Adopter Pedro (Otto)
Border Collie · Mâle · Jeune · 1 an
C'est Otto, dans le refuge on l'appelait Pedro, mais dans la famille d'adoption où il est maintenant, ils l'appellent Otto depuis la fin septembre. Nous allons commencer par le début, qui était la fin de septembre 2025 quand Otto a été trouvé avec son frère Pip. Ils erraient seuls dans les rues. Heureusement, ils ont été attrapés et amenés au refuge. Il est rapidement devenu évident que tous les deux étaient totalement dépourvus de tout. Aucune personne, aucun collier, aucune laisse, aucune nourriture provenant d'un bol, aucun bruit, et même traverser une porte pour entrer ou sortir était déjà trop. Alors que Pip s'adaptait rapidement, se laissait soutenir par les personnes du refuge, et apprenait les choses, Otto devenait de plus en plus effrayé par tout et tout le monde. En raison de toutes les stimulations, des visages constamment changeants et de la mauvaise socialisation, la tension et le stress dans son corps augmentaient continuellement, rendant de plus en plus difficile pour lui de s'habituer aux choses et d'apprendre. À la fin de septembre, il a été transféré vers une famille d'adoption où ils ont vraiment commencé à zéro concernant sa socialisation. Il a passé les premiers mois dans un enclos séparé avec une caisse reliée à une zone de jardin pour s'acclimater, car cela était désespérément nécessaire. Ils ne lui demandaient rien. Ils le laissaient être, laissant le stress quitter son corps. Ils lui ont simplement appris que les gens ne sont pas effrayants, que les bruits de la maison sont « normaux », et que les chiens font généralement leurs besoins à l'extérieur. Dans la famille d'adoption où il vit, il y a trois autres chiens présents, et à mesure qu'il se sentait plus à l'aise, il est devenu plus curieux envers les autres chiens. Graduellement, il a arrêté d'avoir peur de chaque bruit, d'aller se cacher dans sa caisse à chaque mouvement, et a commencé à s'habituer de plus en plus à vivre à l'intérieur de la maison. Cependant, il restait très alerte, avait un long temps de récupération et avait des difficultés à apprendre de nouvelles choses. Il se tenait principalement à l'idée que « l'enclos et la caisse sont sûrs, tout ce qui est en dehors est extrêmement excitant ». Après avoir discuté avec le vétérinaire, nous avons commencé à lui donner de l'anibidiol depuis décembre, et cela l'a beaucoup aidé. Depuis qu'il a reçu cela, son temps de récupération a été beaucoup plus court, et sa curiosité a surpassé sa peur. Quand il osait sortir plus souvent de son enclos sécurisé, il a commencé à marquer à l'intérieur de la maison, et il a été décidé qu'il serait castré. Cela a très bien fonctionné, et depuis lors, il ne urine plus à l'intérieur. À certains moments de forte tension ou pendant de grands changements, il a encore parfois des accidents à l'intérieur, mais globalement, il est complètement dressé. Depuis mars, la confinement a été levée, seul son propre panier reste, et il participe pleinement aux routines. Il n'est pas encore sorti car il trouve encore cela trop excitant, mais il est sécurisé dans le jardin. Il y a encore beaucoup de formation avec Otto car, outre la socialisation de base à l'intérieur de la maison, s'habituer aux gens et vivre avec eux, ainsi que l'entraînement à la propreté, il y a encore beaucoup qu'il peut développer. Nous sommes maintenant à un point où nous pouvons mettre un harnais anti-évasion sur lui sans aucun stress, et il ose marcher autour de la maison en laisse, mais tout ce qui se passe au-delà de la grille semble toujours très excitant pour lui. Pour l'instant, l'objectif est de le faire progresser lentement et à son propre rythme pour qu'un jour, espérons-le, il puisse sortir pour des promenades et apprendre qu'il y a beaucoup plus à voir et à découvrir que tout ce qui se passe à l'intérieur. Il avait également peu de limites envers les autres chiens. Cela a pris du temps et une grande guidance, mais il comprend maintenant qu'il y a des limites dans les contacts avec les autres chiens et que les autres chiens ne sont pas toujours contents de tout. Il a plus de respect envers les autres membres du groupe et est correctement corrigé lorsqu'il dépasse les limites. Il pourrait donc bien s'adapter dans une maison où un autre chien stable et clair est déjà présent. Cela pourrait même l'aider à gagner en confiance pendant l'entraînement en extérieur. Otto est vraiment un chien très doux et gentil. Il est difficile pour lui de construire un lien de confiance, mais une fois qu'il vous fait confiance, il est vraiment votre meilleur compagnon. Son préférences sont pour les femmes, mais avec un peu de patience et beaucoup de friandises, il peut s'habituer à la compagnie masculine. Il a un grand lien avec sa mère d'adoption et même fait des tours avec elle. Il sait déjà s'asseoir, donner la patte, s'allonger, faire des hauts cinq et des baisers, et il aime se blottir contre elle sur le canapé. Quand sa mère d'adoption rentre à la maison, il saute avec enthousiasme, reçoit beaucoup de câlin et de baisers, et veut être comme un aimant partout où elle est. Heureusement, une fois que l'excitation à la maison a diminué, il finit par se calmer et s'étend agréablement sur un coussin. Otto est vraiment très joueur.
