Włodzimierz adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Włodzimierz is een puppy wiens verhaal ook niet eenvoudig is. Hij kwam bij ons met een groot gevoel van angst en dreiging - op het eerste gezicht probeerde hij anderen te intimideren, zelfs aan te vallen, zodat niemand dichtbij kon komen. Elke contact met een mens was voor hem ondenkbaar. Vandaag kunnen we zeggen dat hij grote voortgang heeft geboekt. Włodzimierz heeft geleerd om zich te laten aanraken en strelen - en dit is echt een groot succes voor hem. Dat moment waarop een hond die niet zo lang geleden reageerde met angst en agressie, begint te vertrouwen en de warmte en zachte aanraking van een mens' hand voelt, is onbetaalbaar. Er ligt nog veel voor hem. Włodzimierz is erg bang voor een riem - voor nu kan hij er niet op lopen en elke poging om hem aan te doen, is een bron van grote stress voor hem. Even moeilijk zijn voor hem uitstapjes naar de tuin - nieuwe ruimtes en onbekende geluiden veroorzaken angst bij hem. Ondanks deze moeilijkheden is het belangrijkste dat Włodzimierz langzaam open gaat staan voor mensen. Hij heeft doorgehad dat aanraking niet hoeft te betekenen gevaar, en de aanwezigheid van een mens kan troost brengen, geen angst. Dit is een mijlpaal in zijn socialisatie. Er ligt een lange weg voor zowel ons als hem, maar de eerste successen tonen aan dat het de moeite waard is om voor zijn toekomst te vechten. Włodzimierz heeft een rustig, geduldig huis nodig waar niemand hem haast, en elke vooruitgang - zelfs de kleinste - een reden tot trots moet zijn.
Origineel lezen (pl)
Włodzimierz to piesek, którego historia również nie należy do łatwych. Trafił do nas z ogromnym bagażem lęku i poczuciem zagrożenia – na początku próbował odstraszać, a nawet atakować, by nikt nie mógł się do niego zbliżyć. Każdy kontakt z człowiekiem był dla niego czymś nie do wyobrażenia. Dziś możemy powiedzieć, że zrobił ogromny krok naprzód. Włodzimierz zaczął pozwalać się dotykać i głaskać – a to dla niego naprawdę wielki sukces. Ten moment, gdy pies, który jeszcze niedawno reagował strachem i agresją, zaczyna ufać na tyle, by poczuć pod ręką ciepło i delikatność człowieka, jest bezcenny. Wciąż jednak wiele przed nim. Włodzimierz bardzo boi się smyczy – na ten moment nie potrafi jeszcze na niej chodzić i każda próba jej założenia jest dla niego źródłem ogromnego stresu. Równie trudne są dla niego wyjścia na wybieg – nowe przestrzenie i nieznane dźwięki budzą w nim lęk. Mimo tych trudności, najważniejsze jest to, że Włodzimierz zaczyna powoli otwierać się na człowieka. Zrozumiał, że dotyk nie musi oznaczać zagrożenia, a obecność człowieka może przynieść ukojenie, a nie strach. To milowy krok w jego socjalizacji. Przed nami i przed nim jeszcze długa droga, ale pierwsze sukcesy pokazują, że warto walczyć o jego przyszłość. Włodzimierz potrzebuje spokojnego, cierpliwego domu, w którym nikt nie będzie go popędzał, a każdy postęp – nawet najmniejszy – będzie powodem do dumy.
Gratis account — 10 contacten inbegrepen
Gelist vorige maand
