Υιοθετήστε τον/την PŘÍPAD KOČIČKY TUTU
Μεικτής φυλής · Θηλυκό · Πουλιά · Η ηλικία δεν είναι γνωστή
Μετά από μακρόχρονο χρονικό διάστημα, επιστρέφουμε στην ίδια και ελεεινή περίπτωση του χαμένου αλλά τυχαία βρεθέντος γάτος Τούτου από 27 Ιουλίου 2022. Γεια σας, είμαι η Τούτου και αυτή είναι η ιστορία μου. Από την αρχή μου ξεκίνησαν όλα τα πάθη στο δρόμο. Κάποια κακά άτομα με ρίξανε. Είχα φόβο, ήμουν άρρωστη και με κενό στο στομάχι. Αλλά είχα τύχη γιατί καλές γυναίκες από το φιλανθρωπικό καταφύγιο Hoštecké kočky με βρήκαν, με τρόφισαν, με βοήθησαν να αναρρώσω και ξεκίνησαν να ψάχνουν ένα νέο σπίτι για με. Ένα μέρα η ανθρώπινη μου μαμά με πήρε. Ζούσα με ένα κουτάβι και τα πάντα φάνταζαν καλά. Αλλά δεν ήταν και ξαναπήγα στο νοσοκομείο. Το βράδυ φάνταζα καλά, αλλά το πρωί την ξανά βρήκαν με μεγάλο κρύο, τα μάτια γεμάτα υγρό και στον κοιλιά. Η μαμά μου με πήγε αμέσως στον κτηνίατρο. Η διάγνωση ήταν σχεδόν θανατική για με. Διαπίστωσαν ότι είχα FIP. Θέλανε να με οδηγήσουν στον ύπνο αμέσως, λέγοντας ότι δεν θα μπορούσα να θεραπευτώ και θα έπασχα. Αλλά η μαμά μου δεν με άφησε εκεί. Με πήρε στο σπίτι και ξεκίνησε να ψάχνει τρόπους να με βοηθήσει. Τελικά βρέθηκε ένα φάρμακο και ξεκίνησαμε αμέσως σε μια καλή γυναίκα που έδειξε στη μαμά μου όλα τα απαραίτητα. Μετά από μερικές μέρες, το φάρμακο άρχισε να λειτουργεί. Νιώθα πιο καλά και φαγανό έτσι, παίξαμε ακόμα και ξεχείλισα. Αλλά αυτό διήρκεσε μόλις μερικές μέρες ξανά. Στη συνέχεια η κατάστασή μου έχει χειροτερέψει ξανά. Είχα πυρετό και χρειάστηκα διατροφή. Αλλά ήταν Πάσχα και κανένας από τους γιατρούς δεν ήταν διαθέσιμος. Ευτυχώς, ένας κτηνίατρος βρήκε χρόνο και ήρθε για να με νοσηλεύσει. Αυτό συνέβη πολλές φορές κατά τη διάρκεια της θεραπείας μου. Πάντα με παρακολούθησαν, πήγα στη γυναίκα ιατρό, και τελικά, μετά από 90 ημέρες θεραπείας, αναρρώσα. Η γυναίκα ιατρός με συγχαίρει, λέγοντας ότι ήμουν μια αγωνίστρια και φαίνεται να είμαι καλά. Δυστυχώς, τότε η μαμά μου δεν μπορούσε να με φροντίσει για το αποκοπή. Είχα FIP όταν ήμουν πολύ μικρή για να το κάνω, και μετά τη θεραπεία δεν ήταν πάλι δυνατό, για να μην επανέλθει η ασθένεια. Δυστυχώς, επειδή ήμουν πάντα ενδιαφέρομενη, τρέξα ρεύμα μεταξύ των πόρτων κατά τη μεταφορά και χάθηκα. Όταν ζούσα με τη μαμά μου, δεν πήγα στο εξωτερικό και επομένως η έρευνα γύρω από τα περιβάλλοντά μου δεν πήγε πολύ καλά. Κατέληξα στο κήπο μιας παλιάς γυναίκας που δεν ήταν ούτε λίγο ψυχικά καλά. Επειδή ήμουν ευγενική, πήγα στην παλιά γυναίκα για ένα αγαπητό και κάτι καλό, και με πιάσε έπειτα την έβαλε σ
Διάβασε αρχικό (cs)
Po delší době se vracíme k smutnému a bohužel zatím nedořešenému případu ztracené a naštěstí nalezené kočičky Tutu z 27.7.2022. Ahoj, já jsem Tutu a tohle je můj příběh. Všechno mé trápení začalo na ulici. Vyhodili mě nějací zlí lidé. Byla jsem vyděšená, nemocná a s hladovým bříškem. Měla jsem ale štěstí, protože mě našly hodné paní z útulku Hoštecké kočky a nakrmily mě, pomohly mi se vyléčit a začaly mi hledat nový domov. Jednoho dne si mě vzala moje lidská maminka. Bydlela jsem s jedním kocourkem a vše se zdálo, že bude v pořádku. Jenže to tak nebylo a opět jsem onemocněla. Večer jsem ještě vypadala v pořádku, ale ráno mě našli s obrovskou rýmou, s očičkama plnýma hnisu a nafouklým bříškem. Maminka mě hned vzala na veterinu. Diagnóza pro mě byla málem rozsudkem smrti. Zjistili, že mám FIP. Chtěli mě hned uspat, že prý už se nemůžu vyléčit a že bych jen trpěla. Jenže moje maminka mě tam nenechala. Vzala si mě domů a začala hledat, jak mi pomoci. Nakonec se lék našel a ihned jsme jeli k jedné hodné paní, která mamince ukázala vše potřebné. Po pár dnech začaly léky působit. Udělalo se mi lépe a už jsem i hezky jedla, hrála si, mazlila se. Jenže to vydrželo zase jen pár dní. Pak se mi opět přitížilo. Měla jsem horečku a musela jsem na kapačky. Jenže byly zrovna Velikonoce a nikdo z doktorů neordinoval. Naštěstí se jedna paní veterinářka uvolila a přijela, aby mě hospitalizovala. Takhle to během mé léčby proběhlo ještě několikrát. Pořád mě hlídali, jezdila jsem k paní doktorce a nakonec, po 90 dnech léčby jsem se uzdravila. Paní doktorka mě chválila, že jsem bojovnice a že to vypadá, že už budu v pořádku. Bohužel mě tou dobou maminka nemohla vzít na kastraci. FIP jsem dostala, když jsem byla ještě moc maličká na to, abych jí podstoupila a po léčbě to opět nešlo, aby se mi nemoc nevrátila. Bohužel, jak jsem byla vždycky zvídavá kočička, tak jsem při stěhování proběhla mezi dveřmi a ztratila jsem se. Když jsem bydlela u maminky, tak jsem ven nechodila a proto můj průzkum okolí nedopadl moc dobře. Zatoulala jsem se na zahradu jedné staré paní, která ale nebyla psychicky vůbec v pořádku. Protože jsem mazlivá kočička, tak jsem za ní přišla pro pohlazení a něco dobrého a ona mě chytila a vzala k sobě domů. Zavřela mě do krabice a tam mě nechala. Nemohla jsem si ani sednout, ani se proběhnout. Tak jsem jen ležela ve špíně, kousaly mě blechy do kožíšku, všude byla tma a neuvěřitelný zápach. Takhle mě tam držela spolu ještě s dalšími kočičkami.
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
