Adoptujte Włodzimierz
Kříženec · Mužský
Włodzimierz je štěně, jehož příběh není také snadný. Přišel k nám s velkým bremem strachu a pocitem ohrožení – na začátku se snažil vyhnat, dokonce zaútočit, aby nikdo k němu nemohl přijít blíž. Jakákoli kontakt s lidmi byla pro něj nesmyslná věc. Dnes můžeme říci, že učinil velký krok dopředu. Włodzimierz začal dovolovat, aby ho dotkli a pohladili – a to je opravdu velký úspěch pro něj. Ten okamžik, kdy pes, který nedávno reagoval strachem a agresivitou, začne důvěřovat dostatečně, aby cítil teplo a jemnost ruky člověka, je neocenitelný. Stále ještě je před ním hodně. Włodzimierz má velký strach z obojku – zatím nedokáže chodit s ním a každá pokus o jeho nasazení je pro něj zdrojem velkého stresu. Stejně obtížné pro něj jsou výstupy do dvora – nové prostory a neznámé zvuky v něm způsobují strach. Navzdory těmto obtížím je nejdůležitější, že se Włodzimierz pomalu otevírá lidem. Rozpoznal, že dotyk nemusí znamenat nebezpečí, a přítomnost člověka může přinést útěchu, nikoli strach. To je milník v jeho sociabilizaci. Před námi i ním je dlouhá cesta, ale první úspěchy ukazují, že je to stojí za to bojovat o jeho budoucnost. Włodzimierz potřebuje klidný, trpělivý domov, kde nikdo nebude pospíchat, a každý pokrok – i ten nejmenší – bude důvodem k hrdosti.
Přečíst původní (pl)
Włodzimierz to piesek, którego historia również nie należy do łatwych. Trafił do nas z ogromnym bagażem lęku i poczuciem zagrożenia – na początku próbował odstraszać, a nawet atakować, by nikt nie mógł się do niego zbliżyć. Każdy kontakt z człowiekiem był dla niego czymś nie do wyobrażenia. Dziś możemy powiedzieć, że zrobił ogromny krok naprzód. Włodzimierz zaczął pozwalać się dotykać i głaskać – a to dla niego naprawdę wielki sukces. Ten moment, gdy pies, który jeszcze niedawno reagował strachem i agresją, zaczyna ufać na tyle, by poczuć pod ręką ciepło i delikatność człowieka, jest bezcenny. Wciąż jednak wiele przed nim. Włodzimierz bardzo boi się smyczy – na ten moment nie potrafi jeszcze na niej chodzić i każda próba jej założenia jest dla niego źródłem ogromnego stresu. Równie trudne są dla niego wyjścia na wybieg – nowe przestrzenie i nieznane dźwięki budzą w nim lęk. Mimo tych trudności, najważniejsze jest to, że Włodzimierz zaczyna powoli otwierać się na człowieka. Zrozumiał, że dotyk nie musi oznaczać zagrożenia, a obecność człowieka może przynieść ukojenie, a nie strach. To milowy krok w jego socjalizacji. Przed nami i przed nim jeszcze długa droga, ale pierwsze sukcesy pokazują, że warto walczyć o jego przyszłość. Włodzimierz potrzebuje spokojnego, cierpliwego domu, w którym nikt nie będzie go popędzał, a każdy postęp – nawet najmniejszy – będzie powodem do dumy.
Bezplatný účet — 10 kontaktů zahrnutých
Zobrazeno minulý měsíc
