Adoptujte Lobo
Kříženec · Mužský · Mladý · 2 roky
Ahoj, jsem Lobo – velký chlap s ještě větším srdcem než mé špičky. Narodil jsem se v dubnu 2021 a od prvního dne jsem měl domov. Vyrůstal jsem s mými lidmi: měl jsem své mísy, hračky, oblíbené místečko ve stropě pokoje a každý den měl svou rutinu – ranní pozdravy, procházky kolem sousedství, odpolední spánky. Cítil jsem se bezpečně a milován… až do téhle jedné události. V roce 2022 vznikla nedorozumění mezi mnou a mou pečovatelkou. Možná to byl jiskra, která zapálila dlouhodobé napětí? Lidé se pokusili poradit se specialistou, ale rychle ustoupili. Chyby se opakovaly, frustrace rostla a já jsem si stále méně rozuměl, co ode mě chtějí. Přišel červen 2024 a všechno se rozpadlo. Byl jsem přemístěn na zahrádku – osamělý život psiho, bez pohodlí a bez procházek (můj majitel už nepřežil). Pak se jeho osoba vážně nemocněla a byl hospitalizován. Jeho manželka učinila těžké rozhodnutí: buď najdu nový domov, nebo půjdu do zvířecího útulku. Reklamy nepomohly, protože jsem velký, silný a moje příběh vyvolával obavu. Když jsem přijel do zvířecího útulku, byl jsem vyděšený a ztracený. Nevěděl jsem, co mě čeká. Naštěstí mi dali čas a prostor, abych znovu získal důvěru. První den jsem použil běhoviště a několik zaměstnanců se stal skutečnými kamarády – dovolil jsem si být pohmatán a skutečně jsem se tomu těšil. Moje uši opravdu bolely – neustále jsem je šklebil. Zaměstnanci věděli, že budu potřebovat pouta, tak postupně, s pozitivním posilováním, mi ukázali, že to není nic strašného. Díky tomu jsem nakonec mohl znovu jít na procházky a obnovit mé milované rutiny: ráno na trávě, odpoledne ve stínu stromů. Bez těchto jednoduchých potěšení byl den prázdný. Teď se cítím nejlépe, když mám pravidelné hodiny procházek a jasné pravidla chování. Poskytuje mi pocit bezpečí a klidu. Mávám ještě šanci? Věřím, že ano – pokud najdu rodinu, která pochopí mé potřeby, poskytne mi prostor a nastaví jednoduchá, jasná pravidla. Několik faktů o mně: - Máme aktuální očkování a odparazitování. - Jsem kastrovaný. - Rád dlouhé, různorodé procházky a chodím skvěle na řetězu. - S dětmi může být těžší – kvůli mé velikosti a někdy silným reakcím. - Další psi mě přitahují jako magnet, ale tentokrát pracuji na tom s pracovníky zvířecího útulku a věřím, že to jen zlepší. Čekám na tebe a tvé teplé srdce. Možná jsi právě ty, kdo mi dá domov, který si zasloužím?
Přečíst původní (pl)
Cześć, jestem Lobo – ogromny chłopak o sercu jeszcze większym niż moje łapy.Urodziłem się w kwietniu 2021 roku i od pierwszego dnia miałem dom. Dorastałem u boku moich ludzi: miałem swoje miski, zabawki, ulubione miejsce w kącie pokoju, a każdy dzień miał swój rytm – poranne powitanie, spacer po okolicy, popołudniowa drzemka. Czułem się pewnie i kochany… aż do tego jednego zdarzenia. W 2022 roku pomiędzy mną a moją opiekunką pojawiło się nieporozumienie. Może to była iskra, która podpaliła przewlekłe napięcia? Ludzie próbowali skonsultować sprawę ze specjalistą, ale szybko się wycofali. Błędy się powtarzały, frustracje narastały, a ja coraz mniej rozumiałem, czego ode mnie chcą. Nadchodził czerwiec 2024 roku i wszystko runęło. Z domu przeniosłem się na działkowy ogródek – samotne psie życie, bez wygód i bez spacerów (mój pan już nie dawał rady). Potem mój człowiek poważnie zachorował i trafił do szpitala. Jego żona podjęła trudną decyzję: albo znajdę nowy dom, albo pojadę do schroniska. Ogłoszenia nie pomogły, bo jestem duży, silny, a moja historia budziła lęk. Kiedy trafiłem do schroniska, byłem przerażony i zagubiony. Nie wiedziałem, na co się porywam. Na szczęście dali mi czas i przestrzeń, bym mógł odbudować zaufanie. Już pierwszego dnia skorzystałem z wybiegu, a niektórzy pracownicy stali się dla mnie prawdziwymi przyjaciółmi – pozwoliłem sobie na głaskanie i czerpię z tego prawdziwą radość. Bardzo bolały mnie uszy – trzepałem nimi bez przerwy. Personel wiedział, że będę potrzebował kagańca, więc krok po kroku, z pozytywnymi wzmocnieniami, pokazywali mi, że to nic strasznego. Dzięki temu mogłem wreszcie znów wychodzić na spacery i odtwarzać swoje ukochane rytuały: poranki na trawie, popołudnia w cieniu drzew. Bez tych prostych przyjemności dzień był pusty. Teraz czuję się najlepiej, gdy mam stałe godziny spacerów i jasne zasady postępowania. To daje mi poczucie bezpieczeństwa i spokoju.Czy mam jeszcze szansę? Wierzę, że tak – jeśli znajdę rodzinę, która zrozumie moje potrzeby, zapewni mi przestrzeń i wyznaczy proste, czytelne reguły.Kilka faktów o mnie:-Mam aktualne szczepienia i odrobaczenia.-Jestem wykastrowany.-Uwielbiam długie, różnorodne spacery i naprawdę ładnie chodzę na smyczy.-Z dziećmi może być trudniej – ze względu na mój rozmiar i czasem silne reakcje.-Inne psy przyciągają mnie jak magnes, ale pracuję nad tym razem z personelem schroniska i wierzę, że będzie tylko lepiej.Czekam na Ciebie i Twoje ciepłe serce. Może to właśnie Ty dasz mi dom, na jaki zasługuję?
Zobrazeno před 4 měsíci
