Adoptă Nie wyobrażam sobie życia bez zwierząt –
Rasă mixtă · Necunoscut · Vârstnic · 30 ani
Discutăm cu Paweł Ochman, wegan, autorul blogului weganon.pl și al cărților Aśka Wydrych: De când ești wegan și cum s-a întâmplat? Paweł Ochman: De 30 de ani nu mănânc carne. Inițial am fost vegetarian 3 ani, apoi wegan. Am renunțat la carne din cauza unui anumit eveniment pe care l-am văzut. Având 15 ani și fiind la familia din sat, l-am văzut cum se omorâte porcii. Acesta a fost pentru mine un spectacol atât de șocant, încât a influențat decizia mea de a opri consumul de carne. În timp, a urmat renunțarea la ouă, apoi la lapte și haine care conțineau elemente din produse animale. Weganismul este acum pentru mine un mod de viață în care nu exclud nimic, ci trăiesc în armonie cu mine însuși. După atâția ani nu mai meditez asupra multor situații. Weganismul = EU și EU = weganism. AW: Deci animalele sunt importante pentru tine? PO: Animalele au fost întotdeauna prezenți în viața mea. De mic, în casă era întotdeauna un pisică sau câine, iar plecarea lor provoca întotdeauna durere. Ca copil, în vacanțe mersesem la familia din sat, m-am integrat cu fiecare animal de fermă. Mai petreceam timp cu animalele decât cu colegii mei. Le hrăneam, le țineam în brațe și mă ocupam de ele. În acea vreme le mâncaam, dar ca copil nu-mi doream să știu că ar putea fi altfel. Nu-mi pot imagina viața fără animale. Niciodată nu le trat cu proprietate. Sunt pentru mine adevărați prieteni. AW: Ai fost unul dintre primii bărbați din blogosfera culinară wegană. Au avut loc schimbări în această sferă de atunci? Mai apar mai mulți bărbați wegan, inclusiv cei activi în bloguri? PO: Blogosfera wegană s-a dezvoltat enorm și este foarte bine. În această zonă există și loc pentru bărbați. Ei conduc bloguri culinare sau sportive bazate pe bucătăria vegetală. Printre cunoștințele mele, tot mai mulți bărbați sunt wegan. Mitul despre un bărbat care trebuie să mănânce o bucată de carne pentru a avea forță este deja demult infirmat. Un exemplu poate fi
Citire originală (en)
Rozmawiamy, z Pawłem Ochmanem , weganinem, autorem bloga weganon.pl oraz książek Aśka Wydrych: Od jak dawna jesteś weganinem i jak to się stało? Paweł Ochman: Od 30 lat nie jem mięsa. Na początku przez 3 lata byłem wegetarianinem, a potem weganinem. Przestałem jeść mięso pod wpływem pewnego wydarzenia, którego byłem świadkiem. Mając 15 lat i będąc u rodziny na wsi, widziałem, w jaki sposób zabijano świnie. Był to dla mnie widok na tyle wstrząsający, że wpłynął na moją decyzję o zaprzestaniu jedzenia mięsa. Z czasem przyszło odstawienie jajek, a potem nabiału i ubrań, które zawierały w sobie elementy produktów pochodzenia zwierzęcego. Weganizm jest teraz dla mnie sposobem życia, w którym nie wykluczam niczego, a żyję zgodnie ze sobą. Po tylu latach już nie zastanawiam się nad wieloma sytuacjami. Weganizm=JA i JA=weganizm. AW: Czyli zwierzęta są dla Ciebie ważne? PO: Zwierzęta zawsze były obecne w moim życiu. Od dziecka zawsze w domu były kot lub pies, a ich odejście za każdym razem wywoływało ból. Jako dziecko odwiedzałem w wakacje rodzinę na wsi, byłem zżyty z każdym mieszkającym tam zwierzęciem gospodarskim. Więcej czasu spędzałem ze zwierzętami niż z rówieśnikami. Karmiłem je, przytulałem i dbałem o nie. Wtedy również je zjadałem, ale jako dziecko nie zdawałem sobie sprawy, że może być inaczej. Nie wyobrażam sobie życia bez zwierząt. Nigdy nie traktuje ich jako własności. Są dla mnie prawdziwymi przyjaciółmi. AW: Byłeś jednym z pierwszych mężczyzn w wegańskiej blogosferze kulinarnej. Czy od tamtej pory zaszły w tej sferze jakieś zmiany? Czy pojawia się więcej mężczyzn wegan, w tym takich, którzy są aktywni blogersko? PO: Wegańska blogosfera niezmiernie się rozrosła i bardzo dobrze. W tej przestrzeni jest również miejsce dla mężczyzn. Prowadzą blogi kulinarne czy sportowe oparte o kuchnię roślinną. Wśród moich znajomych coraz więcej jest wegan płci męskiej. Mit o facecie, który musi zjeść kawał mięsa by mieć siłę, jest już dawno obalony. Przykładem może być
Cont gratuit — 10 contacte incluse
Listat luna trecută