Lire l'original (nl)
Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem al sinds eind September Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het algemeen buiten hun behoeftes doen. In het gastgezin waar hij verblijft zijn nog 3 andere honden aanwezig en hoe meer hij zich op zijn gemak ging voelen, hoe nieuwsgieriger hij ook werd naar de andere honden. Langzaamaan schrok hij niet meer van elk geluid, dook hij niet meer bij elke beweging angstig zijn bench in en begon hij steeds meer te wennen aan het leven in huis. Toch bleef hij hyperalert, was hij hersteltijd lang en had hij moeite met nieuwe dingen leren. Hij bleef voornamelijk hangen op “de kennel en bench zijn veilig, alles daarbuiten is ontzettend spannend”. In overleg met de dierenarts zijn we sinds december gestart met anibidiol en dit helpt hem echt gigantisch. Sinds hij dit krijgt is zijn hersteltijd veel korter en wint zijn nieuwsgierigheid het van de angst. Toen hij wat vaker uit zijn veilige kenneltje durfde te komen begon hij te markeren in huis en is besloten dat hij geneutraliseerd ging worden. Dit heeft heel erg goed geholpen en sinds dien plast hij niet meer binnen. Hij heeft bij hele hoge stress of bij een grote verandering af en toe nog een ongelukje binnen maar hij is over het grootste deel geheel zindelijk. Sinds Maart is de afzetting afgebroken en staat alleen zijn eigen bench nog op en draait hij volledig mee in het ritme. Hij wordt nog niet uitgelaten want dit vindt hij nog te spannend maar hij is wel tuin-zindelijk. Er wordt nog flink geoefend met Otto want los van de basis-socialisatie in huis, het wennen aan mensen en het leven met mensen en de zindelijkheidstraining is er nog veel waar hij in kan groeien. We zijn ondertussen zo ver dat we zonder spanning een anti-ontsnap tuigje bij hem om kunnen doen en hij aangelijnd in huis rond durft te lopen maar alles wat buiten de poort gebeurd vind hij nog heel erg spannend. Op dit moment ligt daar nu de focus op om hem daar heel langzaam en in zijn eigen tempo aan te laten wennen zodat hij hopelijk over een tijdje lekker mee buiten kan gaan wandelen en hij leert dat er nog veel meer te zien en ontdekken is dan enkel alles binnenshuis. Ook naar andere honden had hij weinig grenzen. Het heeft even geduurd en er is heel wat sturing voor nodig geweest maar hij snapt nu dat er grenzen zijn in het contact met andere honden en dat andere honden niet overal van gediend zijn. Hij heeft meer respect voor de overige roedelleden en laat zich prima corrigeren wanneer hij even over de streep gaat. Hij zou dus prima geplaatst kunnen worden op een plek waar al een andere stabiele, duidelijke hond aanwezig is. Dit zou hem zelfs kunnen helpen met vertrouwen opbouwen tijdens het oefenen buiten. Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezeldschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Gelukkig gaat hij, wanneer de opwinding in huis gezakt is, uiteindelijk ook gewoon lekker op een kussen liggen. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken, ne
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé il y a 4 semaines
