Adopter Włodzimierz
Krydsede raser · Mand
Włodzimierz er en kæledyr, der også har en historie, der ikke er nem. Han kom til os med en stor belastning af frygt og et følelse af trusler - i starten prøvede han at skræmme bort, selv angribe, så ingen kunne komme tæt på ham. Enhver kontakt med en menneske var noget umuligt for ham. I dag kan vi sige, at han har gjort et stort fremskridt. Włodzimierz har begyndt at lade sig berøre og slås over - og det er virkelig et stort succes for ham. Det øjeblik, hvor en hund, der for nylig reagerede med frygt og aggression, begynder at stole nok til at føle varmen og den følsomhed i et menneskes hånd, er uvurderligt. Der er stadig meget frem for ham. Włodzimierz har stor angst for en snor - for nu kan han ikke gå på den, og hver forsøg på at sætte den på er en kilde til stor stress for ham. Ligefrem vanskeligt for ham er udflugter til have - nye områder og ukendte lyde forårsager frygt hos ham. Trods disse udfordringer er det vigtigste, at Włodzimierz langsomt åbner op til mennesker. Han har forstået, at berøring ikke behøver at betyde fare, og tilstedeværelsen af et menneske kan bringe trøst, ikke frygt. Det er et målstreg i hans socialisering. Der er en lang vej frem for både os og ham, men de første suksesser viser, at det er værd at fighte for hans fremtid. Włodzimierz behøver et roligt, tålmodigt hjem, hvor ingen vil presse ham, og ethvert fremskridt - selv det mindste - vil være en grund til stolthed.
Læs original (pl)
Włodzimierz to piesek, którego historia również nie należy do łatwych. Trafił do nas z ogromnym bagażem lęku i poczuciem zagrożenia – na początku próbował odstraszać, a nawet atakować, by nikt nie mógł się do niego zbliżyć. Każdy kontakt z człowiekiem był dla niego czymś nie do wyobrażenia. Dziś możemy powiedzieć, że zrobił ogromny krok naprzód. Włodzimierz zaczął pozwalać się dotykać i głaskać – a to dla niego naprawdę wielki sukces. Ten moment, gdy pies, który jeszcze niedawno reagował strachem i agresją, zaczyna ufać na tyle, by poczuć pod ręką ciepło i delikatność człowieka, jest bezcenny. Wciąż jednak wiele przed nim. Włodzimierz bardzo boi się smyczy – na ten moment nie potrafi jeszcze na niej chodzić i każda próba jej założenia jest dla niego źródłem ogromnego stresu. Równie trudne są dla niego wyjścia na wybieg – nowe przestrzenie i nieznane dźwięki budzą w nim lęk. Mimo tych trudności, najważniejsze jest to, że Włodzimierz zaczyna powoli otwierać się na człowieka. Zrozumiał, że dotyk nie musi oznaczać zagrożenia, a obecność człowieka może przynieść ukojenie, a nie strach. To milowy krok w jego socjalizacji. Przed nami i przed nim jeszcze długa droga, ale pierwsze sukcesy pokazują, że warto walczyć o jego przyszłość. Włodzimierz potrzebuje spokojnego, cierpliwego domu, w którym nikt nie będzie go popędzał, a każdy postęp – nawet najmniejszy – będzie powodem do dumy.
Gratis konto — 10 kontakter inkluderet
Listet sidste måned
