Adoptujte Kambra
Kříženec · Neznámo
Ahoj, jmenuji se Kambra. Jsem několikaprvodní, velký ovcářského typu. Dne 9. března 2026 jsem byl přivázán k plotu zvířecího útulku – můj majitel neměl odvahu vstoupit do kanceláře. Tehdy jsem byl velmi strachy a neklidem, a měl jsem kolem krku železný obojek. Nyní se pomalu vzpamatuju a učím se nový život. Dostal jsem nový obojek, i když na začátku jsem neměl rád, aby mi někdo dotýkal kolem krku. Jsem trochu zdrženlivý a pravděpodobně to bude trvat nějaký čas, než znovu plně důvěřuji lidem – ale dělám to opravdu. Mám rád svého nového pečovatele, i když ještě není skutečná láska. Jedeme spolu na procházky a učí mě, jak lépe ovládat své emoce. Nedávám přednost jiným psům a raději se jim vyhnu. Nejhorší okamžiky jsou po procházkách – opravdu nemám rád návrat sám do své klece, takže se snažím zůstat u svého pečovatele. Bohužel je chytřejší a pak se trochu rozčilím. Říkají, že se tím ještě budeme zabývat. Pokud jde o cizince, mohu ukázat zuby – pouze jako princip, nikoli k tomu, abych někoho poškodil. Nedávno jsem byl očkován, odparazitován a označen mikročipem – byl jsem opravdu statečný! Brzy mi také provedou sterilizaci, i když stále ještě nevím, co to znamená. Před mne je hodně, ale věřím, že to zvládnu. Doufám, že brzy někdo najde mě a miluje mě navždy.
Přečíst původní (pl)
Cześć, mam na imię Kambra. Jestem kilkuletnią, dużą sunią w typie owczarka. 9 marca 2026 roku zostałam przywiązana do ogrodzenia schroniska — mój właściciel nie miał odwagi wejść do biura. Byłam wtedy bardzo przestraszona i niespokojna, a na szyi miałam zardzewiałą kolczatkę.Teraz powoli dochodzę do siebie i uczę się nowego życia. Dostałam nową obrożę, choć początkowo nie chciałam, by ktoś dotykał mnie w okolicach szyi. Jestem trochę nieśmiała i pewnie minie jeszcze trochę czasu, zanim znów w pełni zaufam człowiekowi — ale naprawdę się staram. Lubię swoją nową opiekunkę, choć to jeszcze nie jest wielka miłość. Chodzimy razem na spacery, a ona uczy mnie, jak lepiej radzić sobie z emocjami. Nie przepadam za innymi psami i raczej wolę trzymać się od nich z daleka.Najtrudniejsze są chwile po spacerach — bardzo nie lubię wracać sama do boksu, więc próbuję zatrzymać przy sobie opiekunkę. Niestety ona jest sprytniejsza, a ja wtedy trochę się denerwuję. Podobno jeszcze nad tym popracujemy.Wobec obcych potrafię pokazać zęby — tak dla zasady, nie po to, żeby zrobić krzywdę. Ostatnio zostałam zaszczepiona, odrobaczona i zaczipowana — byłam bardzo dzielna! Wkrótce czeka mnie też sterylizacja, choć jeszcze nie do końca wiem, co to znaczy.Przede mną sporo pracy, ale wierzę, że dam radę. Mam nadzieję, że niedługo znajdzie się ktoś, kto pokocha mnie już na zawsze.
Zobrazeno před 4 měsíci
