Adoptar a Włodzimierz
Mestizo · Macho
Włodzimierz es un perrito cuya historia tampoco es fácil. Llegó a nosotros con un gran peso de miedo y un sentido de amenaza: al principio intentaba asustar y hasta atacar, para que nadie se acercara a él. Cualquier contacto con un ser humano era algo inimaginable para él. Hoy podemos decir que ha dado un gran paso adelante. Włodzimierz ha comenzado a permitirse tocar y acariciar - y esto es realmente un gran logro para él. Ese momento en el que un perro que hace poco reaccionaba con miedo y agresión comienza a confiar lo suficiente como para sentir el calor y la delicadeza de la mano de un ser humano es invaluable. Aún queda mucho por delante. Włodzimierz tiene mucho miedo de la correa - por ahora no puede andar con ella y cada intento de ponérsela es una fuente de gran estrés para él. Igualmente difíciles para él son las salidas al patio - espacios nuevos y sonidos desconocidos le causan miedo. A pesar de estos dificultades, lo más importante es que Włodzimierz está abriéndose lentamente a los humanos. Ha entendido que el contacto no tiene que significar peligro, y la presencia de un ser humano puede traer consuelo, no miedo. Esto es un hito en su socialización. Hay un largo camino por delante tanto para nosotros como para él, pero los primeros éxitos muestran que vale la pena luchar por su futuro. Włodzimierz necesita un hogar tranquilo y paciente donde nadie lo apure, y cada progreso - incluso el más pequeño - será una razón de orgullo.
Leer original (pl)
Włodzimierz to piesek, którego historia również nie należy do łatwych. Trafił do nas z ogromnym bagażem lęku i poczuciem zagrożenia – na początku próbował odstraszać, a nawet atakować, by nikt nie mógł się do niego zbliżyć. Każdy kontakt z człowiekiem był dla niego czymś nie do wyobrażenia. Dziś możemy powiedzieć, że zrobił ogromny krok naprzód. Włodzimierz zaczął pozwalać się dotykać i głaskać – a to dla niego naprawdę wielki sukces. Ten moment, gdy pies, który jeszcze niedawno reagował strachem i agresją, zaczyna ufać na tyle, by poczuć pod ręką ciepło i delikatność człowieka, jest bezcenny. Wciąż jednak wiele przed nim. Włodzimierz bardzo boi się smyczy – na ten moment nie potrafi jeszcze na niej chodzić i każda próba jej założenia jest dla niego źródłem ogromnego stresu. Równie trudne są dla niego wyjścia na wybieg – nowe przestrzenie i nieznane dźwięki budzą w nim lęk. Mimo tych trudności, najważniejsze jest to, że Włodzimierz zaczyna powoli otwierać się na człowieka. Zrozumiał, że dotyk nie musi oznaczać zagrożenia, a obecność człowieka może przynieść ukojenie, a nie strach. To milowy krok w jego socjalizacji. Przed nami i przed nim jeszcze długa droga, ale pierwsze sukcesy pokazują, że warto walczyć o jego przyszłość. Włodzimierz potrzebuje spokojnego, cierpliwego domu, w którym nikt nie będzie go popędzał, a każdy postęp – nawet najmniejszy – będzie powodem do dumy.
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado el mes pasado
