Υιοθετήστε τον/την Cani al traino
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Παρθενούλα · 4 μήνες
Η έρευνα της Apaca για τον κόσμο των σπορ σκύλων συνεχίζεται με ορισμένες δραστηριότητες που μπορεί να είναι άγνωστες σε μη ειδικούς. Σε αντίθεση με την άγκυρα ή την υπακοή, πιθανώς λιγότεροι άνθρωποι έχουν ακούσει για το bikejoring, skijoring, scootering, canicross, dog trekking ή sleddog. Αυτά είναι όλα τα είδη δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν φυσική άσκηση μαζί με ένα σκύλο που τραβάει. Η εκπαίδευση πραγματοποιείται από το άτομο μαζί με το ζώο, ενεχόμενο στη δραστηριότητα της τρέξιμο που παράγεται με διάφορους τρόπους. Το bikejoring χρησιμοποιεί ένα βουνοποδήσιο ποδήλατο, στο οποίο ο handler πηγαίνει σε διαδρομές ακολουθώντας το ρυθμό του σκύλου του, ο οποίος τρέχει μπροστά, στερεωμένος στο ποδήλατο. Το skijoring και το scootering είναι παραλλαγές του bikejoring, όπου χρησιμοποιούνται σκι ή ένα ειδικό σκούτερ για το σκοπό αυτό αντί για ένα βουνοποδήσιο ποδήλατο. Στο canicross, ο handler τρέχει με τα πόδια, στερεωμένος στο σκύλο μέσω μιας ζώνης, σκοινιού και φορέματος. Η πιο αργή έκδοση του canicross, που εκτελείται σε διαδρομές βουνού, είναι το dog trekking. Το σκύλο λαμβάνει ειδική εκπαίδευση, η οποία το διδάσκει πώς να κινείται σωστά μπροστά από τον ιδιοκτήτη του: για παράδειγμα, να τραβά ένα βάρος κατάλληλο για την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά του ζώου, αλλά το οποίο είναι ακόμα ένα επίπονο αντικείμενο που πρέπει να μάθει να φέρει ακολουθώντας τις οδηγίες του εκπαιδευτή. Μόλις αυτή η συμπεριφορά μαθεί, το βάρος θα γίνει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης. Ο σκύλος που επιλέγεται για αυτό το είδος διαχείρισης δεν πρέπει να είναι πολύ μικρός ή μικρός σκύλος. Στην πραγματικότητα, σε αυτή την περίπτωση επίσης, η σχέση μεταξύ τους πρέπει να είναι ομαλή και βαθιά, η διαχείριση του συνεργατικού τρέξιμου ισορροπημένη και σεβαστική, τοποθετώντας πρώτα την καλή ζωή του σκύλου. Ίσως χρειαστεί μια ξεχωριστή συζήτηση για το sleddog. Σήμερα, έχει γίνει επίσης ένα είδος σπορ σκύλων, αλλά οι αρχές του είναι αρχαίες, με ανατροπή στο χρόνο κατά τον οποίο οι βόρειοι πληθυσμοί χρησιμοποιούσαν σκυλόποδαρα σαν το μόνο δυνατό μέσο μετακίνησης για να διασχίσουν τις εκτεταμένες παγωμένες και χιονισμένες περιοχές των περιοχών τους. Τότε, εμπιστευόμενοι τη δύναμη των σκύλων ήταν αναγκαίο για την επιβίωση, για να φτάσουν σε κατοικημένες περιοχές και να εξασφαλίσουν τη μεταφορά τροφής και φαρμάκων. Ως το έργο του φημισμένου Balto και των σκύλων και ανθρώπων του, οι οποίοι το 1925, χάρη σε μια αλυσίδα σκυλόποδαρων, κατάφεραν να φέρουν το αντιτοξινο για να αντιμετωπίσουν τη διφθερία σε απομακρυσμένη αλασκική πόλη που άλλως δ
Διάβασε αρχικό (it)
L’indagine di Apaca sul mondo degli sport cinofili continua con alcune discipline che forse risulteranno sconosciute ai non addetti ai lavori. Diversamente dall’agility dog o dall’obedience, infatti, probabilmente molte meno persone avranno sentito parlare di bikejoring, skijoring, scootering, canicross, dog trekking o sleddog. Sono tutte attività che prevedono di fare esercizio fisico insieme a un can al traino. L’allenamento viene svolto dall’uomo insieme all’animale, impegnati in una corsa prodotta da svariati mezzi. Il bikejoring si avvale della mountain bike, in sella alla quale il conduttore si avventura su percorsi e tracciati seguendo il ritmo del proprio cane, che trotta davanti a lui, legato alla bicicletta. Lo skijoring e lo scootering sono varianti del bikejorng, dove vengono utilizzati gli sci oppure un monopattino, specifico e adatto allo scopo, al posto della mountain bike. Nel canicross invece il conduttore corre a piedi assicurato al cane attraverso cintura, guinzaglio e pettorina. La versione lenta del canicross, praticata sui sentieri di montagna, è invece il dog trekking. Il cane riceve una determinata preparazione che gli insegna come muoversi correttamente davanti al padrone: per esempio tirando un peso, adeguato alla situazione e alle particolarità dell’animale, ma che è pur sempre un oggetto ingombrante che il cane deve imparare a trasportare seguendo i comandi dell’istruttore. Una volta assimilato il comportamento, il peso diventerà il padrone stesso. Il cane scelto per questo tipo di conduzione, va da sé, non potrà essere di taglia troppo piccola oppure un cucciolo. Vero è che, anche in questo caso, l’affiatamento fra i due deve essere armonioso e profondo, la gestione della corsa collaborativa e bilanciata per rispettare e mettere al primo posto il benessere del cane. Un discorso a parte merita forse lo sleddog. Oggi anch’esso è diventato una disciplina sportiva cinofila ma le sue origini sono antiche, risalgono ai tempi in cui le popolazioni nordiche utilizzavano slitte tirate da mute di husky come unico veicolo possibile per attraversare le immense distese ghiacciate e innevate dei loro territori. In quel caso avvalersi della forza dei cani era necessario alla sopravvivenza, per raggiungere i luoghi abitati e garantire il trasporto di cibo e medicinali. Come racconta l’impresa del celebre Balto e dei suoi compagni canini e umani, che nel 1925, grazie a una staffetta di slitte tirate dai cani, riuscirono a portare l’antitossina necessaria a combattere la difterite in una cittadina dell’Alaska altrimenti irraggiungibile. Una vicenda che appartiene al passato ma che può aiutarci a ricordare un altro aspetto, non agonistico, della cooperazione fra cani e uomini.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
