Profesor Pomrukiewicz örökbefogadása
Keverék fajta · Férfi
Profesor Pomrukiewicz egy macska, aki bölcs arckifejezéssel rendelkezik. A mi Ekostraże menhelyünkbe érkező legtöbb macska vadállat, amely beteg volt, de vannak olyanok is, akiket tartottak, és különféle balesetekbe kerültek. Autóbalesetben sérült, valahol az út szélén találták, gyakran azok által, akik segíteni akartak, de nem tudták megfizetni a kezelést. Ilyen macskának ritkán van esély visszakerülni a házukba. A kezelés drága, és emberek nem tudják megfizetni kedvencük megmentését. Profesor Pomrukiewicz véletlenül jött hozzánk egy kutyaügyű beavatkozás során. Nem volt a jelentés fő „hős”. Csendes, láthatatlan, nyakörve és pórázon, egy lakásban, ahol a macskakád helyett régi újságok voltak. Az illatot a figyelmen kívül hagyás szaga töltötte meg, és a szemében bánat és feladás állt. A nyakán egy még teljesen begyógyulatlan nyakörv nyom volt, de túl sokáig viselte, mintha része lenne a testének. Kastrált, kopasz, szennyes és sovány volt. Fülének kezelése még szükséges – már a második cyklust végezzük. De annak ellenére... Pomrukiewicz morzsol. Gyengéden és melegesen. Belsejében békéje van, és az a bölcsesség, ami miatt Professzor Pomrukiewicznak neveztük el. Kastrált és vakcina nélküli. Ez a macska FIV állapota vonatkozik – lásd a menhelyt részletekért.
Olvasd el az eredetit (pl)
Profesor Pomrukiewicz to kot o mądrym spojrzeniu. Większość kotów, które trafiają do naszego azylu Ekostraży, to zwierzęta wolnożyjące, które dopadła choroba, ale też takie właścicielskie wychodzące, po różnych wypadkach. Potrącone przez samochód, znalezione gdzieś na poboczu, często przez ludzi, którzy chcieli pomóc, ale nie byli w stanie sfinansować leczenia. Rzadko kiedy taki kot wraca do swojego domu. Leczenie jest drogie, a ludzi nie stać na ratowanie swojego pupila. Profesor Pomrukiewicz trafił do nas zupełnie przypadkiem, podczas interwencji dotyczącej psów. Nie był głównym „bohaterem” zgłoszenia. Cichy, niewidoczny, uwiązany na obroży i sznurku, w mieszkaniu, gdzie zamiast żwirku w kuwecie leżały stare gazety. W powietrzu czuć było zapach zaniedbania, w jego oczach smutek i rezygnację. Na szyi miał ślad po obroży, nie wrośniętej, ale takiej, którą nosił zbyt długo, jakby była częścią jego ciała. Był zarobaczony, wyłysiały, brudny, wychudzony. Jego uszy do dziś wymagają leczenia – to już drugi cykl, który prowadzimy. Ale mimo tego wszystkiego… Pomrukiewicz mruczy. Delikatnie i ciepło. Ma w sobie spokój i tę mądrość, która sprawia, że nazwaliśmy go właśnie Profesorem Pomrukiewiczem. Jest wykastrowany i zaszczepiony. Testy fiv/felv ujemne
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
