Adoptuj Cani al traino
Mieszaniec · Nieznane · Szczęszyk · 4 miesiące
Śledzenie badań Apaca w świecie sportów psich kontynuuje się z dyscyplinami, które mogą być nieznane nieekspertom. W przeciwieństwie do psów agility czy komendy, prawdopodobnie mniej osób słyszało o bikejoringu, skijoringu, scooteringu, canicrossie, dog trekkingu lub sleddogu. Są to wszystkie czynności związane z ćwiczeniem fizycznym razem z psem w ciągu. Trening odbywa się przez osobę razem z zwierzęciem, uczestniczącą w biegu produkowanym różnymi sposobami. Bikejoring wykorzystuje rower górski, na którym opiekun porusza się ścieżkami, śledząc tempo swojego psa, który biegnie przodem, przyłączony do roweru. Skijoring i scootering to wersje bikejoringu, gdzie zamiast roweru górskiego używane są sanki lub specjalny samochód do tego celu. W canicrossie opiekun biega stóp, zabezpieczony do psa przez pas, sznur i zbroję. Bardziej wolna wersja canicrossu, praktykowana na ścieżkach górskich, to dog trekking. Pies otrzymuje specjalne treningi, uczy się jak poruszać poprawnie przed właścicielem: na przykład ciągnięcia obciążenia odpowiedniego do sytuacji i charakterystyki zwierzęcia, ale który wciąż jest ciężkim przedmiotem, którego pies musi nauczyć się nosić, wykonując polecenia instruktora. Gdy ten zachowanie zostanie opanowane, obciążenie stanie się samym właścicielem. Pies wybrany do tego typu obsługi nie może być zbyt mały ani szczeniakiem. W tym przypadku także związek między nimi musi być harmonijny i głęboki, zarządzanie wspólnym biegiem musi być zrównoważone i szanujące, z pierwszeństwem dla zdrowia psa. Może być konieczna osobna dyskusja na temat sleddogu. Dziś również stała się dyscypliną sportową dla psów, ale jej korzenie są starożytne, datujące się na czas, gdy populacje północne używały sanek zaprzężonych przez psy husky jako jedyny możliwy środek transportu, aby przeprawić się przez ogromne zamarznięte i pokryte śniegiem terytoria swoich regionów. Wtedy zależność od siły psów była konieczna do przetrwania, do dotarcia do zamieszkałych obszarów i zapewnienia transportu jedzenia i lekarstw. Jak opowiadał podboj słynnego Balto i jego psich oraz ludzkich towarzyszy, którzy w 1925 roku, dzięki relacji sanek psich, udało się przewieźć potrzebny antytoksynę walczący z dżumą w odizolowanym alaskim miasteczku. Historia z przeszłości, która może pomóc nam pamiętać inny, niekonkurencyjny aspekt współpracy psów i ludzi.
Czytaj oryginał (it)
L’indagine di Apaca sul mondo degli sport cinofili continua con alcune discipline che forse risulteranno sconosciute ai non addetti ai lavori. Diversamente dall’agility dog o dall’obedience, infatti, probabilmente molte meno persone avranno sentito parlare di bikejoring, skijoring, scootering, canicross, dog trekking o sleddog. Sono tutte attività che prevedono di fare esercizio fisico insieme a un can al traino. L’allenamento viene svolto dall’uomo insieme all’animale, impegnati in una corsa prodotta da svariati mezzi. Il bikejoring si avvale della mountain bike, in sella alla quale il conduttore si avventura su percorsi e tracciati seguendo il ritmo del proprio cane, che trotta davanti a lui, legato alla bicicletta. Lo skijoring e lo scootering sono varianti del bikejorng, dove vengono utilizzati gli sci oppure un monopattino, specifico e adatto allo scopo, al posto della mountain bike. Nel canicross invece il conduttore corre a piedi assicurato al cane attraverso cintura, guinzaglio e pettorina. La versione lenta del canicross, praticata sui sentieri di montagna, è invece il dog trekking. Il cane riceve una determinata preparazione che gli insegna come muoversi correttamente davanti al padrone: per esempio tirando un peso, adeguato alla situazione e alle particolarità dell’animale, ma che è pur sempre un oggetto ingombrante che il cane deve imparare a trasportare seguendo i comandi dell’istruttore. Una volta assimilato il comportamento, il peso diventerà il padrone stesso. Il cane scelto per questo tipo di conduzione, va da sé, non potrà essere di taglia troppo piccola oppure un cucciolo. Vero è che, anche in questo caso, l’affiatamento fra i due deve essere armonioso e profondo, la gestione della corsa collaborativa e bilanciata per rispettare e mettere al primo posto il benessere del cane. Un discorso a parte merita forse lo sleddog. Oggi anch’esso è diventato una disciplina sportiva cinofila ma le sue origini sono antiche, risalgono ai tempi in cui le popolazioni nordiche utilizzavano slitte tirate da mute di husky come unico veicolo possibile per attraversare le immense distese ghiacciate e innevate dei loro territori. In quel caso avvalersi della forza dei cani era necessario alla sopravvivenza, per raggiungere i luoghi abitati e garantire il trasporto di cibo e medicinali. Come racconta l’impresa del celebre Balto e dei suoi compagni canini e umani, che nel 1925, grazie a una staffetta di slitte tirate dai cani, riuscirono a portare l’antitossina necessaria a combattere la difterite in una cittadina dell’Alaska altrimenti irraggiungibile. Una vicenda che appartiene al passato ma che può aiutarci a ricordare un altro aspetto, non agonistico, della cooperazione fra cani e uomini.
Zarejestrowane 4 miesiące temu
