Adopter Profesor Pomrukiewicz
Kryssbrett · Hann
Profesor Pomrukiewicz er en katt med et visst utseende. De fleste kattene som kommer til vårt dyrehjem Ekostraże er viltfødte dyr som har vært syke, men også de som hadde eiere og endte i ulike ulykker. Kjørt over av bil, funnet på veikanten, ofte av folk som ville hjelpe, men ikke kunne betale behandlingen. Det er sjeldent at slike katter kommer tilbake hjem. Behandling er dyrt, og folk må ofte gi opp å redde kjæledyret sitt. Profesor Pomrukiewicz kom til oss tilfeldig under en inngrep for hunder. Han var ikke den primære "helden" i rapporten. Stille, usynlig, koblet med halsbånd og lede, i en leilighet hvor det i stedet for sand i kattenes papir var gamle avisark. Lufta hadde en doft av glemsel, og i øynene hans var det sorg og aksept. På halsen hadde han et merke fra et halsbånd som ikke var fullt ut helet, men som han hadde båret for lenge, som om det var en del av kroppen hans. Han var kastret, nakne, mørk og tynn. Ørene hans trenger fortsatt behandling – det er allerede den andre sirkelen vi gjennomfører. Men trots alt det… pomrukiewicz ruller. Varmt og sakte. Han har fred inne i seg og den visdommen som gjorde oss til å kalle ham Professor Pomrukiewicz. Han er kastret og vaksinert. Denne kattens FIV-status gjelder – se hos dyrehjemmet for detaljer.
Les original (pl)
Profesor Pomrukiewicz to kot o mądrym spojrzeniu. Większość kotów, które trafiają do naszego azylu Ekostraży, to zwierzęta wolnożyjące, które dopadła choroba, ale też takie właścicielskie wychodzące, po różnych wypadkach. Potrącone przez samochód, znalezione gdzieś na poboczu, często przez ludzi, którzy chcieli pomóc, ale nie byli w stanie sfinansować leczenia. Rzadko kiedy taki kot wraca do swojego domu. Leczenie jest drogie, a ludzi nie stać na ratowanie swojego pupila. Profesor Pomrukiewicz trafił do nas zupełnie przypadkiem, podczas interwencji dotyczącej psów. Nie był głównym „bohaterem” zgłoszenia. Cichy, niewidoczny, uwiązany na obroży i sznurku, w mieszkaniu, gdzie zamiast żwirku w kuwecie leżały stare gazety. W powietrzu czuć było zapach zaniedbania, w jego oczach smutek i rezygnację. Na szyi miał ślad po obroży, nie wrośniętej, ale takiej, którą nosił zbyt długo, jakby była częścią jego ciała. Był zarobaczony, wyłysiały, brudny, wychudzony. Jego uszy do dziś wymagają leczenia – to już drugi cykl, który prowadzimy. Ale mimo tego wszystkiego… Pomrukiewicz mruczy. Delikatnie i ciepło. Ma w sobie spokój i tę mądrość, która sprawia, że nazwaliśmy go właśnie Profesorem Pomrukiewiczem. Jest wykastrowany i zaszczepiony. Testy fiv/felv ujemne
Listet for 3 måneder siden
