Adoptuj Betsy
Mieszaniec · Nieznane
Betsy, nigdy nie wyobrażałam sobie, że kiedyś napiszę te słowa, jak nigdy nie chciałam myśleć o tym dniu... Byłaś naszym motywem, moim awatarem, wojowniczką kliniki, prawdziwą walką, taki piękny i miły pies, z prawdziwym charakterem, upartym charakterem, pełnym charakteru. Twoje szczekanie już brakuje... Ustalali rytm Twoich żądań i wymagań... Jestem głodna, chcę wyjść, śpiesz się... Zostałaś porzucona jako dziecko, miałaś trudny początek życia, potem myśleliśmy, że masz szczęście znaleźć rodzinę. Jednak nie wahali się przywieźć Cię z powrotem w sobotnim wieczorze o 19:00... byli dziwnie na drodze do nowego życia, przenosili się, miał parę tygodni dziecka, mężczyzna był chory, krótko mówiąc, brakowało wybaczeń. Jednak jedyną rzeczywistością, która nas narzucała, było po prostu to, że wydawałaś się chora. Było bardzo szybko konieczne odnieść Cię do weterynarza i zostałaś hospitalizowana. Diagnoza szybko wpadła do naszego życia, choroba Addisona weszła do naszego życia. Takie wiele wizyt u weterynarza! Tyle lęku... Ostatnio hipotyreoza i ataki reumatyzmu dodały obawy. Nie lubiłaś ciepła tak jak nasze pocałunki. Każde zawieszenie przeciwdziałało... aż do końca walczysz, ale choroba zdobyła. Z odwagą pokonałaś udar i nie zachowałaś najmniejszych skutków ubocznych. W niedzielę nie chciałaś wstać, nie chciałaś jeść, było konieczne natychmiast odnieść Cię do weterynarza, gdy diagnoza została postawiona, wybraliśmy, aby zrobić wszystko, by uratować Cię ponownie. Hemangiosarkoma czy nie, nie mogliśmy wiedzieć, ale było konieczne usunąć Twoją śledziankę natychmiast. Wybraliśmy, aby zmieniać się przy twoim boku i zaczęłaś znowu jeść. Twój stan nagłe pogorszył się, a poza Twoją łapą w mojej dłoni do samego końca, chcę pamiętać nasze zabawy z Twoim małym czerwonym Kongiem i Twoje szczekanie. Ciebie kocham.
Czytaj oryginał (fr)
Betsy, je n’ai jamais imaginé t’écrire ces mots un jour, comme je n’ai jamais voulu penser à ce jour… Tu étais notre mascotte, mon avatar, la warrior de la clinique, une vraie battante, une tellement belle et gentille chienne, avec un vrai caractère, un fichu caractère, du caractère. Tes aboiements nous manquent déjà… Ils rythmaient tes demandes et tes exigences… j’ai faim, je veux sortir, dépêchez-vous … Abandonnée bébé, tu avais bien mal commencé dans la vie, puis nous pensions que tu avais eu la chance de trouver une famille. Pourtant ils n’ont pas hésité à te ramener un samedi soir à 19h…ils étaient étrangement sur la route d’une nouvelle vie, ils déménageaient, venaient d’avoir un enfant, le monsieur était malade, bref aucune excuse ne manquait. Pour autant, la seule réalité qui s’est imposée à nous était simplement que tu semblais malade. Il a fallu très vite te conduire chez le vétérinaire et tu as été hospitalisée. Le diagnostic est rapidement tombé, l’addison est entré dans nos vies. Que de visites chez le vétérinaire ! Que d’angoisses… Ces derniers temps l’hypothyroïdie et les crises d’arthrose ont ajouté des soucis. Tu n’as pas plus aimé les infrarouges que nos bisous. A chaque coup dur, tu te battais…jusqu’au bout tu as lutté, pourtant la maladie a gagné. Avec courage tu avais vaincu un avc et n’en gardais pas la moindre séquelle. Dimanche tu n’as pas voulu te lever, ni manger, il a fallu te conduire en urgence chez le vétérinaire, quand le diagnostic est tombé, nous avons choisi de tout tenter pour te sauver une fois encore. Hémangiosarcome ou non, nous ne pouvions le savoir, mais il fallait t’enlever la rate en urgence. Nous avions choisi de nous relayer auprès de toi et tu as remangé. Ton état s’est subitement aggravé, et au-delà de ta patte dans ma main jusqu’au bout, je veux garder en mémoire nos séances de jeu avec ton petit Kong rouge et tes aboiements. Je t’aime ma Betsynette, tu me manques tant 😭
Zarejestrowane 4 miesiące temu
