tillät att han stannade, gjorde en tempohus för honom och började komma för att mata honom. Tack vare henne överlevde han vintern. Nästan tre månader gick. En ensam hund på marken och bara en person som minns honom. Den äldre kvinnan hjälpte honom så mycket hon kunde, men verklig hjälp måste komma. När vi tog över honom såg vi hur försummad han var. Hans päls var ett stort skorpie med knutar. Stora, knutna piskar drog i huden och orsakade smärta vid varje rörelse. Allt måste skavas av, eftersom det inte längre gick att kammas ut. Det värsta var den stora högen på svansen, som såg mycket dåligt ut och lämnade lite hopp om att Dulux skulle nå gammal ålder. Tack vare givarnas hjälp lyckades vi organisera pengar till en snabb operation för att ta bort högen, som – lyckligtvis – visade sig vara en godartad förändring. Och då visste vi att Dulux fortfarande hade chans till ett bra liv. Han behöver ett hem, helst med trädgård och uthus som blir hans oaser. Dulux såg aldrig ut som en hund från en målning, men vi tror att han kommer att bli det en dag. Om du vill se i vilket skick han kom till oss – kolla bilderna på samlingen:
Läs original (pl)
Dulux był kiedyś psem w typie polskiego owczarka nizinnego. Był - bo już od dawna go nie przypomina, a już na pewno nie wyglądał jak PON w dniu, kiedy trafił do naszej fundacji. Pojawił się nagle – brudny, zaniedbany, z dredami zamiast sierści. Nie wiadomo skąd przyszedł ani jak długo wcześniej był sam. Na szczęście trafił na dobrą osobę i zyska tymczasowe schronienie na ogródkach działkowych. Właścicielka działki pozwoliła mu zostać, zrobiła mu prowizoryczne schronienie i zaczęła przychodzić, aby go karmić. Dzięki niej przetrwał zimę. Tak minęły prawie trzy miesiące. Samotny pies na działce i tylko jeden człowiek, który o nim pamiętał. Starsza pani pomogła mu na miarę swoich możliwości, ale prawdziwa pomoc dopiero musiała nadejść. Kiedy go przejęliśmy, zobaczyliśmy, jak bardzo był zaniedbany. Jego sierść była jedną wielką skorupą z kołtunów. Ogromne, zbite dredy ciągnęły skórę i sprawiały mu ból przy każdym ruchu. Trzeba było wszystko ogolić, bo nie dało się już tego rozczesać. Najgorszy był jednak ogromny guz na ogonie, który wyglądał bardzo źle i nie pozostawiał wiele nadziei na to, że Dulux dożyje późnej starości. Dzięki pomocy darczyńców udało nam się zorganizować fundusze na szybki zabieg usunięcia guza, który - na szczęście - okazał się łagodną zmianą. I wtedy już wiedzieliśmy, że Dulux ma jeszcze szansę na dobre życie. Potrzebuje domu najlepiej z ogrodem i terenem, który będzie jego enklawą. Dulux nigdy nie wyglądał jak pies z reklamy farb, ale wierzymy, że jeszcze kiedyś będzie. Jeśli chcecie zobaczyć w jakim stanie trafił do nas - podejrzyjcie zdjęcia pod linkiem zbiórki:
Listade för 4 månader sedan
