Adottare Włodzimierz
Incrocio · Maschio
Włodzimierz è un cucciolo la cui storia non è neanche facile. È arrivato da noi con un grande carico di paura e un senso di minaccia – all'inizio ha cercato di spaventare, persino di attaccare, per evitare che qualcuno si avvicinasse a lui. Ogni contatto con un umano era per lui inimmaginabile. Oggi possiamo dire che ha compiuto un grande passo in avanti. Włodzimierz ha iniziato a permettersi di essere toccato e accarezzato – e questo è veramente un grande successo per lui. Quel momento in cui un cane che poco tempo fa reagiva con paura e aggressività comincia a fidarsi abbastanza da sentire il calore e la delicatezza della mano di una persona è inestimabile. C'è ancora molto davanti a lui. Włodzimierz ha molta paura della guinzaglio – per ora non è in grado di camminare con esso e ogni tentativo di metterlo gli causa uno stress enorme. Anche le uscite nel cortile sono difficili per lui – nuovi spazi e suoni sconosciuti lo fanno sentire a disagio. Nonostante queste difficoltà, la cosa più importante è che Włodzimierz sta lentamente aprendosi agli umani. Ha capito che il tocco non deve significare pericolo, e la presenza di una persona può portare conforto, non paura. Questo è un traguardo nella sua socializzazione. C'è una lunga strada davanti a noi e a lui, ma i primi successi mostrano che vale la pena lottare per il suo futuro. Włodzimierz ha bisogno di un ambiente calmo e paziente dove nessuno lo affretti, e ogni progresso – anche il più piccolo – sarà motivo di orgoglio.
Leggi originale (pl)
Włodzimierz to piesek, którego historia również nie należy do łatwych. Trafił do nas z ogromnym bagażem lęku i poczuciem zagrożenia – na początku próbował odstraszać, a nawet atakować, by nikt nie mógł się do niego zbliżyć. Każdy kontakt z człowiekiem był dla niego czymś nie do wyobrażenia. Dziś możemy powiedzieć, że zrobił ogromny krok naprzód. Włodzimierz zaczął pozwalać się dotykać i głaskać – a to dla niego naprawdę wielki sukces. Ten moment, gdy pies, który jeszcze niedawno reagował strachem i agresją, zaczyna ufać na tyle, by poczuć pod ręką ciepło i delikatność człowieka, jest bezcenny. Wciąż jednak wiele przed nim. Włodzimierz bardzo boi się smyczy – na ten moment nie potrafi jeszcze na niej chodzić i każda próba jej założenia jest dla niego źródłem ogromnego stresu. Równie trudne są dla niego wyjścia na wybieg – nowe przestrzenie i nieznane dźwięki budzą w nim lęk. Mimo tych trudności, najważniejsze jest to, że Włodzimierz zaczyna powoli otwierać się na człowieka. Zrozumiał, że dotyk nie musi oznaczać zagrożenia, a obecność człowieka może przynieść ukojenie, a nie strach. To milowy krok w jego socjalizacji. Przed nami i przed nim jeszcze długa droga, ale pierwsze sukcesy pokazują, że warto walczyć o jego przyszłość. Włodzimierz potrzebuje spokojnego, cierpliwego domu, w którym nikt nie będzie go popędzał, a każdy postęp – nawet najmniejszy – będzie powodem do dumy.
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati mese scorso
