Profesor Pomrukiewicz adoptieren
Mischling · Männlich
Professor Pomrukiewicz ist eine Katze mit einem weisen Aussehen. Die meisten Katzen, die zu unserem Ecostrara Asyl kommen, sind frei lebende Tiere, die krank geworden sind, aber auch Haustierkatzen, die nach verschiedenen Unfällen ausgesetzt wurden. Von einem Auto angefahren, an einer Straße gefunden, oft von Menschen, die helfen wollten, aber sich die Behandlung nicht leisten konnten. Es ist selten, dass eine solche Katze heimkehrt. Die Behandlung ist teuer und die Menschen können sich nicht leisten, ihr Tier zu retten. Professor Pomrukiewicz kam uns zufällig während einer Intervention bei Hunden. Er war nicht der Haupt ‘Held’ der Anwendung. Leise, unsichtbar, an einer Halskette und einem Band festgebunden, in einer Wohnung, in der statt Kies im Katzenstreu alte Zeitungen lagen. In der Luft lag ein Geruch der Vernachlässigung, in seinen Augen Traurigkeit und Resignation. Er hatte einen Haltermarken auf dem Hals, nicht ein eingewachsener, sondern einer, den er zu lange getragen hat, da er Teil seines Körpers war. Er war verdorben, kahl, schmutzig, mager. Seine Ohren benötigen noch Behandlung – dies ist der zweite Zyklus, den wir laufen lassen. Aber selbst dann… Pomrukiewicz summt. Sanft und warm. Er hat die Ruhe und Weisheit, die uns dazu brachte, ihn Professor Pomrukiewicz zu nennen. Er ist kastriert und geimpft. Fiv/felv negative Tests.
Original lesen (pl)
Profesor Pomrukiewicz to kot o mądrym spojrzeniu. Większość kotów, które trafiają do naszego azylu Ekostraży, to zwierzęta wolnożyjące, które dopadła choroba, ale też takie właścicielskie wychodzące, po różnych wypadkach. Potrącone przez samochód, znalezione gdzieś na poboczu, często przez ludzi, którzy chcieli pomóc, ale nie byli w stanie sfinansować leczenia. Rzadko kiedy taki kot wraca do swojego domu. Leczenie jest drogie, a ludzi nie stać na ratowanie swojego pupila. Profesor Pomrukiewicz trafił do nas zupełnie przypadkiem, podczas interwencji dotyczącej psów. Nie był głównym „bohaterem” zgłoszenia. Cichy, niewidoczny, uwiązany na obroży i sznurku, w mieszkaniu, gdzie zamiast żwirku w kuwecie leżały stare gazety. W powietrzu czuć było zapach zaniedbania, w jego oczach smutek i rezygnację. Na szyi miał ślad po obroży, nie wrośniętej, ale takiej, którą nosił zbyt długo, jakby była częścią jego ciała. Był zarobaczony, wyłysiały, brudny, wychudzony. Jego uszy do dziś wymagają leczenia – to już drugi cykl, który prowadzimy. Ale mimo tego wszystkiego… Pomrukiewicz mruczy. Delikatnie i ciepło. Ma w sobie spokój i tę mądrość, która sprawia, że nazwaliśmy go właśnie Profesorem Pomrukiewiczem. Jest wykastrowany i zaszczepiony. Testy fiv/felv ujemne
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt letzten Monat
