Lucy adoptieren
Mischling · Weiblich · Erwachsen · 7 Jahre
Hallo, ich bin Lucy, eine Mischlings-Rasse Border Collie. Ich lebte lange mit meinen Adoptiveltern und es war eigentlich alles recht gut. ... Bis sie beschlossen, sich zu trennen. Ab diesem Moment verlor ich mein Gleichgewicht und es wurde immer schwieriger für mich. Ich begann, mein Zuhause stark zu verteidigen und besonders meine Herrin. Besucher konnten nicht mehr einfach hereinkommen und ich hatte viel Probleme mit dem jüngeren, aktiveren Sohn im Haus. Meine Adoptiveltern wussten nicht mehr, wie sie mit mir umgehen sollten. Selbst Spaziergänge draußen waren sehr stressig für mich; ich reagierte auf der Leine und war leicht überfordert. Aufgrund meiner Vergangenheit lernte ich während meiner entscheidenden Sozialisierungsphase nicht, mit all diesen Situationen umzugehen, was es noch schwieriger machte. Mein lieber Mensch rief dann Hilfe von unserem Tierheim an. Sie kamen, um mich zu besuchen, was für mich sehr schwer war. Sie sahen auch, dass es für niemanden sicher war, wenn ich dort blieb. Glücklicherweise fanden sie einen Platz für mich, sodass ich jetzt die Ruhe und Führung bekomme, die ich brauche. Ich finde manche Fremde immer noch etwas schwierig. Ich bevorzuge es, dann Abstand zu halten, damit ich ruhig beobachten kann. Aber sobald ich dich kennengelernt und dir vertraut habe, komme ich zu dir selbst und ich bin ein richtiger Kuschelkissen. Ich verstehe mich sehr gut mit den anderen Hunden in der Gruppe und ich genieße die Freiwilligen und Praktikanten sehr; sie gehören nun wirklich in mein Leben.
Original lesen (nl)
Hoi, ik ben Lucy, een kruising border-collie. Ik heb lange tijd bij mijn adoptanten gewoond en dat ging eigenlijk heel goed. ... Totdat zij gingen scheiden. Vanaf dat moment raakte ik uit balans en ging het steeds moeilijker met mij. Ik begon mijn huis en vooral mijn bazin sterk te beschermen. Bezoekers konden niet meer zomaar binnenkomen en ik had veel moeite met het jongere drukke zoontje in huis. Mijn adoptant wist zich geen raad meer. Ook buiten wandelen vond ik erg spannend; ik was reactief aan de lijn en snel overprikkeld. Door mijn verleden heb ik in mijn belangrijke socialisatieperiode niet geleerd hoe ik met al deze situaties om moet gaan en dat maakte het voor mij extra lastig. Mijn lieve mens heeft toen een noodoproep gedaan bij Het Huis van de Dieren. Zij zijn eerst bij mij thuis komen kijken. Dat vond ik heel moeilijk en ook zij zagen dat het voor iedereen niet veilig was als ik daar zou blijven. Gelukkig hebben zij gezorgd dat er een plekje voor mij vrijkwam, zodat ik nu de rust en begeleiding krijg die ik nodig heb. Vreemden vind ik soms nog steeds lastig. Ik blijf dan liever op afstand zodat ik rustig kan observeren. Maar als ik je eenmaal ken en vertrouw kom ik vanzelf naar je toe en ben ik een echte knuffelkont. In de groep doe ik het heel goed met de andere honden en de vrijwilligers en stagiaires zie ik graag, zij horen inmiddels echt bij mijn leven.
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt vor 2 Wochen
