Adopter Staram się nie zabijać nawet much – rozmowa z Aleksandrą Pudliszak
Kryssbrett · Ukjent
Vi snakker med Aleksandra Pudliszak, historiker, sosialforsker, reisende, yogaøvende, forfatter av diktsamlingen "Vidder av sjelen", hvor hele inntekten skal gå til Czarna Owca. Du kan kjøpe samlingen hos utgiveren: Kjøp diktsamlingen "Vidder av sjelen" Aśka Wydrych: Hvordan startet De din opplevelse med poesi? Hvordan fant De ditt eget stemme og måte å uttrykke Dem selv, dine tanker og følelser? Aleksandra Pudliszak: Fra barndommen har jeg vært helt i takt med poesi. Mamma leste meg dikter i spjeldet. Det fortelles at hun også la blomster i vognen, så det er ikke overraskende at jeg ble en dikter. Jeg husker ennå en del av et dikt: "Morgennebb går ut i feltet, vinden rår den og strør den, tungelige boller av bjørk og rønne faller ned." Den jordiske atmosfæren i dette diktet gjør seg stadig gjeldende inn i knoklene... det går is i ryggen. Som ung jente skrev jeg dikter og lagret dem, uttrykkende mine unge usikkerheter på denne måten. I Polen sang jeg ved ildsted sammen med gamle kjente sanger av Starego Dobrego Małżeństwa og Antonina Krzysztoń. Senere kom Bob Dylan og Leonard Cohen også inn i repertoaret mitt. I grunnskolen fikk vi mye oppmerksomhet for polsk poesi, mens jeg oppdaget Rilke, Dickinson og Marsman utenfor landet. På grunn av studier, vitenskapelig arbeid og reiser mistet jeg i lang tid kontakten med poesi. Bare da jeg returnerte til Polen i 2022, kom denne verdifulle og vakre kunsten tilbake til meg. Jeg føler en dyb tilknytning til det polske språket. Det polske språket er et vakert språk. Like som persisk er det et språk for poesi. Jeg er generelt en dårlig samtalepartnere. Jeg uttrykker meg best ved å slippe meg ut på papir. Papiret er tålmodig og nådig. Med hensyn til språk opplever jeg en liten personlig nysgjerrighet. Jeg kan skrive vitenskapelige artikler på hollandsk, engelsk eller spansk, men poesi bare på polsk. Jeg ville ikke ha klart å skrive en vitenskapelig oppgave på polsk. Etter tretti år utenfor landet føler jeg at mitt polske språk er litt svakt, og må erkjenne at det er litt skamfullt. Poesi kommer imidlertid på egen hand til meg
Les original (en)
Rozmawiamy z Aleksandrą Pudliszak, historyczką, badaczką nauk społecznych, podróżniczką, joginką, autorką tomiku poezji “Widma duszy”, z którego sprzedaży cały dochód zostanie przeznaczony na działalność Czarnej Owcy. Tomik możecie kupić u wydawcy: Kup tomik “Widma duszy” Aśka Wydrych: Jak rozpoczęła się Pani przygoda z poezją? Jak odnalazła Pani swój własny głos i sposób na wyrażenia siebie, swoich przemyśleń i emocji? Aleksandra Pudliszak: Od dzieciństwa jestem za pan brat z poezją. Jeszcze do kołyski mama czytała mi wiersze. Podobno wkładała mi również fiołki do wózeczka także nie dziwo, że wyrosła ze mnie poetka. Wciąż pamiętam fragment wiersza rano mgła w pole szła, wiatr ją rwał i strzępił, opadały ciężkie grona kalin i jarzębin . Po dziś dzień atmosfera tego jesiennego wiersza przenika mnie do szpiku kości… aż ciarki przechodzą. Jako nastolatka pisałam wiersze do szuflady, wyrażając w ten sposób swoje dziewczęce rozterki. Jeszcze w Polsce śpiewałam przy ognisku utwory Starego Dobrego Małżeństwa i Antoniny Krzysztoń. Później do repertuaru doszedł Bob Dylan, Leonard Cohen. W podstawówce było dużo uwagi dla kanonu polskiej poezji, za granicą odkryłam Rilke, Dickinson, Marsmana. Z powodu studiów, pracy naukowej oraz podroży, przez długi okres zatraciłam kontakt z poezją. Dopiero po powrocie do Polski w 2022 roku powróciła do mnie ta cenna i piękna sztuka. Czuję głęboką wieź z językiem polskim. Polski to piękny język. Podobnie jak farsi, polski to język poezji. Jestem raczej kiepską rozmówczynią. Najlepiej wyrażam się, przelewając siebie na papier. Papier jest cierpliwy, łaskawy. Co do języka to doświadczam małej osobistej ciekawostki. Mogę pisać artykuły naukowe po holendersku, angielsku lub hiszpańsku, ale poezję tylko po polsku. Nie potrafiłabym natomiast napisać pracy naukowej w języku polskim. Po trzydziestu latach za granicą czuję, jak mój polski kuleje i muszę przyznać, że trochę mi wstyd. Poezja natomiast jakoś sama do mnie pr
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet forrige måned
