Υιοθετήστε τον/την Staram się nie zabijać nawet much – rozmowa z Aleksandrą Pudliszak
Μεικτής φυλής · Άγνωστο
Συνεντεύομαι με την Αλεξάνδρα Πουντλισζακ, ιστορικό, κοινωνική ερευνήτρια, ταξιδιώτρια, γυναίκα ιγκιού, συγγραφέα του ποιητικού τόμου "Ψυχικά Πνεύματα", από την πώληση του οποίου ολόκληρο το έσοδο θα διατεθεί για τη δραστηριότητα της Καστανής Αγελάδας. Μπορείτε να αγοράσετε το βιβλίο από τον εκδότη: Αγοράστε το τόμο "Ψυχικά Πνεύματα" Ασκα Βιντρίχ: Πώς ξεκίνησε η κυρία σας περιπέτεια με την ποίηση; Πώς βρήκατε τη δική σας φωνή και τρόπο έκφρασης της αυτοσυνειδησίας σας, των σκέψεών σας και των συναισθημάτων σας; Αλεξάνδρα Πουντλισζακ: Από την παιδική μου ηλικία είμαι υποχρεωμένη από την ποίηση. Ακόμα στο καρότσι της μαμάς μου μου έδινε τραγούδια. Υπάρχει ακόμα μια ιστορία ότι της έβαλε και φλούδια στο καρότσι, γι' αυτό δεν είναι τυχαίο που έγινα ποιήτρια. Ακόμα θυμάμαι ένα τμήμα του ποιήματος το πρωί το ομίχλη έφυγε στο πεδίο, ο άνεμος την καταστρέφει και τη θρυμματίζει, τα βαριά κλαδιά του σταυρού και των πεύκων πέφτουν. Εξακολουθώ να θυμάμαι την ατμόσφαιρα αυτού του φθινοπωρινού ποιήματος την παρακαλώ σας τη σκεπάζει ως την οστική μου ζωή... έως ότου τρέμω. Ως νεαρή κοπέλα έγραφα ποιήματα στο ράφι, εκφράζοντας έτσι τις εφηβικές μου αναστατώσεις. Στην Πολωνία ήταν τραγούδια του Γηρασιάς Καλού Αντιπροσώπου και της Αντωνίνα Κρισζτόνι. Αργότερα ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τον Μπομπ Ντυλαν και τον Λεονάρντ Κόχεν. Στο δημοτικό σχολείο υπήρχε πολύ προσοχή για τον πολωνικό ποιητικό κανόνα, ενώ από το ξένο ανακάλυψα τον Ρίλκε, την Ντικινσον, τον Μαρσμαν. Λόγω των σπουδών, της επιστημονικής εργασίας και των ταξιδιών, πολύ καιρό χάσα την επαφή με την ποίηση. Μόνο μετά την επιστροφή στην Πολωνία το 2022 επέστρεψε η τέχνη αυτή η τιμητική και όμορφη. Αισθάνομαι ισχυρή τύχη με την πολωνική γλώσσα. Η Πολωνική γλώσσα είναι η όμορφη γλώσσα. Ομοίως με την Περσική, το Πολωνικό είναι μια γλώσσα της ποίησης. Είμαι αρκετά κακή συνομιλητής. Καλύτερα εκφράζομαι ρίχνοντας τον εαυτό μου στο χαρτί. Το χαρτί είναι υπομονετικό, χαριτωμένο. Σχετικά με τη γλώσσα, αισθάνομαι μια μικρή ιδιαίτερη ενδιαφέρουσα. Μπορώ να γράφω επιστημονικά άρθρα στα Ολλανδικά, Αγγλικά ή Ισπανικά, αλλά την ποίηση μόνο στα Πολωνικά. Δεν θα μπορούσα όμως να γράψω μια επιστημονική εργασία στα Πολωνικά. Μετά από τριάντα χρόνια εκτός Πολωνίας αισθάνομαι ότι το πολωνικό μου έχει μειωθεί και πρέπει να αναγνωρίσω ότι μου κάνει λίγο λύπη. Ωστόσο η ποίηση έρχεται ίσως
Διάβασε αρχικό (en)
Rozmawiamy z Aleksandrą Pudliszak, historyczką, badaczką nauk społecznych, podróżniczką, joginką, autorką tomiku poezji “Widma duszy”, z którego sprzedaży cały dochód zostanie przeznaczony na działalność Czarnej Owcy. Tomik możecie kupić u wydawcy: Kup tomik “Widma duszy” Aśka Wydrych: Jak rozpoczęła się Pani przygoda z poezją? Jak odnalazła Pani swój własny głos i sposób na wyrażenia siebie, swoich przemyśleń i emocji? Aleksandra Pudliszak: Od dzieciństwa jestem za pan brat z poezją. Jeszcze do kołyski mama czytała mi wiersze. Podobno wkładała mi również fiołki do wózeczka także nie dziwo, że wyrosła ze mnie poetka. Wciąż pamiętam fragment wiersza rano mgła w pole szła, wiatr ją rwał i strzępił, opadały ciężkie grona kalin i jarzębin . Po dziś dzień atmosfera tego jesiennego wiersza przenika mnie do szpiku kości… aż ciarki przechodzą. Jako nastolatka pisałam wiersze do szuflady, wyrażając w ten sposób swoje dziewczęce rozterki. Jeszcze w Polsce śpiewałam przy ognisku utwory Starego Dobrego Małżeństwa i Antoniny Krzysztoń. Później do repertuaru doszedł Bob Dylan, Leonard Cohen. W podstawówce było dużo uwagi dla kanonu polskiej poezji, za granicą odkryłam Rilke, Dickinson, Marsmana. Z powodu studiów, pracy naukowej oraz podroży, przez długi okres zatraciłam kontakt z poezją. Dopiero po powrocie do Polski w 2022 roku powróciła do mnie ta cenna i piękna sztuka. Czuję głęboką wieź z językiem polskim. Polski to piękny język. Podobnie jak farsi, polski to język poezji. Jestem raczej kiepską rozmówczynią. Najlepiej wyrażam się, przelewając siebie na papier. Papier jest cierpliwy, łaskawy. Co do języka to doświadczam małej osobistej ciekawostki. Mogę pisać artykuły naukowe po holendersku, angielsku lub hiszpańsku, ale poezję tylko po polsku. Nie potrafiłabym natomiast napisać pracy naukowej w języku polskim. Po trzydziestu latach za granicą czuję, jak mój polski kuleje i muszę przyznać, że trochę mi wstyd. Poezja natomiast jakoś sama do mnie pr
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
