Adopter Lucy
Kryssbrett · Hunn · Voksen · 7 år
Hei, jeg er Lucy, en blandet rase border collie. Jeg bodde hos mine adoptivforeldre i lang tid og det gikk faktisk ganske bra. ... Til de bestemte seg for å skille. Fra dette øyeblikket begynte jeg å miste balansen og ting ble stadig vanskeligere for meg. Jeg begynte å beskytte hjemmet mitt sterkt, spesielt min herre. Besøkende kunne ikke bare komme inn, og jeg hadde mye problemer med den yngre, mer aktive sønnen i huset. Adoptivforeldren hadde ikke lenger noe håndtering av meg. Selv gåtur utenfor var svært stressende for meg; jeg reagerte på leisen og ble lett overopptatt. På grunn av min fortid lærte jeg ikke under min kritiske sosialiseringsperiode å håndtere alle disse situasjonene, noe som gjorde det enda vanskeligere for meg. Min dyre menneske tok da kontakt med vår senter. De kom til å sjekke meg hjemme, noe som var veldig vanskelig for meg. De så også at det ikke var trygt for noen hvis jeg sto der. Heldigvis klarte de å finne plass til meg, slik at jeg nå får fred og veiledning som jeg trenger. Jeg finner fortsatt noen ganger fremmede litt vanskelig. Jeg foretrekker å holde avstand da slik at jeg kan observere rolig. Men når jeg kommer til å vite deg og stole på deg, kommer jeg til deg selv, og jeg er en stor klemmestors. Jeg går veldig bra sammen med de andre hundene, og jeg liker virkelig frivillige og praktikantene; de tilhører nå virkelig mitt liv.
Les original (nl)
Hoi, ik ben Lucy, een kruising border-collie. Ik heb lange tijd bij mijn adoptanten gewoond en dat ging eigenlijk heel goed. ... Totdat zij gingen scheiden. Vanaf dat moment raakte ik uit balans en ging het steeds moeilijker met mij. Ik begon mijn huis en vooral mijn bazin sterk te beschermen. Bezoekers konden niet meer zomaar binnenkomen en ik had veel moeite met het jongere drukke zoontje in huis. Mijn adoptant wist zich geen raad meer. Ook buiten wandelen vond ik erg spannend; ik was reactief aan de lijn en snel overprikkeld. Door mijn verleden heb ik in mijn belangrijke socialisatieperiode niet geleerd hoe ik met al deze situaties om moet gaan en dat maakte het voor mij extra lastig. Mijn lieve mens heeft toen een noodoproep gedaan bij Het Huis van de Dieren. Zij zijn eerst bij mij thuis komen kijken. Dat vond ik heel moeilijk en ook zij zagen dat het voor iedereen niet veilig was als ik daar zou blijven. Gelukkig hebben zij gezorgd dat er een plekje voor mij vrijkwam, zodat ik nu de rust en begeleiding krijg die ik nodig heb. Vreemden vind ik soms nog steeds lastig. Ik blijf dan liever op afstand zodat ik rustig kan observeren. Maar als ik je eenmaal ken en vertrouw kom ik vanzelf naar je toe en ben ik een echte knuffelkont. In de groep doe ik het heel goed met de andere honden en de vrijwilligers en stagiaires zie ik graag, zij horen inmiddels echt bij mijn leven.
Listet for 3 måneder siden
