Adopt Pedro (Otto)
Border Collie · Male · Young · 1 year
This is Otto, in the animal shelter they called him Pedro, but in the foster family where he is now, they have been calling him Otto since the end of September. We'll start from the beginning, which was the end of September 2025 when Otto was found together with his brother Pip. They were roaming the streets by themselves. Fortunately, they were caught and taken to the shelter. It soon became clear that both of them were totally unaccustomed to anything. No people, no collars, no leashes, no food from a bowl, no noises, and just walking through a door in or out was already too much. While Pip quickly adapted, let himself be supported by the people in the shelter, and picked things up, Otto just became more and more afraid of everything and everyone. Due to all the stimuli, the constantly changing faces and poor socialization, the tension and stress in his body kept increasing, making it more and more difficult for him to get used to things and learn. At the end of September, he was moved to a foster family where they really started from scratch with his socialization. He spent the first few months in a separated run with a crate connected to an own garden area to acclimate, because this was desperately needed. They asked nothing of him. They just let him be, let the stress leave his body. They just taught him that people are not scary, that household sounds are "normal," and that dogs generally do their business outside their needs. In the foster family where he is staying, there are three other dogs present, and as he felt more comfortable, he also became more curious about the other dogs. Gradually, he stopped being scared of every sound, stopped hiding in his crate at every movement, and began to get more used to living in the house. Yet he remained hyperalert, had a long recovery time, and had difficulty learning new things. He mainly stuck to "the kennel run and crate are safe, everything outside is extremely exciting." After discussing with the veterinarian, we started giving him anibidiol since December, and this has helped him a lot. Since he got this, his recovery time has been much shorter, and his curiosity has overcome his fear. When he dared to come out of his safe kennel more often, he started marking inside the house, and it was decided that he would be neutered. This helped very well, and since then he has not urinated indoors anymore. At times of high stress or during big changes, he still sometimes has an accident inside, but overall he is completely housebroken. Since March, the confinement has been lifted, only his own crate remains, and he fully participates in the routine. He is not yet taken out because he still finds it too exciting, but he is garden-secure. There is still a lot of training with Otto because, aside from the basic socialization in the house, getting used to people and living with people, and the housebreaking training, there is still a lot he can grow into. We are now at a point where we can put a anti-escape harness on him without any tension, and he dares to walk around the house while leashed, but everything that happens outside the gate still seems very exciting to him. Right now, the focus is on slowly and at his own pace getting him used to this so that hopefully, in time, he can go for walks outside and learn that there is much more to see and discover than just everything inside. He also had little boundaries towards other dogs. It took some time and a lot of guidance, but he now understands that there are boundaries in contact with other dogs and that other dogs are not always happy about everything. He has more respect for the other pack members and is well corrected when he goes over the line. Therefore, he could be placed well in a home where another stable, clear dog is already present. This could even help him build confidence during outdoor training. Otto is truly a very kind and gentle dog. It is difficult for him to build a trusting bond, but once he trusts you, he is truly your best companion. His preference is for women, but with a little patience and lots of treats, he can also get used to male company. He has a great connection with his foster mom and even does tricks with her. He can already sit, shake paws, lie down, give high fives and kisses, and he likes to cuddle against her on the couch. When his foster mom comes home, he jumps around with enthusiasm, gets lots of hugs and kisses, and wants to be like a magnet everywhere she is. Fortunately, once the excitement in the house has subsided, he eventually lies down nicely on a cushion. Otto is really very playful.
Read original (nl)
Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem al sinds eind September Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het algemeen buiten hun behoeftes doen. In het gastgezin waar hij verblijft zijn nog 3 andere honden aanwezig en hoe meer hij zich op zijn gemak ging voelen, hoe nieuwsgieriger hij ook werd naar de andere honden. Langzaamaan schrok hij niet meer van elk geluid, dook hij niet meer bij elke beweging angstig zijn bench in en begon hij steeds meer te wennen aan het leven in huis. Toch bleef hij hyperalert, was hij hersteltijd lang en had hij moeite met nieuwe dingen leren. Hij bleef voornamelijk hangen op “de kennel en bench zijn veilig, alles daarbuiten is ontzettend spannend”. In overleg met de dierenarts zijn we sinds december gestart met anibidiol en dit helpt hem echt gigantisch. Sinds hij dit krijgt is zijn hersteltijd veel korter en wint zijn nieuwsgierigheid het van de angst. Toen hij wat vaker uit zijn veilige kenneltje durfde te komen begon hij te markeren in huis en is besloten dat hij geneutraliseerd ging worden. Dit heeft heel erg goed geholpen en sinds dien plast hij niet meer binnen. Hij heeft bij hele hoge stress of bij een grote verandering af en toe nog een ongelukje binnen maar hij is over het grootste deel geheel zindelijk. Sinds Maart is de afzetting afgebroken en staat alleen zijn eigen bench nog op en draait hij volledig mee in het ritme. Hij wordt nog niet uitgelaten want dit vindt hij nog te spannend maar hij is wel tuin-zindelijk. Er wordt nog flink geoefend met Otto want los van de basis-socialisatie in huis, het wennen aan mensen en het leven met mensen en de zindelijkheidstraining is er nog veel waar hij in kan groeien. We zijn ondertussen zo ver dat we zonder spanning een anti-ontsnap tuigje bij hem om kunnen doen en hij aangelijnd in huis rond durft te lopen maar alles wat buiten de poort gebeurd vind hij nog heel erg spannend. Op dit moment ligt daar nu de focus op om hem daar heel langzaam en in zijn eigen tempo aan te laten wennen zodat hij hopelijk over een tijdje lekker mee buiten kan gaan wandelen en hij leert dat er nog veel meer te zien en ontdekken is dan enkel alles binnenshuis. Ook naar andere honden had hij weinig grenzen. Het heeft even geduurd en er is heel wat sturing voor nodig geweest maar hij snapt nu dat er grenzen zijn in het contact met andere honden en dat andere honden niet overal van gediend zijn. Hij heeft meer respect voor de overige roedelleden en laat zich prima corrigeren wanneer hij even over de streep gaat. Hij zou dus prima geplaatst kunnen worden op een plek waar al een andere stabiele, duidelijke hond aanwezig is. Dit zou hem zelfs kunnen helpen met vertrouwen opbouwen tijdens het oefenen buiten. Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezeldschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Gelukkig gaat hij, wanneer de opwinding in huis gezakt is, uiteindelijk ook gewoon lekker op een kussen liggen. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken, ne
- ✓House-trained
- ✓Neutered
- ✓Good with dogs
Free account — 10 contacts included
Listed 3 days ago
