Υιοθετήστε τον/την Lobo
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Νεαρό · 2 έτη
Γεια σου, είμαι Λόμπο - ένας μεγάλος φίλος με ένα ακόμη μεγαλύτερο καρδιά. Γεννήθηκα τον Απρίλιο του 2021 και από την πρώτη μέρα είχα σπίτι. Μεγάλωσα με την οικογένειά μου: είχα τα πιάτα μου, τα παιχνίδια μου, την αγαπημένη μου θέση στη γωνιά του δωματίου και κάθε μέρα είχε το δικό της ρυθμό – χαιρετισμούς το πρωί, βόλτες στη γειτονιά, μεσημεριανά κοιμήματα. Νιώθα ως ασφαλής και αγαπημένος... μέχρι εκείνο το συμβάν. Το 2022, προέκυψε ένα λάθος μεταξύ μου και της φροντίστριάς μου. Ίσως ήταν ένα σπινθήρας που ξεκίνησε μακρινές τάσεις; Άνθρωποι προσπάθησαν να συμβουλευτούν έναν ειδικό, αλλά άφησαν γρήγορα. Παραβάσεις επαναλαμβάνονταν, τα ενοχλήματα αυξανόταν και κατάλαβα όλο και λιγότερο τι ήθελαν από μένα. Έφτασε ο Ιούνιος του 2024 και τα πάντα έπεσαν. Με μεταφέραν σε ένα χωράφι – ζωή μόνου του σκύλου, χωρίς άνετα και χωρίς βόλτες (ο ιδιοκτήτης μου δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει). Στη συνέχεια ο ιδιοκτήτης μου έπαθε σοβαρά και νοσηλεύτηκε. Η σύζυγός του έκανε μια δύσκολη απόφαση: είτε θα βρω ένα νέο σπίτι είτε θα πάω στο ζωολογικό. Οι αγγελίες δεν βοήθησαν, γιατί είμαι μεγάλος, ισχυρός και το περιστατικό μου προκάλεσε φόβο. Όταν έφτασα στο ζωολογικό, ήμουν τρομοκρατημένος και χαμένος. Δεν ήξερα τι θα έβλεπα. Ευτυχώς, μου έδωσαν χρόνο και χώρο για να επανακτήσω την εμπιστοσύνη μου. Την πρώτη μέρα χρησιμοποίησα το τροχό, και μερικοί υπάλληλοι έγιναν αληθινοί φίλοι για μένα – επέτρεψα να με πατήσουν και απολαύσα πραγματική χαρά από αυτό. Τα αυτιά μου πόνεσαν πολύ – τα κουνούσα συνεχώς. Οι υπάλληλοι ήξεραν ότι θα χρειαζόμουν ένα φρακτικό, οπότε βήμα προς βήμα, με θετική ενίσχυση, μου δείχναν ότι δεν ήταν τίποτα φοβερό. Χάρη σε αυτό, μπόρεσα να βγω ξανά για βόλτες και να επαναφέρω τις αγαπημένες μου διαδρομές: το πρωί στο χαλί, το απόγευμα στη σκιά των δέντρων. Χωρίς αυτές τις απλές ικανοποιήσεις, η μέρα ήταν κενή. Τώρα νιώθω καλύτερα όταν έχω τακτικές ώρες βόλτας και σαφή κανόνες συμπεριφοράς. Μου δίνει αίσθηση ασφάλειας και ηρεμίας. Είχα πάλι μια ευκαιρία; Πιστεύω ότι ναι – αν βρω μια οικογένεια που κατανοεί τις ανάγκες μου, μου παρέχει χώρο και ορίζει απλούς, σαφείς κανόνες. Μερικά γεγονότα για εμένα: - Έχω τακτικές εμβολιάσεις και αποστακτικά. - Είμαι ορχιοτομημένος. - Αγαπώ μακριές, ποικιλόμορφες βόλτες και περπατώ πολύ καλά στο δερμάτινο. - Με τα παιδιά μπορεί να είναι δύσκολο – λόγω του μεγέθους μου και τις φορές που έχω ισχυρές αντιδράσεις. - Άλλα σκύλια με τραβ
Διάβασε αρχικό (pl)
Cześć, jestem Lobo – ogromny chłopak o sercu jeszcze większym niż moje łapy.Urodziłem się w kwietniu 2021 roku i od pierwszego dnia miałem dom. Dorastałem u boku moich ludzi: miałem swoje miski, zabawki, ulubione miejsce w kącie pokoju, a każdy dzień miał swój rytm – poranne powitanie, spacer po okolicy, popołudniowa drzemka. Czułem się pewnie i kochany… aż do tego jednego zdarzenia. W 2022 roku pomiędzy mną a moją opiekunką pojawiło się nieporozumienie. Może to była iskra, która podpaliła przewlekłe napięcia? Ludzie próbowali skonsultować sprawę ze specjalistą, ale szybko się wycofali. Błędy się powtarzały, frustracje narastały, a ja coraz mniej rozumiałem, czego ode mnie chcą. Nadchodził czerwiec 2024 roku i wszystko runęło. Z domu przeniosłem się na działkowy ogródek – samotne psie życie, bez wygód i bez spacerów (mój pan już nie dawał rady). Potem mój człowiek poważnie zachorował i trafił do szpitala. Jego żona podjęła trudną decyzję: albo znajdę nowy dom, albo pojadę do schroniska. Ogłoszenia nie pomogły, bo jestem duży, silny, a moja historia budziła lęk. Kiedy trafiłem do schroniska, byłem przerażony i zagubiony. Nie wiedziałem, na co się porywam. Na szczęście dali mi czas i przestrzeń, bym mógł odbudować zaufanie. Już pierwszego dnia skorzystałem z wybiegu, a niektórzy pracownicy stali się dla mnie prawdziwymi przyjaciółmi – pozwoliłem sobie na głaskanie i czerpię z tego prawdziwą radość. Bardzo bolały mnie uszy – trzepałem nimi bez przerwy. Personel wiedział, że będę potrzebował kagańca, więc krok po kroku, z pozytywnymi wzmocnieniami, pokazywali mi, że to nic strasznego. Dzięki temu mogłem wreszcie znów wychodzić na spacery i odtwarzać swoje ukochane rytuały: poranki na trawie, popołudnia w cieniu drzew. Bez tych prostych przyjemności dzień był pusty. Teraz czuję się najlepiej, gdy mam stałe godziny spacerów i jasne zasady postępowania. To daje mi poczucie bezpieczeństwa i spokoju.Czy mam jeszcze szansę? Wierzę, że tak – jeśli znajdę rodzinę, która zrozumie moje potrzeby, zapewni mi przestrzeń i wyznaczy proste, czytelne reguły.Kilka faktów o mnie:-Mam aktualne szczepienia i odrobaczenia.-Jestem wykastrowany.-Uwielbiam długie, różnorodne spacery i naprawdę ładnie chodzę na smyczy.-Z dziećmi może być trudniej – ze względu na mój rozmiar i czasem silne reakcje.-Inne psy przyciągają mnie jak magnes, ale pracuję nad tym razem z personelem schroniska i wierzę, że będzie tylko lepiej.Czekam na Ciebie i Twoje ciepłe serce. Może to właśnie Ty dasz mi dom, na jaki zasługuję?
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
