Adoptujte Nie wyobrażam sobie życia bez zwierząt –
Kříženec · Neznámo · Starý · 30 roky
Rozmawiamy s Pawłem Ochmanem, weganinem, autorem bloga weganon.pl a knih Aśka Wydrych: Od jak dawna jesteś weganinem a jak to się stało? Paweł Ochman: Od 30 let nejím maso. Na začátku 3 roky jsem byl vegetariánem a potom weganinem. Přestal jsem jíst maso pod vlivem určitého události, které jsem byl svědkem. Měl jsem 15 let a byl jsem u rodiny na vesnici, viděl jsem, jak zabíjejí prasata. Byl to pro mě pohled tak šokující, že ovlivnil mou rozhodnutí přestat jíst maso. S časem přišlo vyloučení vajec, potom mléka a oblečení, které obsahovalo prvky zvířecího původu. Weganismus je nyní pro mě způsobem života, ve kterém nevylučuju nic, a žiji v souladu se sebou. Po tolika letech už se nemusím zamýšlet nad mnoha situacemi. Weganismus=JA a JA=weganismus. AW: Znamenají pro tebe zvířata něco? PO: Zvířata vždy byla přítomna ve mé životě. Od dětství v domě byly kočka nebo pes a jejich odchod každý vyvolával bolest. Jako dítě jsem v prázdninách navštěvoval rodinu na vesnici, byl jsem spojen s každým zvířetem na farmě. Strávil jsem více času se zvířaty než se svými vrstevníky. Krmil jsem je, objímal a staral se o ně. V té době jsem je také jedl, ale jako dítě jsem si neuvědomoval, že by mohlo být jinak. Nemohu si představit život bez zvířat. Nikdy je neberu jako vlastnictví. Jsou pro mě skutečnými přáteli. AW: Byl jsi jedním z prvních mužů ve veganském blogosféře kulinární. Od té doby se v této oblasti něco změnilo? Stále více mužů vegánů, mezi nimi i ti aktivní v blogování? PO: Veganská blogosféra se značně rozrostla a je to velmi dobré. V této oblasti je také místo pro muže. Vedou kulinarní nebo sportovní blogy založené na rostlinné kuchyni. Mezi mojí známými je stále více mužů vegánů. Mit o chlapovi, který musí sníst kousek masa, aby měl sílu, je už dávno vyvrácen. Příkladem může být
Přečíst původní (en)
Rozmawiamy, z Pawłem Ochmanem , weganinem, autorem bloga weganon.pl oraz książek Aśka Wydrych: Od jak dawna jesteś weganinem i jak to się stało? Paweł Ochman: Od 30 lat nie jem mięsa. Na początku przez 3 lata byłem wegetarianinem, a potem weganinem. Przestałem jeść mięso pod wpływem pewnego wydarzenia, którego byłem świadkiem. Mając 15 lat i będąc u rodziny na wsi, widziałem, w jaki sposób zabijano świnie. Był to dla mnie widok na tyle wstrząsający, że wpłynął na moją decyzję o zaprzestaniu jedzenia mięsa. Z czasem przyszło odstawienie jajek, a potem nabiału i ubrań, które zawierały w sobie elementy produktów pochodzenia zwierzęcego. Weganizm jest teraz dla mnie sposobem życia, w którym nie wykluczam niczego, a żyję zgodnie ze sobą. Po tylu latach już nie zastanawiam się nad wieloma sytuacjami. Weganizm=JA i JA=weganizm. AW: Czyli zwierzęta są dla Ciebie ważne? PO: Zwierzęta zawsze były obecne w moim życiu. Od dziecka zawsze w domu były kot lub pies, a ich odejście za każdym razem wywoływało ból. Jako dziecko odwiedzałem w wakacje rodzinę na wsi, byłem zżyty z każdym mieszkającym tam zwierzęciem gospodarskim. Więcej czasu spędzałem ze zwierzętami niż z rówieśnikami. Karmiłem je, przytulałem i dbałem o nie. Wtedy również je zjadałem, ale jako dziecko nie zdawałem sobie sprawy, że może być inaczej. Nie wyobrażam sobie życia bez zwierząt. Nigdy nie traktuje ich jako własności. Są dla mnie prawdziwymi przyjaciółmi. AW: Byłeś jednym z pierwszych mężczyzn w wegańskiej blogosferze kulinarnej. Czy od tamtej pory zaszły w tej sferze jakieś zmiany? Czy pojawia się więcej mężczyzn wegan, w tym takich, którzy są aktywni blogersko? PO: Wegańska blogosfera niezmiernie się rozrosła i bardzo dobrze. W tej przestrzeni jest również miejsce dla mężczyzn. Prowadzą blogi kulinarne czy sportowe oparte o kuchnię roślinną. Wśród moich znajomych coraz więcej jest wegan płci męskiej. Mit o facecie, który musi zjeść kawał mięsa by mieć siłę, jest już dawno obalony. Przykładem może być
Bezplatný účet — 10 kontaktů zahrnutých
Zobrazeno minulý měsíc
