Adoptuj Melpo
Mieszaniec · Żynkie · Dorosły · 4 lata
Gdy po raz pierwszy weszliśmy do pokoju Melpo, aby dokładnie ją zbadać i pobrać próbkę krwi, mieliśmy z tym duży problem! Powodem naszych trudności było to, że w momencie, gdy nas zobaczyła, przewróciła się na plecy, prosząc o delikatny dotyk, o kontakt. Jak się okazało, Melpo właśnie przyjechała z miejskiego schroniska w Krestenie i wszystko, co na początku zauważyliśmy, to spokojny i powściągliwy pies cierpliwie znoszący wszystko, co się z nią działo. Głaskaliśmy jej brzuch, licząc na jej chudym ciele ślady po zaniedbaniu i głodzie, pobraliśmy jej krew i przeszliśmy do kolejnego psa. Melpo została z tyłu, patrząc na nas smutnym i zdziwionym wzrokiem, jakby myślała: „Co się teraz stanie?” W następnym okresie wszystko było proste: dobrze jadła, odpoczywała, relaksowała się i otrzymała potrzebną opiekę weterynaryjną. To właśnie Melpo potrzebowała, przynajmniej na początku. Ale wystarczyło to, aby coś w niej się zmieniło. Smutek w jej oczach z pierwszych dni zamienił się w jasny, pewny siebie wzrok, pełen ciekawości i zainteresowania wszystkim i każdym. Teraz nasza Melpo nosi obrożę, chodzi na spacery z naszymi wolontariuszami, mężczyznami i kobietami w różnym wieku, spotyka inne psy w schronisku i wita je bez żadnych problemów. Lubi kontakt z ludźmi, uwielbia siedzieć obok osoby, która ją prowadzi i po prostu wszystko obserwować, a także lubi obserwować wszystko wokół siebie. Smutek w jej oczach nigdy już nie powróci, ponieważ obiecaliśmy jej, że znajdzie się rodzina, która otworzy przed nią swój dom, a Melpo tam zostanie na zawsze.
Czytaj oryginał (en)
When we first entered Melpo’s space to examine her carefully and take a blood sample, we had a hard time! And the reason we struggled was that the moment she saw us, she rolled onto her back, asking for a gentle touch, a bit of contact. You see, she had just arrived from the municipal shelter of Krestena, and all we had managed to notice at first was a calm and subdued dog, patiently enduring whatever was happening to her. We stroked her belly, counted on her thin body the marks left by neglect and starvation, took her blood, and moved on to the next dog. And she stayed behind, watching us with a sad and puzzled look, as if she were thinking: “What will happen now?” What followed in the next period was simple: she ate well, rested, relaxed, and received the veterinary care she needed. That’s what Melpo needed, at least in the beginning. But it was enough to change something inside her. The sadness in her eyes from those first days turned into a bright, confident look, full of curiosity and interest in everything and everyone. Now our Melpo wears her harness, goes on walks with our volunteers, men and women of all ages, meets the other dogs at the shelter and greets them without any issues. She enjoys human contact, she loves sitting beside the person who walks her and simply taking it all in, and she likes observing everything around her. The sadness in her eyes will never return, because we’ve promised her that a family will be found, one that will open their home to her, and Melpo will stay there forever.
Zarejestrowane 2 miesiące temu
