Adopter Kambra
Croisé · Inconnu
Bonjour, je m'appelle Kambra. Je suis un chien de type berger, âgé de quelques années. Le 9 mars 2026, j'ai été attaché au grillage d'un refuge pour animaux - mon propriétaire n'avait pas le courage d'entrer dans le bureau. J'étais très effrayé et agité à l'époque, et j'avais un collier rouillé autour du cou. Maintenant, je me remets lentement et j'apprends une nouvelle vie. J'ai eu un nouveau collier, bien que tout d'abord je ne voulais que personne me touche autour du cou. Je suis un peu timide, et cela prendra probablement du temps avant que je ne fasse totalement confiance aux humains à nouveau - mais je fais vraiment des efforts. J'aime bien mon nouveau soignant, même si ce n'est pas encore un grand amour. Nous faisons des promenades ensemble, et elle m'apprend à mieux gérer mes émotions. Je n'aime pas particulièrement les autres chiens et préfère rester éloigné d'eux. Les moments les plus difficiles sont après les promenades - je n'aime vraiment pas retourner seul dans ma cage, donc j'essaie de garder mon soignant avec moi. Malheureusement, elle est plus intelligente, et alors je deviens un peu triste. On dit que nous travaillerons dessus. Lorsqu'il s'agit de personnes inconnues, je peux montrer mes dents - juste comme principe, pas pour faire du mal. Récemment, j'ai été vacciné, vermifugé et pucé - j'étais très brave ! Bientôt, je serai stérilisé, bien que je ne comprenne toujours pas exactement ce que cela signifie. Il y a beaucoup devant moi, mais je crois que je peux le faire. J'espère bientôt que quelqu'un me trouvera et m'aimera pour toujours.
Lire l'original (pl)
Cześć, mam na imię Kambra. Jestem kilkuletnią, dużą sunią w typie owczarka. 9 marca 2026 roku zostałam przywiązana do ogrodzenia schroniska — mój właściciel nie miał odwagi wejść do biura. Byłam wtedy bardzo przestraszona i niespokojna, a na szyi miałam zardzewiałą kolczatkę.Teraz powoli dochodzę do siebie i uczę się nowego życia. Dostałam nową obrożę, choć początkowo nie chciałam, by ktoś dotykał mnie w okolicach szyi. Jestem trochę nieśmiała i pewnie minie jeszcze trochę czasu, zanim znów w pełni zaufam człowiekowi — ale naprawdę się staram. Lubię swoją nową opiekunkę, choć to jeszcze nie jest wielka miłość. Chodzimy razem na spacery, a ona uczy mnie, jak lepiej radzić sobie z emocjami. Nie przepadam za innymi psami i raczej wolę trzymać się od nich z daleka.Najtrudniejsze są chwile po spacerach — bardzo nie lubię wracać sama do boksu, więc próbuję zatrzymać przy sobie opiekunkę. Niestety ona jest sprytniejsza, a ja wtedy trochę się denerwuję. Podobno jeszcze nad tym popracujemy.Wobec obcych potrafię pokazać zęby — tak dla zasady, nie po to, żeby zrobić krzywdę. Ostatnio zostałam zaszczepiona, odrobaczona i zaczipowana — byłam bardzo dzielna! Wkrótce czeka mnie też sterylizacja, choć jeszcze nie do końca wiem, co to znaczy.Przede mną sporo pracy, ale wierzę, że dam radę. Mam nadzieję, że niedługo znajdzie się ktoś, kto pokocha mnie już na zawsze.
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
